‫شنیدم.
‫- حس خوبی داره؟ ‫- آره.
‫می‌ترسم به بخش خودم نگاه کنم.
‫می‌خوای چک کنم؟
‫لطف می‌کنی. ‫حله.
‫خب…
‫آره… یعنی…
‫یعنی، خیلی داغونه.
‫آره.
‫نه، جدی… این چه وضعشه؟ ‫چی کار کردی آخه؟
‫نمی‌دونم. اونجا اوضاع قمر در عقرب میشه.
‫می‌خوای کمکت کنم تمیزش کنی؟
‫ممنون.
‫هی.
‫سلام.
‫تو هنوز اینجایی؟
‫کارهای اداری.
‫چی؟ شوگر مجبورت کرده کارای اداری انجام بدی؟
‫خب، من خوندم که
‫«باید فرصت بسازی».
‫این یه واقعیته، آره.
‫وقتی «خرس» رو باز کردیم،
‫من رفتن به دانشکده آشپزی رو ول کردم.
‫برای من نبود، کارمی.
‫من مهارت‌هامو دوست داشتم، مهارت جدید نمی‌خواستم.
‫و وقتی هیچ‌کس دنبال من نیومد،
‫احساس کردم که برای ‫یه رستوران فرصت نساختم.
‫ابرا، این…
‫این خیلی بده… من…
‫متأسفم.
‫کارمی، من اینو نگفتم که حالت بد شه.
‫نه، نه، می‌دونم. من فقط…
‫من باید بهتر عمل می‌کردم، ‫و… می‌تونستم بهتر عمل کنم، ‫و متأسفم.
‫تو سرت شلوغ بود.
‫این دلیل نمیشه.
‫تو اینجا فرصت‌های زیادی می‌سازی.
‫ما خیلی سرمون شلوغه.
‫بله، خیلی.
‫وقتی آماده بودم نشونت بدم،
‫اینو نگاه می‌کنی؟ ‫لطفاً.
‫لطفاً، بله.
‫لحظه‌شماری می‌کنم.
‫- وقتشه؟ ‫- آره.
‫برای فردا آماده‌ای؟
‫- همون کارهای قبلی. ‫- آره.
‫بخش تو خیلی تمیزه.
‫آره، سید کمک کرد.
‫داری کلافه میشی؟
‫دارم باهاش کنار میام.
‫باشه.
‫من اینجام.
‫می‌دونم.
‫خب، شنیدم.
‫خب، برو خونه، یه کم استراحت ‫کن. من… من اینجا رو می‌بندم.
‫آره، شب خوش.
‫می‌تونم در رو قفل کنم، ‫یا این کار مزاحم غصه‌خوردنت میشه؟
‫می‌تونی قفل کنی.
‫فقط جهت اطلاع، شاید شنیده باشی،
‫این تغییر منو، ‫حسابی بیچاره‌مون کرده.
‫فهمیدم. ممنون سرآشپز.
‫این کار نمایشیه؟
‫منتظری ازت بپرسم حالت خوبه؟
‫خوبم. دارم فکر می‌کنم.
‫راجع‌به چی؟
‫اشتباهات.
‫فردا می‌بینمت.
‫امروز.
‫چی؟
‫امروز همون فردائه، پسرخاله.
‫هی، دن.
‫دن، کار رو برای خودت سخت نکن.
‫تنها کاری که باید بکنی اینه که ‫اون اسلحه رو بندازی رو تخت
‫و بذاری من از این در برم بیرون.
‫وید، گوش کن.
‫چرا داری ساعت رو فشار میدی؟
‫مطمئنی هیچ‌کس نمی‌فهمه؟
‫فشار دادن اون ساعت ‫جلوی گذر زمان رو نمی‌گیره.
‫با توجه به اون لوکیشن‌هایی که دیدم
‫از صحنه‌ها و برنامه‌ریزی،
‫پس دقیقاً به طور طبیعی می‌دونم ‫که صحنه چطور پیش میره.
‫- این اعتماد به نفس به بازیگر سرایت می‌کنه. ‫- این اعتماد به نفس به بازیگر سرایت می‌کنه.
‫برای همین تقریباً بلافاصله ‫اعتماد زیادی پیدا کردم.
