‫عجله نکن.
‫فدای سرت.
‫آره.
‫درست میشه.
‫میشه دیگه؟
‫آره فکر کنم.
‫«همه اتفاقات زندگی موقتی هستن.»
‫کی میگه؟
‫فیلیپ کی دیک.
‫راست میگه.
‫می‌دونی، همه چی آخرش تموم میشه.
‫آره، حقیقته.
‫ای خدا!
‫چه مرگمه؟
‫ای وای! چه مرگمه؟ بابات چطوره؟
‫چه سوال بدی. دارم عوضی بازی درمیارم.
‫خیلی بهتره.
‫ممنون. داره استراحت می‌کنه.
‫از سر کارش پنج روز مرخصی گرفت، ‫هم داره حال می‌کنه هم خسته شده.
‫خوبه. خوبه. لعنتی!
‫لعنتی، سیدنی. همه چی واقعاً...
‫- هی. ‫- بله.
‫عیب نداره استرس داشته باشی.
‫خوبه، چون استرس دارم.
‫می‌فهمم.
‫تو استرس نداری؟
‫استرس مراسم رو که نه، ولی...
‫واسه چی استرس داری؟
‫میشه بعداً بگم؟
‫- قول میدی؟ ‫- آره.
‫ای خدا. هی.
‫میشه یه لحظه سیگارم رو بگیری؟ ‫فکر کنم می‌خوام بالا بیارم.
‫نه.
‫- یه لحظه؟ ‫- نه.
‫- خواهش می‌کنم. بگیر... ‫- ریچی، بلند شو،
‫روی کفش جلو باز من بالا نیار.
‫- خواهش می‌کنم. ریچی، ریچی، ریچی. ‫- خواهش می‌کنم. زود تموم میشه.
‫لعنتی! داره روانیم می‌کنه.
‫و واسه همین کل سخنرانی‌های قبل ‫شروع مراسمم مزخرفن! مزخرف...
‫- زباله! ‫- نه. بس کن.
‫یه مرد گنده‌م و دارم عین بچه‌ها رفتار می‌کنم.
‫ریچی.
‫عالیه.
‫بیا بریم تمومش کنیم، خب؟
‫ممنون که همراهم اومدی.
‫- بزن بریم. ‫- بزن بریم.
‫کارمی.
‫- سلام، تیف. سلام. هی. ‫- سلام. ممنون که اومدی.
‫- تبریک میگم. قربانت. ‫- خدای من.
‫خواهش می‌کنم. ممنون... که دعوتم کردی.
‫- نه، جدی میگم. ‫- آره.
‫واقعاً خوشحالم اومدی.
‫- آره. ممنون. ‫- خوبی؟
‫- خوبم. آره. ‫- مطمئنی؟
‫آره. فقط یه کم، می‌دونی...
‫- استرس داری؟ ‫- صد در صد. خیلی. آره.
‫- همه استرس دارن. راز همه همینه. ‫- آره.
‫مراسم‌های اینجوری نظم ندارن، نه؟
‫- منم هفتاد و پنج درصد آدم‌های اینجا رو نمی‌شناسم. ‫- آره.
‫دارم سعی می‌کنم هول نشم.
‫می‌دونی. پس تحمل کن.
‫هر چی خواستی بخور. اون پشت یه چادره.
‫- قرار نیست کسی سخنرانی کنه. ‫- باشه.
‫کسی صحبت نمی‌کنه، یه کم می‌رقصیم.
‫منم که دیدمت.
‫ممنونتم، می‌تونی بری هر جا که می‌خوای.
‫ممنون. کارم رو آسون کردی، ممنون.
‫- مثل هم فکر می‌کنیم، نه؟ ‫- آره.
‫خیلی خب.
‫باید یه نقاشی بخرمش و تو یه گاراژه؟
‫نه، نه. تو یه ساختمان فوق امنیتی با کولره.
‫- ولی خب دست خودم نیست؟ ‫- چرا باید دست تو باشه؟
‫چون هنر دوست دارم؟
‫- چون هنر دوست داری؟ ‫- اینش مهم نیست، پیت.
‫وضعیت رزرو خوبه، و می‌دونی، مساوی شدیم.
‫چیز جدیدی ندارم بخوام گزارش بدم.
‫می‌‌دونی، عزیزدلم، من... ‫اگه مشکلی نیست می‌خوام یه امروز مرخصی بگیرم.
‫آره. منم همینطور. ممنون.
‫هی، خب، داستان با فرانسین به کجا رسید؟
‫اون عوضی خوب می‌دونه چی شد.
‫پس مامانِ فرانک دوست صمیمی مامانته؟
‫- آره. ‫- تو هم قبلاً با فرانک کار می‌کردی؟
‫نه. دو بار اخراجم کرد.
