‫‫‫‫«مترجم‫‫: سمیر نعمتی نژاد‫»
رنگ‌ها‫، مکان‌ها‫، سازمان‌ها و رویدادهای در این سریال کاملاً خیالی هستند‫.
[بیمارستان دولدام]
[قسمت هشتم]
سوک‌گو می‌خواد ببینتت‫.
باید برم اتاق عمل‫. برو کنار‫.
شنیدم تو رفیق سوک‌گو هستی‫.
اگه نادیده‌اش بگیری‫، ناراحت می‌شه‫.
کی گفته اون دوستم بود؟
مرتیکه‌‫.‫.‫.
چی کار می‌کنی‫، اون‌تاک؟
این کارو توی بیمارستان نکن‫.
من این یارو رو می‌کشم‫.
قشنگ در اومده‫.
اینو بذارم توی اینستاگرام‫.‫.‫.
و بنویسم ‫‫«پرستاری که یقه مریض را گرفت و او را تهدید کرد‫»؟
اون وقت‫، بیمارستانتون میره زیر تانک‫.
با این مشکلی نداری؟
یک خبر فوری‫.
هویت تیراندازی که به پایگاه گوانگون حمله کرده بود مشخص شد‫.
‫اون یه درجه‌دار نیروی نظامیه‫، به نام ‫‫«جون‫»‫.
ظاهراً دلیل این کار او بدهی حاصل از شرط‌بندی بود‫.
به قول قدیمی‌ها‫‫‫:
شرط‌بندی میو‫ن‌بری به سمت بی‌آبرویی و رسوایی‌ایه‫.
و معلوم شد که به خاطر کینه‌ای که داشت ستوان دوم پارک، فرمانده‌ی گروهان‫،
و بقیه‌ی اعضای گروهان رو که سرِ پُست بودن زده بود‫.
میگم ها‫.‫.‫. انگار هنوز نگرفتنش‫.
نکنه سر و کله‌اش توی بیمارستان ما پیدا بشه؟
چرا باید بیاد بیمارستان ما؟
واسه چی آخه؟
مگه اخبار نگفت که کینه داشته؟
اگه بفهمه که این‌جان‫.‫.‫.
ممکنه دوباره بیاد سراغشون‫.
احتمالش هست‫، رئیس جانگ‫.
امکان نداره‫.
این همه سرباز هست‫.
باید دیوونه باشه که‫.‫.‫.
ستوان دوم پارک‫.‫.‫.
و دیگر افراد مجروح‫.‫.‫.
به دلیل عدم امکان انتقال آن‌ها به بیمارستان ارتش‫.‫.‫.
به مرکز تروما منتقل شدند‫.
آقای جون‫، کی‫.‫.‫.
پس هنوز زنده‌ان‫.
خون بیار‫.
جات رو با من عوض کن‫.
دستت رو بردار‫.
تقصیر منه‫.
در عملش شکست خوردم‫.
دویل‫، خونش کمه‫. بهش خون تزریق کن‫.
چشم‫.
چی؟
فیبریلاسیون بطنی زده‫.
پره‌های داخلی دستگاه شوک رو بیار‫. زود باش‫.
خودم انجامش می‌دم‫.
بیست ژول‫.
شوک‫!
یه بار دیگه انجامش می‌دیم‫.
چا اون‌جه‫، یه بار دیگه‫.
بیست ژول‫.
شوک‫!
خیلی خب‫. برگشت‫.
سریع اون آنژیوکت ۱۶ گیج رو بیار‫.
چا اون‌جه‫،
هنوز چیزی رو از دست ندادی‫.
می‌خوای چی کار کنی؟
به نظرت می‌تونی ادامه بدی؟
الان عمل برداشت گُوه‌ای رو شروع می‌کنم‫. لطفاً دستگاه برش خطی رو بهم بدید‫.
باشه‫.
آقا‫، حالتون چطوره؟
چی؟ کجا رفتش؟
[بیمارستان دولدام]
[پارک اون‌تاک]
پارک اون‌تاک‫.
چه ضعیف شدی‫.
واسه همین می‌‌خواستی منو ببینی؟
این تازه اولشه‫. هشداری‌ایه که باهام کنار بیای‫.
بیمارستانتون یه عالمه داروی خوب داره‫. نه؟
این جراحت‌ها داغونم کردن‫.
یه مسکن قوی بهم بده‫. خب؟
اسمش پتیدین بود؟
درست میگم؟
بیمارستانتون همچین دارویی داره؟
این همه راه رو واسه این اومدی؟
می‌تونی بهم بدیش؟
تا پلیس رو خبر نکردم‫،
دمت رو بذار رو کولت و برو‫.
چند سال طول کشید؟
حدوداً ده سالی باید شده باشه‫.
درسته که این بیمارستان شهری نیست‫،
ولی حداقل ده سالی درس خوندی‫. نه؟
این‌طور به این‌جا رسیدی‫.
ولی اون‌تاک‫،
من راحت می‌تونم کل این ده سال رو‫.‫.‫.
توی پنج دقیقه نابود کنم‫.
از قدرت ادیت خبر داری؟
اگه دست به اون کلیپ بزنم‫،
کارت خلاصه‫.
نه فقط تو‫،
کل بیمارستان‫.
این روزها‫.‫.‫.
نابود کردن زندگی یه آدم راحته‫.
احمق‫.
می‌دونی چرا؟
من چیزی واسه از دست دادن ندارم‫،
ولی تو کل عمرت زحمت کشیدی‫،
پس چیز زیادی واسه از دست دادن داری‫.
حس مادونی‫.‫.‫.
و شکستت قابل درکه‫،
ولی حق نداری منو تهدید کنی‫.
چون این‌طور حس می‌کنم یه کثافت روبروم وایساده‫.
دوست داری بمیری؟
حواست به حرف زدنت باشه‫.
تو حواست به حرف زدنت باشه‫، بی‌شرف‫.
وون‌یانگ به خاطر تو مُرد‫.
باید تاوان گناهت رو بدی‫.
خب‫، دوست من‫.‫.‫.
این‌قدر رو مخم نرو‫،
و زود یه آمپول بهم بزن که برم رد کارم‫.
من فقط یکم دارو از رفیقم می‌خوام‫. همین و بس‫.
این خواسته زیادی‌ایه؟
[درمانی برای قلب] [امید، عشق، خدمت]
رئیس جانگ‫.
پرستار اون‌تاک رو ندیدی؟
نه‫، ندیدمش‫.