‫و چون گفتم تو اونجا خواهی بود…
‫برای همین گفتم: ‫«خب، بسه، تمرین نمی‌کنیم،
‫فقط چهار تا برداشت رو میریم،
‫و من… ‫با اولین برداشت فیلم…
‫همیشه این وحشت از فیلم‌برداری هست…
‫لطفاً واسه اینجا کمکم کن
‫اگه این خراب بشه، ‫منم بیچاره میشم.
‫فکر می‌کنم این آخرین چیزیه که
‫منو به چیزی وصل نگه داشته.
‫پس،
‫لطفاً اینجا کمکم کن.
‫آمین.
‫[آدام شاپیرو، مدیر سابق سی‌دی‌سی در اِوِر، ‫رستورانی جدید در اَوندیل افتتاح می‌کند]
‫[کارمن بی یک سند برای شما ‫فرستاد که بررسی و امضا کنید]
‫[خرس]
‫[شراکت]
‫[توافق]
‫[بررسی سند]
‫ممنون که اومدی. خوشحالم که ‫سید ما رو به هم معرفی کرد.
‫خدای من، ‫اونجا اوضاع چطوره؟
‫برام یه کم سخت بوده
‫که با ترکیب غذاها ‫به یه ثبات برسم،
‫- چون منو خیلی عوض میشه. ‫- خب.
‫مثلاً قارچ. چی باهاش خوب میشه؟
‫می‌خواستم به طور کلی «پینو نوآر» رو بهت معرفی کنم
‫چون بهترین دوست یه متخصص نوشیدنیه.
‫اون بوی خاک رو حس می‌کنی؟ بوی قارچ ‫رو مثل بوی خاک تازه شخم‌زده حس می‌کنی؟
‫پس این چیزیه که دنبالشیم.
‫فقط همیشه یادت باشه، ‫اگه کنار هم رشد کنن، کنار هم همخوانی دارن.
‫- با هم. ‫- «بورگونی» به‌خاطر قارچ‌هاش معروفه…
‫از این خوشم اومد.
‫…و وقتی این دو تا رو کنار هم بذاری،
‫مثل کره بادام‌زمینی و ژله می‌مونه.
‫این آلبرت…
‫آلبرت، ایشون ابراهیم هستن.
‫شماره‌تو از آکادمی کسب‌وکار «ساوت ساید» گرفتم.
‫بچه‌ها، چند تا پالت کم داریم؟
‫همون قدر گرفتی که پول دادی.
‫- چطوری تی؟ ‫- شوگی، یه مشکلی داریم.
‫سفارشاتمون داره کم میشه.
‫باشه. یعنی چی؟
‫دو تا مزرعه فقط نصف سفارشمون رو بهمون دادن.
‫گفتن طبق شرایط جدید بوده.
‫لعنتی…
‫ام…
‫ممنون، تی. من… خودم درستش می‌کنم.
‫- چی شده؟ ‫- شرایط مزرعه‌دارها بده.
‫آره.
‫باشه.
‫پس ناتالی باهاشون صحبت کرد؟
‫و سعی کرد ازشون بخواد ‫شرایط رو تمدید کنن، ولی…
‫- درسته. نمی‌تونیم این کار رو بکنیم. ‫- آره.
‫فقط برای سفارشات بزرگ می‌تونیم این کار رو کنیم،
‫و ما اون‌قدر نداریم.
‫پس سفارشات کوچیک با ‫همون شرایط باید انجام بشه.
‫پس داریم مجازات میشیم؟
‫آره… آره، در واقع توسط تأمین‌کننده‌هامون.
‫چی؟
‫خب، من فرانسی رو دیدم.
‫کجا؟
‫تو باشگاه.
‫معلومه دیگه.
‫به غیر از «پینو»، چه نوشیدنی قرمزی ‫با ماهی خوب میشه؟
‫یه ضرب‌المثل هست که میگه ‫با ماهی نباید نوشیدنی قرمز خورد.
‫می‌تونی با ماهی نوشیدنی قرمز بخوری.
‫پس این قرمزی نیست که مشکل‌ساز میشه، ‫«تانن»‌ها هستن.
‫و آسون‌ترین راه برای تشخیص اینه که
‫اگه اون رو بچرخونی،
‫و بتونی ازش ببینی
‫یعنی غلظت کمی داره ‫و این با ماهی خوب میشه.