‫وقتی دعوتت کرده و گفته یه همراه ‫با خودت بیاری
‫حتماً با هم خوبید دیگه.
‫صد در صد.
‫یعنی مامانش دعوتم کرد.
‫- چی؟ ‫- مامانش دعوتم کرد.
‫خودش دعوتم نکرد.
‫چی میگی، رفیق؟
‫چی میگی؟ همیشه از این غلط‌ها می‌کنی.
‫الان از عروسی پرتمون می‌کنن بیرون.
‫دابل دراگون چی؟
‫- معلوم نیست... سلام، عزیزم. ‫- سلام، عزیزم.
‫- هی. ‫- این...
‫من... دیگه نمی‌دونم باید چی صدات کنم.
‫فکر کنم همون پسرخاله خوب باشه.
‫- آره. ‫- آره.
‫آره، تو پسرخاله‌می، کارمی.
‫این پسرخاله کارمیِ منه.
‫- سلام، چه خبر، رفیق؟ ‫- البته، شف.
‫- هی، چه خبر؟ درسته. آره. ‫- شرمنده. خیلی... خر بازی درآوردم.
‫نه، نه.
‫وایسا ببینم.
‫پس اصلاً قرار نیست چیزی که میگی روش ‫سرمایه‌گذاری کنم رو ببینم؟
‫پیت، دقیقاً کجاش رو نمی‌فهمی؟
‫حس می‌کنم ارائه‌تون با عقل جور درنمیاد، ولی...
‫فکر کردی قراره نقاشی‌ای که فقط بخشیش ‫مال توئه رو برداری بیاری خونه؟
‫- آره، چی؟ ‫- چی؟
‫من که نقاشی‌ها رو نمیارم خونه.
‫- تا حالا باهاشون کار کردی؟ ‫- شبیه کار کردن نبود.
‫فقط می‌خوام بشنوم که میگی عمومی،
‫و هوام رو داری، خب؟
‫- عزیزم. ‫- بله.
‫- البته که من عموتم. ‫- ممنون.
‫و همیشه هوات رو دارم.
‫ولی این رفتارها و این مسائله که
‫ممکنه مردم رو اذیت کنه، خب؟
‫کدوم مسائل؟ چی میگی؟
‫- منظورت چیه؟ ‫- مسائل خانوادگی رو میگم، خب؟
‫ناتالی.
‫اینجا چیکار می‌کنی؟
‫- فرانسین فک عوضی. چطوری؟ ‫- عمو جک.
‫نه. خیلی خب.
‫- چه خوشگل شدی. ‫- شوخی می‌کنی دیگه؟
‫می‌بینی؟ ده ثانیه نشده دعوا شروع کرد.
‫دعوا کجا بود.
‫- ده ثانیه شد یا پنج ثانیه؟ ‫- زده به سرت.
‫راستی پایین که دیدمت می‌خواستم ‫یه چیزی بهت بگم.
‫خیلی خوشتیپ شدی.
‫- ممنون، رفیق. ‫- شبیه چلیوس شدی.
‫- جدی میگم. اون بازیکن هاکی رو میگم. ‫- خیلی ممنون.
‫- دمت گرم. ‫- آره. راستی، منم با عشقم اومدم.
‫- جدی؟ دوستش داری؟ ‫- آره.
‫- می‌دونی، کلید موفقیت همینه.
‫آره. آره، خاطر خواهشم.
‫می‌دونم چرا اینجوری نگاه می‌کنی. ‫اعصابم رو خرد نکن.
‫- می‌دونستی که می‌تونی هر وقت خواستی عذرخواهی کنی؟ ‫- نه.
‫- نه؟ نه چی؟ ‫- نه. نه.
‫- بدبختت می‌کنم. خب. خب. ‫- خب؟ آره؟
‫- نه. نه. ‫- خب. خب.
‫خب، فرانسین فک عوضی.
‫- خب. ‫- چرا؟
‫آشغال نفهم!
‫خیلی خوشحال شدم دیدمت.
‫ممنون، رفیق. و خواستم تبریک هم بگم.
‫ممنون. آره، نه. در واقع من باید تبریک بگم!
‫شنیدیم رستوران خرس فوق‌العاده‌ست.
‫- نه؟ ‫- آره.
‫آره، نه. لطف دارین.
‫- ممنون. ‫- نه که اجازه داشته باشیم بیایم. پس...
‫منظورت چیه؟
‫خب، ریچی هی میگه نباید بیایم تا...
‫تا همه چی به بهترین شکل ممکن برسه.
‫آره، خب، خیلی به کارمون اهمیت میده. پس...