چطور مگه؟ مگه این‌جا نیستش؟
هستش‫، ولی هر چی می‌گردم‫، پیداش نمی‌کنم‫. توی دفتر و اتاق عمل هم نبودش‫.
یعنی کجا رفته؟
پرستار او‌ن‌تاک کسی نیست که بی‌هماهنگی بره‫.
دکتر سو‫!
چی شده؟
بیماری که آوردی نیستش‫.
نصف سرمش مونده‫. ولی معلوم نیست کجا غیبش زده‫.
اون مریضی که با پرستار اون‌تاک درگیر شده بود هم گم و گور شده‫.
رفته بود دستشویی‫، ولی برنگشت‫.
این‌جا چه خبره؟
امکان نداره‫.
مفقودی‌های سریالی‫.‫.‫.
در بیمارستان دولدام؟
آقای کو‫، میشه دستشویی رو چک کنید؟
منم طبقه دوم رو می‌گردم‫.
چشم‫‫.
طوفان برف میاد‫.
بیمارستان ایزوله میشه‫.
پرستار اون‌تاک رو ندیدید؟
امروز ندیدمش‫.
یکی یکی ناپدید می‌شن‫.
بعیده که توی این هوا بیرون رفته باشن‫.
پس به احتمال زیاد‫.‫.
حادثه در این بیمارستان رخ داده‫.
لطفاً هر ساعت ورودی/خروجی رو چک کن‫،
‫- و اگه تب داشت خبرم کن‫. ‫- چشم‫.
دنبال کسی می‌گردی؟
پرستار اون‌تاک این‌جا نیومد؟
نه‫، ندیدمش‫.
پرستار اون‌تاک هم جیم زد؟
اون عین تو نیست‫.
من چی کار دارم؟ من که این مدت چسبیدم به کار‫.
بیماری که توی اورژانس باهاش درگیر شده بود هم گم شده‫.
نکنه رفتن بیرون دعوا کنن؟
دکتر سو‫!
یه مورد اضطراری پیش اومده‫. بیاید پایین‫.
مال اتوبوس نزدیک بیمارستانن‫.
اتوبوس توی جاده برفی لیز خورد‫.
هیچ‌کدومشون آسیب جدی ندیدن‫، ولی چند تاشون صدمه جدی دیدن‫.
آمبولانس مستقیم آوردشون این‌جا‫.
چون توی برف نمی‌تونستن جای دیگه‌ای ببرنشون‫.
باید همین امروز انجام بشه‫.
به نظر می‌رسه که حدود بیست نفر باشن‫.
باید استاد کیم رو خبر کنیم‫.
اون نمی‌تونه بیاد‫. داره بیماری که تیر خورده بود رو عمل می‌کنه‫.
گفت تا برگرده‫، ما از بیمارها مراقبت کنیم‫.
ولی وضعیت وخیمه‫.
الان کی در دولدام شیفته؟
فعلاً فقط خودمونیم‫.
مدیر پارک مین‌گوک امروز رفته جلسه تعیین بودجه‫.
ولی فکر کنم به خاطر برف نتونه برگرده‫.
دکتر لی‌سون‌اونگ چی؟
دکتر اونگ و دکتر اورتو هم اتاق عملن‫.
حالا چی کار کنیم‫، دکتر سو ووجین؟
بهتر نیست استاد کیم رو خبر کنیم؟
پرستار اوم‫، خودت اولویت‌بندی کن‫.‫.‫.
و هر کی که از سطح سه پایین‌تر بود رو بفرست اورژانس‫.
چشم دکتر‫.
رئیس جانگ‫،
لطفاً بیمارانی که درد‫.‫.‫.
یا جراحت خاصی ندارن رو بفرست لابی‫.
‫- چشم‫. ‫- و تو‫.
حواست جمع باشه‫.
فهمیدی؟
نباید خیلی به من اعتماد کنی‫.
تو می‌تونی‫، دکتر دونگ‌هوا‫.
تموم تلاشم رو می‌کنم‫.
آهای؟ دکتری این‌جا نیست؟
این‌جا صاحب نداره؟
بریم‫.
[اورژانس]
[جلد هشتم]
کلی‫.
توی استخون پنهون شده؟
فکر می‌کنم فقط یه شکستگی توی لایه‌ی بیرونی استخونه‫.
میارمش بیرون‫.
کلمپ عروقی‫.
شستشو لطفاً‫.
فکر نمی‌کنم نیازی به بای‌پاس باشه‫.
پروسه ترمیم رو شروع می‌کنم‫.
بخیه لطفاً‫.
‫- برش‫. ‫- برش‫.
داریم شریان رو ترمیم می‌کنیم‫.
‫- برش‫. ‫- برش‫.
کلمپ رو در میارم‫.
بسیار خب‫.
من کارم تمومه‫.
جامون رو با هم عوض می‌کنیم‫.
قابل انتظار بود‫.
خسته نباشید‫، دکتر چا جین‌مان‫.
الان می‌فهمم که چرا دکتر نام دویل‫.‫.‫.
به قضیه شما می‌گفت ‫‫«جنگ دو نون‫»‫.
این اولین باره که‫.‫.‫.
سر عمل با شما‫،
نگران سرعت میشم‫.
بهت گفتم که یه عالمه استاد ناشناخته در کره هست‫.
آسیب عصب رو بررسی می‌کنم‫. سن رو بهم بده‫.
خیلی خب‫. اینو بگیر‫.
بخیه لطفاً‫.
سلام‫.
عمل خوب پیش رفت؟
وسط عمل‫، بیمار ایست قلبی کرد‫.
آها‫.
ولی تو تلاشت رو کردی‫.
نوشیدنی خنک میل داری؟
نه‫، باید برم بیمار رو ببینم‫.
خوشبختانه‫ جلوی خونریزی رو گرفتم‫، ولی هنوز باید صبر کنم ببینم چی میشه‫.
سخت نگیر‫. خب؟
عمل امروز یه ذره سخت بود‫.
دکتر چا‫.‫.‫.
معمولاً همچین اشتباهی نمی‌کنه‫،
اما آسیب به ریه رو که‫.‫.‫.
به خاطر شکستگی دنده سمت راست بود، ندید‫.
زیر پوست بیمار هوا جمع شده بود‫، تا صورتش هم بالا رفته بود‫.
تو لوله رو سمت چپ گذاشتی‫.
چرا یکی سمت راست هم می‌ذاری؟
هنوز سمت راست، نشونه‌هایی از پنوموتوراکس و آمفیزم زیرپوستی رو نشون می‌ده‫.