‫- باشه. ‫- پس خیلی آسونه.
‫- گرفتی چی شد؟ ‫- آره، فکر کنم گرفتم.
‫مثلاً… خب، مثلاً ده تا سیب هست، درسته؟
‫و ما قرار بود برای اون ده تا سیب
‫ماهی پنج دلار بدیم.
‫- که اینطوری… ‫- درسته. ما به هیچ سیبی نیاز نداریم.
‫نه، ما به سیب نیاز داریم. ‫مثلاً سیب فرضی. ‫- سیب واقعی نیست. ‫- درسته. باشه. فهمیدم.
‫- اون… ‫- بره به درک.
‫- من… من فقط پیام‌آورم. ‫- پیام چیه؟
‫سلام.
‫سلام، سلام.
‫می‌دونی، از نظر من نوشیدنی،
‫مثل یه عکس مایع از زمانه.
‫اون لحظه، هر اتفاقی که اون سال افتاده،
‫تابستون چطور بوده، ‫بارون چطور بوده، همه چی،
‫و همه اینا رو ضبط می‌کنه
‫و میذاره تو یه بطری.
‫مثل یه عکس لحظه‌ایه که ما ازش لذت می‌بریم.
‫- ما ده تا سیب داشتیم. ‫- ما هیچ سیبی نداریم.
‫- سیب‌ها دست اونان. ‫- ما هیچ سیبی نداریم. اونا ده تا سیب دارن.
‫ما مثلاً پنج تا سیب… چهار تا سیب… می‌دونی…
‫- سیب کمتری. ‫- آره.
‫- اگه شیش تا رازیانه داشته باشیم چی؟ ‫- چی؟
‫- ما اصلاً از سیب استفاده نمی‌کنیم. ‫- اینو از کجا آوردی؟
‫شش از ده کمتره.
‫- خیلی چیزا از ده کمتره. ‫- حتماً.
‫خوش‌هیکله؟
‫- نه، اصلاً… ‫- خیلی مواظب باش.
‫- تو… ‫- مواظب… نکن.
‫- خوش‌هیکله؟ ‫- خب…
‫- جواب نده. ‫- باشه.
‫فرانسی عوضی.
‫باشه، من برم… من برم.
‫سلام، ناتالی. ناتالی. ناتالی.
‫- باشه، ببخشید، گیجم کردی. ‫- نه.
‫- اونا به ما سیب کمتری میدن. ‫- باشه، این بده.
‫- اونا به ما… آره. ‫- باشه. باشه. باشه.
‫فکر می‌کنم یه راهکار خوب
‫اینه که تعداد اجزا در ‫هر بشقاب رو کم کنیم.
‫باشه، الان چند تا جزء داریم؟
‫به طور میانگین، پنج تا.
‫- باشه، پس باید کم کنیم. درسته. ‫- کم کنیم. بله، ساده‌سازی کنیم.
‫فکر کنم سه تا جزء برای هر غذا، می‌دونی،
‫که شاید خیلی خاص نباشه، ولی، ام، کمک می‌کنه.
‫باشه، همین کار رو می‌کنیم.
‫- آره؟ ‫- آره، آره.
‫باشه.
‫می‌تونم شاید شروع کنم به انجام دادن این کارا؟
‫فکر می‌کنی می‌تونیم انجامش بدیم؟
‫آره.
‫باشه، پس همینه.
‫- یه جورایی آسون بود. ‫- آره؟
‫حس نمی‌کردی ‫یه جورایی آسون بود؟
‫آره، نه، من… می‌دونی…
‫دارم روش کار می‌کنم.
‫- آره، خوبه. ‫- باشه.
‫خب. کارت عالی بود، مرد.
‫[از اینجا متنفرم]
‫[یارو هنوز کوله میندازه؟]
‫خب بچه‌ها، ‫ما اون «تریبون» رو از دست دادیم. ‫نباید اینجوری بشه، باشه؟ ‫ما به این ستاره لامصب نیاز داریم، بچه‌ها.
‫- ما نباید از دست بدیم. ‫- «نیاز» رو خط بکش.
‫- اون «مرد ستاره» کیه؟ ‫- هیچ ایده‌ای ندارم.
‫ولی الان همین دور و اطرافن. ‫دوران شلوغیه.