‫کارش خوبه دیگه؟
‫آره. خوبه. عالیه.
‫اون...
‫آره. ببینیش بهش افتخار می‌کنی.
‫ریچی بهترینه.
‫آره.
‫آره. آره.
‫خوبی؟
‫خدای من!
‫اینا گرونن.
‫چیکاره‌ست؟
‫تو کار تکنولوژیه.
‫حتماً هوش مصنوعی.
‫نمی‌دونم. یه چیزی به اسم اف-تپ؟
‫برنامه ورود بدون کلید؟
‫آره گمونم.
‫ولی خب نمی‌دونم
‫تحقیق کردی یا نه ولی خیلی چیز افتضاحیه.
‫چون میان ساختمون‌ها رو اعیانی‌سازی می‌کنن.
‫پس... آره.
‫منم ساختمون خودم رو دوست دارم.
‫می‌دونی، کلید دارم. حتی...
‫ازش استفاده هم نمی‌کنم، پس...
‫دلیلی داری که الان نباید ناراحت بشم؟
‫بچه خوشحالی به نظر میاد.
‫سلام، میشل.
‫سلام.
‫آره.
‫خوشگل شدی.
‫ممنون.
‫خوبی؟
‫آره.
‫لعنتی.
‫ببخشید، آقای محترم.
‫این شکلات داغ رو از کجا پیدا کردی؟
‫غریبه.
‫نه.
‫من غریبه نیستم.
‫کی رو می‌شناسی؟
‫فرانک رو می‌شناسی؟
‫- نه. ‫- دقیقاً.
‫اونوقت به من میگی غریبه.
‫خوبی؟
‫امیدوارم به مهمونا خوش بگذره. همین.
‫- جو مهمونی خوبه. ‫- جدی؟
‫- مهمونی صمیمانه‌ست. ‫- حال و هواش خوبه.
‫آره.
‫خوبه. فقط...
‫یه عالمه برزاتو اینجاست.
‫همه اومدن.
‫چه نسبتی باهاشون داری؟
‫با فامیلشون ازدواج کردم.
‫شلی فامیل کیه؟
‫شلی ربطی به قضیه نداره.
‫می‌دونی که بیگ فیل از دو نفر بچه داشت؟
‫آره.
‫ولی استل گروه دوم رو به سرپرستی گرفت؟
‫- درسته. خب. ‫- خیلی خب.
‫همونطوری که اسپوکی فامیلشونه، ‫میشل هم فامیلشونه.
‫- فهمیدم. فهمیدم. ‫- و اسپوکی الان تو کار فروش چیه؟
‫فکر می‌کردم تعمیرکار موتوره.
‫اوه، باشه. فکر می‌کردم فروشنده‌ست.
‫بعداً می‌خوام یه چیزی بهت بگم.
‫- یه سورپرایزه. ‫- خب.
‫دلم می‌خواد همین الان بهت بگم.
‫- صبر داشته باش. ‫- باشه.
‫خیلی... خیلی بامزه میشه.
‫مهمونی‌هاشون معمولاً چطوری تموم میشه؟
‫چیه؟ چیه؟ نه.
‫نه، نه، نه. ببخشید، شرمنده.
‫اینجوری میشه بهش نگاه کرد ‫که چیز خیلی باحالیه.
‫- باشه. فهمیدم. ‫- جدی میگم.
‫- خب. ‫- ام...
‫کلیر؟
‫یه عالمه آدم با شخصیت‌های
‫خاص و عجیب جمع میشن و خیلی ‫شفاف احساساتشون رو ابراز می‌کنن.
‫همه چی رو به دل می‌گیرن و زندگی ‫رو به شکل شدیدتری تجربه می‌کنن.
‫- آره. ‫- شدید. آره.
‫- پس همه چی درست میشه؟ ‫- شک نکن.
‫تا حالا رفتی به دورهمی‌هاشون؟
‫- هر فرصت که گیر بیارم. ‫- هی، رفیق.
‫- رفیق، تی‌شرت یه شکل تنمونه. ‫- چـ...
‫- اینجا چه غلطی می‌کنی، پسر؟ ‫- رفیق، مامانت دعوتم کرد.
‫چرا وحشت کردی؟
‫- تبریک... ‫- مامان!
‫چیه؟
‫دیگه چطوری میشه توضیحش داد؟
‫به نظرم باید رک و راست حقیقت رو ‫بهش می‌گفتیم.
‫که به خاک سیاه نشسته؟
‫خب شاید.
‫هیچ هشداری نمی‌تونه این خانواده ‫رو خلاصه کنه.
‫می‌دونم، ولی آدم خیلی مهربونیه.
‫- منم بودم. ‫- و...
‫ولی تو هنوز اینجایی. ‫عاشق این چیزهایی.