ممکنه آمفیزم زیرپوستی تا وسط بدن هم پیش بره‫.
اگه پنوموتوراکس خیلی شدید نباشه‫،
دو لوله گذاشتن زیادی‌ایه‫، دکتر چا‫.
خوشبختانه‫ استاد کیم تونست مریض رو برگردونه‫.
نه تنها مریض رو نجات داد‫، بلکه چا اون‌جه رو هم نجات داد‫.
چا اون‌جه‫.‫.‫.
سر عمل استرس می‌گیرش و همین مشکل‌سازه‫.
تو این‌جا چی کار می‌کنی؟
مراقب مریضم‫.
یعنی وضعش این‌قدر بده؟
نه‫، حالش خوبه‫.
سی‌تی مغزش اومد‫.‫.‫.
و همه‌چی ردیف بود‫.
خط مانیتورینگ بیمار هنوز وصله‫. درسته؟
آره‫، هنوز وصله‫.
بعد از فوت پسر نماینده کو‫،
به اطلاعات خودم شک کردم‫.
با اینکه می‌دونم اولین اولویت‫،‌ جلوگیری از خونریزی‌ایه‫،
بازم هی به شک می‌افتم‫.
‫«اگه بیمار ظاهراً حالش خوب بوده‫، ولی یه مریضی بد داشت‫، چی؟‫»
وضعیتی که الان دارم‫،
بخوام ساده بگم‫،
بدترین حالت ممکنه‫.
منم امروز نزدیک بود یه مریض زیر دستم پرپر بشه‫.
چطور؟
چون‫.‫.‫.
چون من بی‌تجربه‌ام‫.
اگه این‌طوره که حتماً خیلی بهم سخت گذشته‫.
گفتم نکنه بمیره‫. داشتم دیوونه می‌شدم‫.
ولی به لطف استاد کیم‫، نجات پیدا کرد‫.
عمل قلب باز‫.
عمل‫.‫.‫.
کمتر از این هم از استاد کیم انتظار نمی‌رفت‫.
احترام‫.
باز خوبه که‫.‫.‫.
امروز خیلی شلوغ نیست‫. گفتم شاید به خاطر برف خیلی مریض بیارن‫.
چی گفتی؟
‫- الو‫؟ بیمارستان دولدام‫. ‫- دستشویی کجاست؟
یه لحظه لطفاً‫.
پتو بیارید‫. میشه یه پتو به من بدید؟
سرم‫.‫.‫.
ممنونم‫.
‫- چی شده؟ ‫- ببخشید‫.
خیلی سرده‫.
این چشه؟
‫- حالت خوبه؟ ‫- آره‫، خوبم‫.
دلم نمیاد پتو رو تنهایی استفاده کنم‫.
ای خدا‫.‫.‫. خیلی سرده‫.
خیلی خب‫. خطر در لابی نیست‫.
اولین بار نیست که با هم کار می‌کنیم‫.
‫- طبیعی‌ایه که قرنطینه‫.‫.‫. ‫- آقا‫.
‫یه لحظه لطفاً‫.
الان یه ذره بهترم‫.
خواهشاً زود یه کاری کنید‫.
‫- واسه‌ام بخیه بیار‫. ‫- چشم‫.
امروز خیلی شلوغه‫.
زود باشید‫.
چی کار می‌کنی‫، رئیس جانگ؟
هویت تیرانداز مشخص شد‫.
واقعاً؟
میگن هنوز فراری‌ایه‫.
ممکنه این‌جا باشه‫.
محض احتیاط دارم چک می‌کنم‫.
چیه؟
فکر کنم‫.‫.‫.
اینو یه جایی دیدم‫.
دیدیش؟ کجا؟
دیدمش‫!
‫- درد داری؟ ‫- بله‫.‫.‫.
پرستار اوم‫، میشه واسه این بیمار ترامادول و عکس رادیولوژی آماده کنید؟
پرستار اوم؟
خودم انجامش می‌دم‫.
تو‫.‫.‫.
ترامادول که بهش دادم‫، ازش عکس هم می‌گیرم‫.
درد داری؟ بذار ببینم‫.
چیزی نیست‫. حالم خوبه‫.
صبر کن‫. تکون نخور‫.
عمل خوب پیش رفت؟
آره‫.‫.‫. خوب بود‫.
ببخشید که نبودم‫.
بعداً در موردش حرف می‌زنیم‫.
دکتر جانگ‫، پانسمان آماده کن‫.
چشم‫.
پرستار اون‌تاک‫، مشکلی پیش اومده؟
نه‫، مشکلی نیست‫.
اگه بود‫، خودم درستش می‌کردم‫.
اگه کمک خواستی به خودم بگو‫. خب؟
بد کتک خورده‫.
بهتر نیست پلیس رو خبر کنیم؟
مگه تو مریض نداری؟
چرا همیشه با من بد رفتار می‌کنی؟
با پرستار اون‌تاک که محترمانه حرف می‌زنی‫.
خب که چی؟
پرستار‫ چوی‫، لطفاً نرمال سالین بزن و آزمایش‌های بیمار رو انجام بده‫.
چشم‫، دکتر‫.
‫- دکتر سو‫! ‫- دکتر سو ووجین‫!
خودشه؟ همون بیماری که آوردید‫.
بله‫، خودشه‫.
یعنی کجا رفتش؟
ممکنه فرار کرده باشه؟
درمانش کردم‫.
ولی بعیده بتونه با اون پا خیلی راه بره‫.
از طرفی هم بیرون داره برف می‌باره‫.
این یعنی‫.‫.‫.
یه جایی قایم شده‫.
رئیس جانگ‫، شما پلیس رو خبر کن‫.
چشم‫.
اینایی که توی بیمارستانن رو چی کار کنیم؟
سلام‫، مرکز تروما‫.
چه خبر‫،‌ دکتر سو ووجین؟
سلام‫، پرستار اوم‫. چه خبر؟
بله‫.
‫- بله؟ ‫- چی؟
‫- برش‫. ‫- برش‫.
‫- استاد کیم‫. ‫- بله؟
می‌خواید استراحت کنید؟
نه‫، نیازی نیست‫.
قلاب عصب لطفاً‫.
فکر کنم عصب‌ها خوب به هم وصل شدن‫.
بعد از یه ذره شست و شو‫، بخیه می‌زنیم‫.
چشم‫.
‫- استاد کیم؟ ‫- بله‫، پرستار جو؟
از بیمارستان دولدام تماس گرفتن‫.