‫ما نمی‌دونیم قیافه‌اش چه شکلیه اصلا.
‫من که ندیدمش. جس، تو می‌دونی ‫طرف کی بود؟
‫- نه. ‫- شوخی می‌کنین دیگه.
‫طرف یه معتاده که با چی...
‫با یه چوب‌دستی جادویی اینور اونور میره؟
‫آره، بریم کتکش بزنیم؟
‫آره، بزنید بریم. داریم چیکار می‌کنیم؟
‫ممنون، آقایون. خبرتون می‌کنم.
‫ولی من می‌دونم گاهی اوقات رزروها ‫رو دستکاری می‌کنن.
‫- یعنی چی؟ ‫- برای چهار نفر جا رزرو می‌کنن
‫- ولی دو نفری میان. ‫- شاید یه سلبریتی رو با خودشون بیارن.
‫- جدی؟ ‫- به عنوان مهمان.
‫اوه، پس دام پهن می‌کنن. ‫باریکلا.
‫اگه ندونی کی هستن بهتره.
‫- چرا؟ ‫- چون باید با هر مهمون جوری رفتار کنی
‫که انگار طرف بنده برگزیده خداست.
‫اگه تمرکزت رو بذاری روی یه مهمون،
‫طرف می‌فهمه داری زیادی بهش می‌رسی.
‫- ولی ممکنه یه چیزهایی بشنوی. ‫- چی مثلاً؟
‫مثلاً از یه فامیلی عجیب استفاده می‌کنن،
‫عین خیابون شهری که رفتن بهش سر بزنن.
‫پیغام شما به
‫سیستم پیام صوتی خودکار منتقل شد.
‫منم بابا.
‫بهم زنگ بزن.
‫خب، حاضری؟ گوش کن.
‫«دنیا...» سرآشپزها،
‫«دنیا فقط از طریق عمل قابل درک است،
‫نه با تفکر.
‫دست پیشگامِ مغز است.»
‫موندم اگه...
‫یه مقدار...
‫- یه کم مغرورانه‌ست. ‫- عجب آدم مغروری هستم.
‫نه، من... نه، نیستی.
‫به نظر من که نیستی.
‫یه مقدار زیادی خردمندانه‌ست، می‌دونی؟ ‫شاید...
‫- زیادی ترسناکه. ‫- آره.
‫میگم شاید یه چیز ساده‌تر بتونی پیدا کنی.
‫خیلی خب.
‫هی، حله. ممنون، شف.
‫ممنون.
‫سفارش استیو ام.
‫بسته‌بندی. بسته‌بندی. بسته‌بندی.
‫چطوری سر و کارت رسید به باشگاه برون‌شهری؟
‫نه بابا. رفتم با یکی از اون احمق‌هایی که
‫اونجا بازی می‌کرد بازی کنم.
‫مثل اینکه نیاز نیست بازیت خوب باشه.
‫فقط کافیه مودب باشی.
‫- سفارش آخر. ‫- تموم شد.
‫خیلی خب. نفر آخر. بفرما.
‫خب دوستان، عاشق همه‌تون هستیم.
‫شرمنده، ولی غذای امروزمون تموم شد.
‫تموم کردیم. شرمنده، دوستان. پیش میاد.
‫ساعت یک و ربع غذا تموم شد. ‫باریکلا، پسرها.
‫ممنون، شف.
‫عالیه.
‫لعنتی.
‫- شف. ‫- دارم سعیم رو می‌کنم.
‫دارم می‌بینم و عالیه، ولی اینقدر ‫تمرین نکن.
‫روی یه چیز دیگه کار کن.
‫- جدی؟ ‫- آره، سرعتت داره بهتر میشه.
‫دارم زحمتت رو می‌بینم. دمت گرم. ‫یه کم استراحت کن.
‫آره، ولی نمی‌تونم به حال خودش ‫ولش کنم، می‌دونی؟
‫دلم می‌خواد موفق بشم.
‫میشی. بهم اعتماد کن، یه مقدار استراحت کن.
‫راست میگه، تی.
‫- می‌دونم. ‫- عالیه.
‫جس، میشه یه لحظه بیای، شف؟
‫اه، بله، شف. ممنون، تی.
‫ممنون.
‫گوش کن، تی، جدی هستم.