یه اتوبوس تصادف کرده‫.
هفت تا مجروح و شونزده تا مسافر دیگه رو آوردن بیمارستان‫.
حالا کی اون‌جاست؟
دکتر ایروم و دکتر ووجین دارن رسیدگی می‌کنن بهشون‫.
ولی‫.‫.‫.
چی شده؟ اتفاقی افتاده؟
تیرانداز فراری ظاهراً در بیمارستانه‫.
به عنوان بیمار اومد‫.
‫- لعنتی‫. مرکز رو خبر کن‫. ‫- چشم‫، قربان‫.
چاقو‫.
قیچی‫.
لطفاً یه کتتر فوگارتی شماره چهار بده‫.
دکتر سون‌اونگ‫، یه ذره باید بیشتر فشار بدی‫.
خیلی خب‫. خوبه‫.
خیلی خب‫. حالا آروم از سرنگ استفاده کن‫.
هپارین، لطفاً‫.
خیلی بهتر از اونی هستی که فکر می‌کردم‫.
الان‫.‫.‫.
می‌خوای سرعت بدیم؟
ببخشید‫. داشتم کُند پیش می‌رفتم؟
می‌خواستی محتاطانه عمل کنی‫. این چیز بدی نیست‫.
ممنونم‫.
الان می‌خوام بازسازی جریان خون در بخش‌های انتهایی رو شروع کنم‫.
الان وضعیت چطوره؟
پلیس ارتش توی راهه‫.
ولی همون جور که می‌بینید هوا ناجوره‫.
معلوم نیست چقدر طول بکشه‫.
بهتره همه برن یه جای امن‫.
منظورتون چیه؟
مگه اگه مجرم رو بگیرید کار فیصله پیدا نمی‌کنه؟
خب‫.‫.‫.
راستش‫.‫.‫.
یه مسئله‌ای هست که هنوز مردم ازش خبر ندارن‫.
چی؟
مجرم‫.‫.‫.
اسلحه داره‫.
دو اسلحه با خشاب پر از پادگان برداشت‫.
کلت ستوان دوم هم ازش گرفت‫.
هر خشاب چند تا تیر داره؟
هر کدوم سی‌تا‫. در مجموع شصت تا‫.
بدون اینکه از این خطر مطلعمون کنید‫،
یه راست بیمار رو آوردید این‌جا؟
چرا به امنیت پرسنل ما فکر نکردید؟
فکر نمی‌کردم این‌قدر اوضاع ناجور بشه‫.
‫- دکتر جونگ‫ این‌سو؟ ‫- بله استاد کیم؟
بیمارایی که توی بخش مراقبت هستن رو منتقل کن به آی‌سی‌یو‫.
فقط دو نفر در آی‌سی‌یو بمونن‫.
‫- چشم‫. ‫- بگو تمام پرسنل‫.‫.‫.
برن طبقه دوم‫.
فهمیدم‫.
ببخشید‫.
دکتر جونگ این‌سو از پروسه تخلیه‌سازی خبر داره‫‫.
می‌تونی همه‌چی رو باهاش هماهنگ کنی و تصمیم بگیری‫.
برج کنترل باید محکم باشه که مشکلی واسه پرسنل پیش نیاد‫.
می‌خوای چی کار کنی؟
می‌رم بیمارستان دولدام‫.‫.‫.
و بیمارانی که دکتر سو ووجین عمل کرد رو جا به جا می‌کنم‫.
اگه بیمارها کنار هم باشن‫، راحت‌تر میشه ازشون محافظت کرد‫.
ما همراهتون میایم‫.
بسیار خب‫. بریم‫.
بابا‫، چیزی شده؟
یه موردی در بیمارستان رخ داده‫.
همه دارن میرن اتاق پزشک‌ها‫.
تو هم خودت رو برسون‫. زود باش‫.
[ورود افراد متفرقه ممنوع]
سو ووجین‫.
بله‫، استاد کیم؟
نه‫، چیزی نیست‫. اتفاقی نیفتاده‫.
همه رو از لابی بیا اورژانس‫.
رفتن به جاهای خلوت‫.‫.‫.
مثل دستشویی‌ها رو محدود کن‫.
همه رو آماده کن و از بخش مراقبت بیار آی‌سی‌یو‫.
باشه‫. رو چشمم‫.
‫- جانگ دونگ‌هوا؟ ‫- بله؟
بیمار هموپریتونئوم رو از آی‌سی‌یو منتقل می‌کنیم به بخش تروما‫.
برو آماده شو‫. منم الان میام‫.
باشه‫.
دکتر یون‫، هر کی توی لابی هستش رو ببر اورژانس‫.
بگو رئیس جانگ هم کمکت کنه‫.
چشم‫. فهمیدم‫.
پرستار اون‌تاک‫،‌ بیمارها رو در بخش‌های مختلف تقسیم کن‫.
چشم‫، حتماً‫.
[مخدر برای درمان]
این بی‌شرف چرا این‌قدر طولش می‌ده؟
نمیاد‫.
چی؟
خودت اون‌تاک رو می‌شناسی‫.
اون عمراً همچین کاری نمی‌کنه‫.
بهت خبر دادن درباره‌ی مریضی که خون تو شکمش جمع شده بود؟
بله‫، می‌خوایم منتقلش کنیم به مرکز تروما‫.
بسیار خب‫.
بخوابید رو زمین‫.
یا خدا‫.‫.‫.
هر کی این‌جاست‫.‫.‫.
بره بیرون‫.
برید بیرون‫. زود باشید‫.
بریم‫.
تو هم برو‫.
چی؟ چشم‫.
لعنتی‫.
نجات بیمار چه حسی داره؟
امروز‫، اونی که ترکوند تو بودی‫.
چی کار می‌کنی؟
زود باش‫، برو بیرون‫.
باشه‫،‌ الان می‌رم بیرون‫.
می‌رم بیرون‫، ولی‫.‫.‫.
لعنتی‫!
چی کار می‌کنی؟
آخه‫.‫.‫.
راستی‫.‫.‫.
حق نداری توی بیمارستان سلاح بگیری دستت‫.
این‌جا‫.‫.‫.
این‌جا آی‌سی‌یوئه‫. باید‫.‫.‫.
ماسک بزنی‫.
باید‫.‫.‫.
دست‌هات هم الکل بزنی‫.‫.‫.
برو بیرون‫.
گفتم برو بیرون‫.
چرا برم بیرون؟ که بهش شلیک کنی؟
پس تو هم باهاش می‌میری‫.
‫- نه‫، خواهش می‌کنم‫! ‫- دست نگه دار‫!
دکتر سو‫.
بیاید بیرون‫. همه برن اتاق پزشک‌ها‫.
بیاید بیرون‫.
راه بیفتید‫.
اون‌جه‫، چی کار می‌کنی؟ گفتم خودت رو برسون اتاق پزشک‌ها‫.
بیاید بیرون‫.
ببخشید‫. باید بمونم‫.
شرایط بیمار ناجوره‫. باید کنارش بمونم‫.
چرا این‌قدر لج می‌کنی؟
همچین مواقعی باید به حرف من گوش کنی‫.
اون بیمارمه‫، بابا‫.
خودم تصمیم می‌گیرم‫. این بیمار مسئولیتش با منه‫.
تجربه اتاق عمل بهم یاد داد که‫.‫.‫.
اگه حواسم رو کامل معطوف بیمار نکنم‫،
یعنی مسئولیتم رو انجام ندادم‫.
من‫.‫.‫.
نمی‌خوام اون اتفاق دوباره تکرار بشه‫.
همین‌جا می‌مونم‫.
اون‌جه‫.‫.‫.
این‌جا بیمارستانه‫. چی کار می‌کنی؟
می‌کشمشون‫.
منو تحقیر کردن‫،
منو خوار کردن‫‫.‫.‫.
و بهم بی‌احترامی کردن‫. من این بی‌شرف‌ها رو می‌کشم‫.
برو یه جای دیگه این کارو بکن‫. این‌جا بیمارستانه‫.
باید منو ول می‌کرد‫ی‫. چرا منو آوردی این‌جا؟
چون صدمه دیده بودی‫‫.‫.‫.‫
و من پزشکم‫.
خیلی ادعات میشه‫.
اسلحه‌ات رو بنداز‫.
چیزی از این کار گیرت نمیاد‫.
فکر کردی این کارو می‌کنم که چیزی گیرم بیاد؟
نه‫!
من فقط می‌خوام‫.‫.‫.
این دنیای بی‌عدالت رو بیدار کنم‫.
آدمایی مثل من هستن که از همون اول راه‌شون فرق داشته‫،
و همیشه باید جون بکنن تا اوضاع طبق میل‌شون پیش بره‫.
می‌خوام دل آدم‌های عین خودم خنک بشه‫.
فکر کردی گفتنش چیزی رو حل می‌کنه؟
چی گفتی؟
داری الکی می‌گی‫.
داری بهونه‌تراشی می‌کنی‫.
تو داشتی شرط‌بندی می‌کرد‫ی‫،
مچت رو گرفتن و انداختنت بیرون‫. الان هم فقط به خاطر اشتباهات خودت عصبانی هستی‫.
فقط می‌خوای داغت رو روی بقیه خالی کنی‫،
اون هم به بدترین و بزدلانه‌ترین روش ممکن‫.
خفه شو‫! نمی‌خواد به من درس اخلاق بدی‫!
دکتر سو‫!
این‌جا چه خبره؟
بگید این‌جا چه خبره؟ ما کار داریم‫.
جوابمون رو بدید‫.
‫- پرستار اون‌تاک‫. ‫- استاد کیم‫.
تخلیه‌سازی‫.‫.‫.
صورتت چش شده؟
چیزی نیست‫. افتادم‫.
همه رو بردی؟
بله‫،‌ اتاق عمل و پنج تا تخت دیگه به بیمارها اختصاص پیدا کرد‫.
باقیش هم به مسافرهای دیگه دادیم‫.
بسیار خب‫.
سو ووجین کجاست؟
آی‌سی‌یو‫، طبقه دوم‫. داشت آماده می‌شد‫.‫.‫.
چی شد؟
یا خدا‫. چی شد؟
صدای اسلحه اومد‫!
اسلحه؟
صدای اسلحه نبود؟
آره فکر کنم‫.
صدای شلیک اسلحه بود؟
آره فکر کنم‫.
این چی بود؟
کی وسط بارش برف‫، تمرین تیراندازی می‌کنه؟
دیوونه‌های احمق‫.
[غیبت حین کار]
از اون طر‫ف‫.
این‌جا‫.
این‌جا‫، اون‌تاک‫.
زود باشید‫! زود باشید‫!
حالا چی کار کنم؟
یه نفر به دادم برسه‫!
لعنتی‫!
آروم‫. درد داره‫.
گریه نکن‫. نمی‌میری‫.
جانگ دونگ‌هوا‫.
حالت خوبه؟
بله‫.
حالم خوبه‫.
حال مریض‫.‫.‫.
هم خوبه‫.
سو ووجین چی؟
اون کجاست؟
انگار زخمت باز شده‫.
به تو ربطی نداره‫. راه برو‫.
اگه التهاب شدیدتر بشه‫، ممکنه به عفونت خونی منجر بشه‫.
اون وقت می‌میری‫.
اولین بارم نیست که می‌خوای با حرف‌هات بترسونیم‫.
وضعیت‌ رو بدتر نکن‫. خودت رو تحویل بده‫.
هنوز کسی نمُرده‫.
اون‌قدرها هم بد نشده‫.
ساکت شو‫.
خودم مشکلم رو حل می‌کنم‫.
هی‫.
توی دکتر‫.‫.‫.
چی از سختی می‌دونی؟
همه‌اش نشستی خونه و درس خوندی‫.
هر چی خواستی‫،‌ دو دستی بهت تحویل دادن‫.
امثال شماها‫، می‌رید دانشکده پزشکی و حقوق‫،
پزشک می‌شید‫، دادستان می‌شید‫، قاضی می‌شید‫.
شما از کجا می‌دونید که امثال ما‫.‫.‫.
چطور زندگی می‌کنیم؟
اتفاقاً‫.‫.‫.
می‌دونم‫.
من توی خونه خوبی بزرگ نشدم‫.
هیچ‌وقت هم کسی‫.‫.‫.
منو در پر قو نذاشت‫.
بعد از اینکه بیزنس پدرم شکست خورد‫،
کل خانواده‌ام‫.‫.‫.
خودکشی کردن‫.
تنها کسی که زنده موند‫، خودم بودم‫.
آره‫.
دنیا‫.‫.‫.
عدالت نداره‫.
پره از ناحقی‫.
ولی بازم‫.‫.‫.
فکر نکن که به همه خوش گذشته‫.‫
اگه کسی به چیزی رسیده‫، واسه‌اش زحمت کشیده‫.