‫من زیر سه دقیقه نمی‌تونم تمومش کنم، خب؟
‫ممنون، جفری. ‫دیشب زیاد نخوابیدم، واسه همین...
‫همه چی مرتبه؟
‫آره. با دیوید دعوام شد.
‫خیلی احمقانه بود.
‫هیچکدوممون عذرخواهی نکردیم، ‫خواب افتضاحی داشتیم
‫و با حال بدی بیدار شدیم
‫و منم خودم رو قربانی کردم، پس...
‫- عذرخواهی کردی؟ ‫- آره.
‫نمی‌تونستم بذارم فکرم رو درگیر کنه.
‫باعث میشه تصمیمات غلطی بگیرم.
‫آره.
‫- هی، جفری. ‫- بله؟
‫- بچه رو دیدی؟ ‫- کدوم بچه؟
‫این قاشق رو فرو می‌کنم تو حلقت.
‫بچه شوگر. خاک بر سرم.
‫کارمن.
‫عجب آشغالی هستم.
‫بله، آچپز.
‫[- تو برای من مُردی.] ‫[- تو هم برای من مُردی. دلم برات تنگ شده.]
‫[لطفاً برو به جهنم.]
‫قبل از اینکه چیزی بگی، ‫خودمم ناراحتم.
‫آره، نه، نه، شرمنده، باید حواسم ‫رو بیشتر جمع می‌کردم.
‫انگار یه برنامه داشتی.
‫نه، می‌دونم، فقط...
‫فقط... حواسم نبود.
‫خب، می‌دونم می‌دونی داری چیکار می‌کنی،
‫و هنوز هم می‌تونیم دوتاش رو با هم ‫عملی کنیم.
‫چی؟
‫دو از سه، گاهی اوقات از پنج.
‫چی میگی؟
‫- منو رو نمیگی مگه؟ ‫- نه، نه، نت، نه.
‫من...
‫زنگ زدم چون هنوز سوفی رو ندیدم و...
‫آره، می‌خواستم بابتش عذرخواهی کنم.
‫وایسا، بذار به خودم بیام.
‫کارمن برزاتویی دیگه؟
‫نت، من... جدی میگم، خب؟
‫خیلی دلم می‌خواد ببینمش، چشم انتظارم،
‫خاک تو سرم که هنوز ندیدمش.
‫خب، ممنون که این حرف رو زدی.
‫می‌دونم سرت شلوغه، نخواستم بهت فشار بیارم.
‫ولی منم دلم می‌خواد ببینیش.
‫خیلی نازه.
‫آره، مطمئنم همینطوره.
‫- خیلی خب، حرف دیگه‌ای ندارم، پس... ‫- چطوری؟
‫خوبم، آره. می‌دونی، فقط سرم شلوغه.
‫نه، جدی؟ چطوری؟
‫آره، خوبم.
‫تو چطوری؟
‫عالیم. خوشحالم.
‫خیلی خوشحالم. انگار...
‫یعنی...
‫- ترسناکه؟ ‫- ترسناکه.
‫می‌خوام تا ابد خوشحال بمونم.
‫آره، می‌مونی.
‫از کجا می‌دونی؟
‫چون لایقشی، نت.
‫ممنون.
‫کارم، چند شب پیش نزدیک بود ساعت ‫سه صبح بهت زنگ بزنم.
‫- خوبی؟ ‫- آره. آره، من...
‫داشتم به مراسم ختم مایکی فکر می‌کردم.
‫آره، می‌دونی، راستش...
‫منم می‌خواستم درباره مراسمش یه چیزی بگم.
‫نه، نه، عزیزم. می‌فهمم.
‫ولی یاد روزی افتادم که رسوندمت اوهر.
‫وقتی رفتیم نیویورک؟
‫آره.
‫غمگین بودم.
‫البته از نوع خوبش،
‫چون داشتی می‌رفتی و واقعاً بهت ‫افتخار می‌کردم.
‫ولی غمگین بودم چون تو اون دوران زندگیم،
‫هیچ اتفاقی نمیفتاد.
‫منظورت چیه؟
‫- می‌دونی، پیت رو داشتی، درسته؟ ‫- نه، آره. آره.
‫دوست و رفیق و کار داشتم، ‫و باید احساس خوش شانسی کنیم.
‫اینا رو تو رستوران هم پیدا کردم،
‫و ممنون که من رو آوردی رستوران.