حرف‌هات ناراحتم می‌کنن‫،
چون من زحمت کشیدم‫.
خیلی ادعات میشه‫.
این‌قدر ادای آدم‌های فهمیده رو در نیار‫، عوضی‫.
وقتی بمیریم‫، همه‌مون یه جوریم‫.
بیا عادلانه با هم بمیریم‫.
نظرت چیه؟
[چا اون‌جه]
چرا جواب نمی‌دی؟
تکون نخور‫.
[چا اون‌جه]
گفتم تکون نخور‫، عوضی‫!
ببخشید‫‫،
من می‌خوام زندگی کنم‫.
می‌خوام کمی بیشتر زنده بمونم‫.
عوضی‫.‫.‫.
هی‫!
حالت خوبه؟
بله‫.
مشکل حل شد‫. می‌تونید بیاید بیرون‫.
خیلی خب‫. بریم‫. خوب شد‫.
پرستار اوه‫، پرستار جو‫.
دکتر چا‫، من اومدم‫.
شما هم صدای شلیک رو شنیدید؟
باورم نمی‌شه‫. فکر نمی‌کردم صدای شلیک این‌قدر بلند باشه‫.
پرستار جو‫، همین‌جا بمون‫.
میشه حواست به بیمار باشه؟ من الان برمی‌گردم‫.
وضعیت بیمار متعادله‫. حواست به ادرارش باشه‫.
دفعه بعد این‌طور نرو تو دل خطر‫. خب؟
ممکن بود بقیه صدمه ببینن‫.
اگه شما هم جای من بودید همین کارو می‌کردید‫.
نمی‌خواد عین من باشی‫، دکتر سو‫.
اگه بلایی سرت میومد‫، چی؟
اون وقت‫،‌ خودتون درستم می‌کردید‫.
چی؟
ای خدا‫.
سو ووجین؟
چرا جواب تلفنت رو نمی‌دی‫.‫.‫.
به من فکر نکن‫، اون‌جه‫.
کارت رو بکن‫.
راحت باش‫.
الان نوبت اون‌جه‌ست که گوشت رو بپیچونه‫.
اون وقت حساب کار دستت میاد‫.
اون‌جه‫، راحت باش‫.
هر کاری دلت می‌خواد بکن‫.
سو ووجین‫،
بیمارستان در وضعیت خطرناکی‌ایه‫.
وضعیت اضطراری اعلام کردن و گفتن همه باید برن بیرون‫.
چطور دلت اومد بهم زنگ‫.‫.‫.
چرا این‌طور بهم نگاه می‌کنی؟
دوستت دارم‫.
چی؟
چی گفتی؟
بعداً می‌بینمت‫.
چی گفتی؟
سو ووجین‫!
اون‌جه‫،
اگه تو نبودی‫،
من چطور می‌شدم؟
باید زودتر از این وضعیت خبردارمون می‌کردی‫.
ببخشید‫. با توجه به شرایط‫.‫.‫.
حالا وضعیت به کنار‫‫. یکی از پزشک‌هامون نزدیک بود صدمه جدی ببینه‫.
اگه با استاد کیم آشنا نمی‌شدم‫،
من چطور می‌شدم؟
رئیس جانگ‫، کجا بودی تا حالا؟
توی اورژانس بودم‫، داشتم به دکتر ووجین‫.‫.‫.
من توی اورژانس پیش دکتر ووجین بودم‫.‫.‫.
چرا از دست من عصبانی هستید؟
دکتر سو‫!
حالتون خوبه؟ صدمه ندیدید؟
ترسیدم اتفاقی واسه‌تون افتاده باشه‫.
قلبم به تپش افتاده بود‫. داشتم می‌مردم‫.
صدای شلیک‫.‫.‫. ای خدا‫.
تو که گفتی از بازی‌های با تم تیراندازی خوشت میاد‫.
بازی فرق می‌کنه‫.
بازی با واقعیت فرق می‌کنه‫.
بگذریم‫. خوشحال که چیزیتون نشد‫.
منم می‌تونم همچین آدمی واسه یکی دیگه بشم؟
نوشیدنی می‌خوای؟
خب‫.‫.‫.
آب پرتقال خوبه‫.
از اون گرون‌هاش‫.
نزدیک بود بمیرم‫. حقمه همچین نوشیدنی بخورم‫.
واقعا‫.‫.‫. می‌تونم؟
چرا بهم نوشیدنی نمی‌دید پس؟
آقا‫، بهتون مسکن دادیم‫. دردتون کم می‌شه‫.
میگم الان درد دارم‫.
من‫.‫.‫.
اصلاً حالم خوب نیست‫.
میشه یه چیز قوی‌تر بهم بدید؟
پرستار اوم‫، بهش پتیدین بدید‫.
نمی‌خواد‫، دکتر یون‫.
این بیمار اعتیاد داره‫.
پس یه ترامادول دیگه‫.
آقا‫، یه چیزی بهتون می‌دیم که مخدر نباشه‫.
چی کار کردی؟
چی به دکتر گفتی؟
بهش گفتم تو معتادی‫.‫.‫.
و نباید مسکن مخدر‌دار بهت بده‫.
چی میگی تو؟
هی‫! می‌خوای بکشمت؟
تو اصلاً می‌دونی‫.‫.‫.
مرگ چیه؟
چی؟
وقتی وون‌یانگ داشت می‌مُرد‫،
سی دقیقه رو دوشم حملش کردم‫.
هنوز یادمه که‫.‫.‫.
چطور بدنش رو کمرم سرد می‌شد‫.
اگه اون شب وون‌یانگ رو زودتر پیدا می‌کردم‫،
شاید بیشتر زنده می‌موند‫.
افسوس اینکه‫.‫.‫.
نتونستم جلوش رو بگیرم که با کثافت‌های حق به جانبی عین تو نگرده‫،
و وزن جسدش که هنوز روی بدنم سنگینی می‌کنه‫.‫.‫.
ده ساله که‫.‫.‫.
همچنان رو دوشمه‫.
اون وقت‫،
تو می‌خوای منو در پنج دقیقه نابود کنی؟
خر نباش‫.
تو هیچ‌ غلطی نمی‌تونی بکنی‫، سوک‌گو‫.
می‌دونی چرا؟
هر چقدر هم سعی کنی منو بترسونی‫.‫.‫.
من نمی‌ترسم‫.
من عین تو لوس بار نیومدم که راحت بترسم‫.
دیوونه شدی‫، عوضی؟
‫- سلام بر همگی‫. ‫- کاراگاه کو‫.
بهمون خبر دادن که‫.‫.‫.
یه خلافکار در بیمارستانه‫.
تو چوی سوک‌گو هستی؟
بگیرش‫!‫
ولم کنید‫!
لعنتی‫!
پارک اون‌تاک‫.
هنوز هیچی تموم نشده‫.
بی‌خیالت نمی‌شم‫.
میام سراغت و می‌کشمت‫.
ولم کنید‫!
گفتم ولم کنید‫!
خیلی خب‫!
تموم شد‫!
[بیمارستان دولدام]
[گزارش حادثه]
ظاهراً عمل خوب پیش رفت‫.
دکتر لی متبحرتر و آروم‌تر از اونی بود که فکرش رو می‌کردم‫.
راست میگه؟
خب‫.‫.‫.
فکر کنم یواشکی داشتی تمرین می‌کردی‫.
نه بابا‫. دکتر بائه مون‌جونگ خیلی کمکم کرد‫.
[هیو بیونگ‌به]
اسم این بیمار یادت بمونه‫.
اون اولین بیماری‌ایه که عملش کردی‫.
حتماً‫. اسمش خاطرم می‌مونه‫.
خیلی خب‫. به کارتون برسید‫.
خداحافظ‫.
دکتر اونگ‫، راستی‫.‫.‫.
حرفی که قبل عمل زدی‫.‫.‫.
بین خودمون بمونه‫.
بله‫.‫.‫. چشم‫.
من دیگه برم‫.
شنیدم عمل جراحی روده رو تو انجام دادی‫.
به این زودی به گوشتون رسید؟
چه حسی داشت؟
دست‌هام اون‌قدری که فکر می‌کردم کُند نبودن‫.
رفلکس‌هام هم ضعیف نبودن‫.
من الان دیگه رزیدنت سال سومم‫. این چیزها رو بلدم‫.
دیر کردی‫.
چی؟
وقتی هم‌سن تو بودم‫،
سال آخر رزیدنتیم‫، همه کار کردم؛ از خون‌ریزی داخل شکم گرفته‫، تا عفونت شدید و گسترده صفاق‫.
اون زمان‫،
یه مزانترِ تنها، با کمک یه استاد‫.‫.‫.
چیز خاصی نبود‫.
پس شما هم خوراکتون گفتن ‫«وقتی هم‌سن تو بودم‫»ـه‫.
همه خوراکشون گفتن ‫‫«وقتی هم‌سن تو بودم‫»ـه‫.
بدون اون تجارب به این‌جا نمی‌رسیدم‫.
بد میگم؟
صحیح‫.
پس‫.‫.‫.
اینو یادت باشه‫.
این هم میشه یکی از‫ داستان‌های‫.‫.‫.
‫‫«وقتی هم‌سن تو بودم‫» تو‫.
کارتون امروز عالی بود‫.
[رزیدنت عمومی] [جانگ دونگ‌هوا]
[رئیس بخش جراحی] [استاد کیم]
پرستار اوه‫، چرا هنوز خونه نرفتی؟
می‌تونید واسه‌ام قهوه درست کنید؟
خیلی خب‫، باشه‫. بریم تو‫.
با تجربه امروز‫، دیگه چیزی نیست که تجربه نکرده باشیم‫.
عجب روزگاری شده‫.
همین الان که داریم با هم حرف می‌زنیم‫،
زنان و بچه‌هایی هستن که‫.‫.‫.
در جنگ دارن می‌میرن‫،
و هزاران آدم دیگه توی زلزله‫.
سیلی رو دیدیم که یه شهر رو با خودش برد‫،
و یه ویروس که کل دنیا رو در قرنطینه برد‫.
دنیا به جایی رسیده که‫.‫.‫.
هر اتفاقی هم که توش بیفته نباید تعجب کنی‫.
حالا‫.‫.‫.
باید برای‫.‫.‫.
همچین دنیایی آماده بشیم‫.
مأموریت بعدیتون نجات دنیاست‫.
میگن نجات دادن یه آدم مثل نجات دادن یه جهانه‫، خانم اوه‫.
دستتون‫.‫.‫.
چطوره؟
یکم توی اتاق عمل کُند بودم‫. درسته؟
داشتم توی اتاق عمل دیگه، عمل قلب باز انجام می‌دادم‫.
یکم زیاده‌روی کردم‫. همین‫.
جای نگرانی نیست‫.
امروز‫.‫.‫.
بعد از اینکه عمل پروفسور چا جین‌مان رو دیدم‫،
فهمیدم که یه دندگی مدیر پارک‫.‫.‫.
ایشون رو به این‌جا نیاورد‫.
منم همین رو گفتم‫.
‫- استاد کیم‫. ‫- بله؟
مریضیتون‫.‫.‫.
چقدر پیشرفت کرده؟
امروز باید بهم جواب بدید‫.
‫- خسته نباشید‫، دکتر چا‫. ‫- شما هم همین‌طور‫.
می‌ری خونه؟
می‌خوای باهام بیای؟
قراره توی اتاق پزشک‌ها مرغ سوخاری بخوریم‫.
این وقت شب؟
اگه این به گوش مادرت برسه‫، خیلی عصبانی میشه‫.
راستی‫، ناراحتی که‫.‫.‫.
شکستگی دنده رو توی اون مریضی که پنوموتوراکس داشت رو ندیدم؟
اگه ناراحتی‫،
باید بگم که من اشتباه نکردم‫.
مورد بیمار خاص بود‫.
معمولاً اگه پنوموتوراکس کم باشه یا کلاً نباشه‫،
دو تا لوله نمی‌ذارن‫.
خیلی کم پیش میاد به فشار خون منتهی بشه‫.
اون‌وقت میشه گفت درمان بی‌مورد یا بیش‌ازحد انجام شده‫.
آره‫، معمولاً‌ این‌طوره‫.
ولی این‌جا مرکز تروماست‫. درسته؟
معمولاً این‌طوره‫.
ولی این‌جا مرکز تروماست‫.
در مرکز تروما‫، هیچ درمانی بی‌مورد یا بیش از حد نیست‫.
ما این‌جا هر کاری برای نجات مریض انجام می‌دیم‫.
سه ساله که استاد کیم اینو بهمون میگه‫.
اشتباه از شما نبود‫، پروفسور چا‫.
اشتباه از من بود‫.
به سلامت‫.
تو خیلی باهوشی‫، اون‌جه‫.