‫به نظرم... می‌خوام بگم،
‫اون روز،
‫کارمن، انگار داشتی می‌درخشیدی.
‫چیز زیبایی بود...
‫که یه نفر اینقدر یه چیزی رو دوست داشته باشه.
‫و اینقدر با استعداد باشه.
‫و بقیه هم دوستش داشته باشن.
‫آره.
‫آره، نمی‌دونم اینجور چیزها چقدر دووم دارن.
‫فکر کنم منظور منم همینه، خرس.
‫تو چیزی رو پیدا کردی که دوست داری.
‫و هیچ عیبی نداره که...
‫چی؟
‫که دیگه دوستش نداشته باشی.
‫چون خاص‌ترین بخشش
‫اینه که می‌تونی اینقدر عاشق بشی.
‫آره.
‫خیلی خب، یه مقدار سر مواد غذایی ‫محدودیت داریم،
‫می‌خواستم یه سری از ایده‌های ‫کارم رو مختصر کنم.
‫اولی گوش ماهیه.
‫یه مقدار داغش می‌کنیم،
‫ولی به جاش،
‫از کره‌ی پرتقال و زنجبیل استفاده می‌کنیم.
‫- هوم. خب. ‫- و از اون سمت،
‫با یه سری سبزیجات برشته تزئیش ‫می‌کنیم، می‌دونی؟
‫پس میشه سبزیجات و آره،
‫کل غذا میشه خوشمزه و تازه و لذیذ، می‌دونی؟
‫عاشقش شدم. گوشت چی؟
‫اه، آره. خیلی خب، با همون پوره پیازی ‫میریم جلو...
‫- پوره پیاز. ‫- که کارم داره روش کار می‌کنه.
‫واگیو رو می‌ریزیم روش،
‫و آره، همراهش هویج پخته ساده ‫و لذیذ سرو می‌کنیم.
‫- منم فقط همین رو می‌خوام. ‫- عالیه.
‫- من که موافقم. ‫- خیلی خب.
‫- می‌بینمت. ‫- ممنون.
‫- سلام، شف. ‫- اوه، سلام.
‫ام، داشتم تغییرات منویی که درباره‌ش صحبت ‫کردیم رو برای سوییپز توضیح می‌دادم.
‫- آره. ‫- آره، می‌خوای بشنوی؟
‫نه، نه، هر چی تو بگی.
‫- جدی؟ ‫- آره.
‫حله، باشه.
‫ام، میشه کمک کنی هویج‌ها رو آماده کنم؟
‫- آره، بذار برم دستم رو بشورم. خب؟ ‫- باشه.
‫خلاصه بخوام بگم، موفقیت اوج...
‫همینجا بودا.
‫موفقیت...
‫ببخشید، رفقا. لعنتی. ‫قشنگ هم بود.
‫نمی‌دونم، فقط...
‫یه جوری کار کنین انگار رستوران باباتونه.
‫- آره. بزن بریم. ‫- ایول.
‫بزنید بریم.
‫آره، عالیه.
‫ممنون.
‫- درها رو باز کنید. ‫- درها رو باز کنید.
‫شش‌تا غذای صدفی، یکیش بدون تخم‌مرغ.
‫بله، شف.
‫- دوتا هویج آماده کنین. ‫- شف.
‫مارکوس، شش‌تا پاناکوتا رو آماده کن، شف.
‫چشم، شف. داره آماده میشه.
‫الان میام کمکت، شف.
‫- ممنون، تی. ‫- کارت رو بکن.
‫کاواتلی آماده کنین.
‫- تینا! ‫- الان، آچپز.
‫- من درستش می‌کنم. ‫- نه، نمی‌خواد. خودم هستم. فقط...
‫چهارتا گوشت بره، دوتاش با سبزیجات.
‫مارکوس، پاناکوتا چی شد؟
‫دارم دومی رو تموم می‌کنم.
‫ممنون، شف.
‫دوتا فندقی. دوتا بدون حلزون صدف‌دار.
‫تی، اونجا چی داری؟ میاریش اینجا؟
‫- من کمکش می‌کنم. ‫- ممنون، شف.
‫خسته نباشید، شف‌ها. هر ثانیه مهمه. ‫ادامه بدید.
‫آماده‌ست.