وون‌یانگ‫.‫.‫.
از دوران راهنمایی بهترین رفیقم بود‫.
آدم خیلی خوبی بود‫.
ولی از وقتی که سوک‌گو رفیق شد‫، از راه به در شد‫.
بعدش هم رفت سمت موادی که‫.‫.‫.
نباید می‌رفت‫.
حس می‌کنی‫.‫.‫.
مرگش تقصیر تو بوده؟
نمی‌دونم‫.
نمی‌دونم عذاب وجدان دارم‫.‫.‫.
یا افسوس‫.
خلاصه‫، رفیقم مُرد‫.‫.‫.
و منم یه مدت ول چرخیدم‫، تا اینکه تصادف کردم‫.
اون موقع بود که‫.‫.‫.
آوردنم بیمارستان دولدام‫.
پرستار اون‌تاک‫،
تو هم این‌جا بیمار بودی؟
در بیمارستان دولدام؟
این‌طور شروع شد‫.
بعد از اینکه با استاد کیم آشنا شدم‫، سر عقل اومدم‫.
فکر کنم وون‌یانگ طاقت دیدنِ‫.‫.‫.
اون وضعم رو نداشت‫.
و خودش فرستادم این‌جا‫.
گاهی اوقات همچین فکری می‌کنم‫.
آها‫.
تو‫.‫.‫.
از دستم ناامید شدی‫. درسته؟
واسه چی؟
به خاطر گذشته‌ام‫،
دوستانی که داشتم‫،
از راه به در شدنم‫، تصادف و‫.‫.‫. و‫.‫.‫. و‫.‫.‫.
من یه زمانی‫.‫.‫.
لکنت زبان داشتم‫.
دوران راهنمایی‫.‫.‫.
بهترین رفیقم همه‌اش بهم زور می‌گفت‫.
یه بار پول مامانم رو هم دزدیدم‫.
یه جفت کفش نشون کردم که واسه‌ام نمی‌خرید‫، ولی اون واسه‌ام نمی‌خرید‫.
بچه شیطونی بودم‫.‫.‫.
و بازی برآورده کردن آرزوها‫، سرگرمی‌ام شده بود‫.
همه بهم می‌گفتن ‫«دیوونه‫»‫.‫.‫.
و ‫‫«عجیب و غریب‫»‫.
الان ازم‫.‫.‫.
ناامید شدی؟
نه‫، ناامید نشدم‫.
من میگم‫ ‫‫‫«آدمی که گذشته‌ای‌ نداره‫، حالی هم نداره‫»‫.
اگه حال رو دوست داشته باشی‫،
گذشته‌ای نیست که درکش نکنی‫.
من پرستار اون‌تاک الان رو دوست دارم‫.
چی؟
دکتر چاست‫. میگه زود خودت رو برسون‫.
باشه‫.
بخور‫. بخور‫.
‫چی؟
سلام‫.
دکتر یون ایروم و پرستار اون‌تاک‫،‌ خوش اومدید‫.
دکتر جونگ‫، مشتاق دیدار‫.
23تا مسافر؟
به همه‌شون رسیدگی کردی‫.
‫- بهت افتخار می‌کنم‫. ‫- ممنون‫.
این بوی چیه؟
مرغ سوخاری؟
گفتیم حالا که همه روز سختی داشتن‫.‫.‫.
تو حساب کردی؟
‫- نه‫، دکتر سو ووجین حساب کرد‫. ‫- آها‫.
نوش جان‫.
ممنون‫!
خیلی خوشمزه شده‫.
وقتی برف اومد‫، خیلی ترسیدم‫.
ولی خوشبختانه روز آرومی در بیمارستان بود‫.
نکنه مرکز تروما سر اون بیماری که تیر خورده بود‫، شلوغ شده بود؟
دکتر یانگ هوجون‫، تایپ شخصیتیت چیه؟
من به این چیزها اعتقاد ندارم‫.
توی کتم نمی‌ره‫.
تو خیلی‫.‫.‫.
بخور‫.
نظرتون چیه حالا که دور هم جمع شدیم یه تبریک بگیم؟
حتماً‫.
به دکتر جانگ دونگ‌هوا بابت عمل ماساریقاش‫.‫.‫.
و به دکتر لی بابت اولین عملش تبریک می‌گیم‫. تبریک‫!
خیلی ممنونم‫‫!
راستی‫.‫.‫.
‫- حرکتم خیلی خفن بود‫. نه؟ ‫- منظورت چیه؟
همون‌جا که جلوی بیمار وایسادم و نذاشتم بهش شلیک کنه رو میگم‫.
من که ندیدم‫.
باید می‌دیدی‫.
خیلی خفن بود‫.
حیف شد‫.
می‌دونستی؟
واسه من‫،
هر روز در بیمارستان دولدام‫.‫.‫.
یک روز بهاری‌ایه‫.
ای بابا‫.‫.‫. می‌تونستی فردا بیای‫.
نیازی نبود توی این برف بیای‫.
داشتم می‌رفتم سر کار‫، گفتم یه سر بیام این‌جا‫.
از دادگاهه‫. گفتم مهمه‫.
‫- دادگاه؟ ‫- بله‫.
دادگاه؟
یه لحظه‫.
استاد کیم‫!
[شکایت]
[شاکی: کو کیونگ سو]
[متهم: چا جین مان] [متهم: جونگ این سو]
یعنی‫.‫.‫.
[محتاطانه حمل شود] [لطفاً پرت نکنید]
دکتر لی سون‌اونگ‫.
سلام‫.
یه بسته واسه‌تون آورد‫م‫.
ممنونم‫.
موفق باشی‫.
‫- ممنونم‫. ‫- خواهش می‌کنم‫.
‫‫‫‫«مترجم‫‫: سمیر نعمتی نژاد‫»
به هر دوشون زنگ بزن‫.
تو یه منطقه‌ای که دارن بازسازیش می‌کنن‫،
یه ساختمون فرسوده خراب شد‫.
به دادمون برسید‫!
یه عالمه دانشجوی جوون این‌جا هستن‫.
رئیس جانگ‫، باید بریم‫. باید از این‌جا فرار کنیم‫.
مدیر پارک‫، به کمکتون‫.‫.‫.
در مرکز تروما احتیاج داریم‫.
جواب بده‫.
با هم بریم‫.
ساختمون باز داره خراب میشه‫.
باورم نمی‌شه‫.
امیدوارم تلاش‌هامون هدر نرن‫.
سو ووجین‫!