‫آره.
‫ازش لذت می‌بری.
‫اگه مثل همیشه رفتار نکنن دلم می‌شکنه.
‫ناخنت خیلی قشنگ شده.
‫- البته فعلاً. ‫- خیلی خوشگل شده.
‫ممنون.
‫تا حالا ناخنت رو این رنگی نکرده بودی.
‫تیپ عروسیمه دیگه.
‫می‌دونم. خیلی شیکه.
‫- شرمنده، باید برم. ‫- ممنون که اومدی. نه.
‫- خیلی خوشحالم اومدی. ‫- می‌دونم. ببخشید، باید برم.
‫- پروازت کِیه؟ ‫- یک ساعت دیگه.
‫ای خدا. خیلی فرشته‌ای که پا شدی اومدی.
‫خب، عمراً حاضر نبودم از دستش بدم. ‫ولی خب قراره از دستش بدم دیگه.
‫من دیدمت. اومدی. همینه که مهمه.
‫خوبی؟
‫آره.
‫پس جدی نمیاد؟
‫بهش یه راه خروج ساده دادم.
‫ای خدا.
‫متاسفم.
‫- واقعاً متاسفم. ‫- ممنون.
‫می‌دونی کجاست؟
‫بولدر.
‫تو بولدر چیکار می‌کنه؟
‫یه آقا اونجاست.
‫آقا؟
‫یه آقا تو بولدره.
‫کار می‌کنه؟
‫نمی‌دونم.
‫عزیزم.
‫امیدوارم حالش خوب باشه.
‫شاید همینجوری بهتره.
‫آره. آره.
‫من... واقعاً باهات موافقم.
‫- جدی؟ ‫- آره.
‫- چون یه حس... ‫- خب.
‫- کلمه درستش چیه؟ ‫- می‌دونم.
‫نمیشه گفت ترسه.
‫و نمیشه گفت استرسه.
‫آره. و یه مقدار هم پای امید وسطه.
‫آره، با یه کوچولو ناامیدی.
‫آره! آره! ولی خب حس...
‫باعث میشه که...
‫بد رفتار کنی.
‫که حالت بد باشه چون می‌تونی ‫همه چی رو بندازی تقصیر اون.
‫- آره. آره. ‫- ولی خب کلی بهونه میاری.
‫باید حواست رو جمع کنی.
‫منم می‌خواستم همین رو بگم. آره.
‫کلمه‌ای که دنبالش بودم «هراس» بود؟
‫اینم خوبه.
‫متاسفم که نیومد.
‫اینجوری نکن.
‫خواهش می‌کنم اینجوری نکن.
‫در ضمن...
‫- باید با دی‌دی سر و کله بزنیم. ‫- وای خدا.
‫اون رو یادت نره.
‫- فعلاً خلاص شدیم. ‫- دی‌دی هست.
‫سلام، فرشته.
‫- جدی؟ ‫- آره.
‫چی شده، عزیزم؟
‫یه بچه رو دیدم که شکلات داغ دستش بود.
‫چی؟
‫یه بچه رو دیدم که شکلات داغ دستش بود.
‫می‌خوای برم برات شکلات داغ بگیرم، عزیزم؟
‫- نه. ‫- جدی؟
‫- آره؟ ‫- آره.
‫این بچه‌ای که شکلات داغت رو ازت گرفته ‫کی هست؟
‫زیاد مهربون نبود.
‫اون بچه پررو رو بیار یه مشت بخوابونم ‫تو صورتش.
‫- الان جدی هستی؟ ‫- پس چی. همیشه جدی بودم.
‫اول از همه، اونجا خونه شما نبود، خب؟
‫دوماً، نمی‌دونم چرا...
‫ساعت چند بود؟ کِی بود؟
‫- ...همه جا بود. ‫- داشت بارون میومد.
‫- می‌خواستی چیکار کنم؟ ‫- فقط بلدی زر بزنی.
‫- اتوبوس داشت می‌رفت. ‫- تو هم خیلی نوشیدنی خوردی
‫منم بلد نبودم ماشین رو راه بندازم، خب؟
‫اون موقع که گوشی نداشتیم.
‫و وقتی رسیدیم...
‫گفتم، «بهت پیام میدم و میگم.» نه!
‫نتونستم پیام بدم. هیچ غلطی نتونستم بکنم.
‫هی، هی، هی، ‫باید جداتون کنم؟
‫باید جداتون کنم، خانم‌ها؟
‫تد با یکی قرار می‌ذاره.
‫- آره. این کلیه. ‫- سلام. من کلی هستم.
‫می‌خواستم تو یه فرصت بهتر معرفیش کنم،
‫ولی یک ساعته دارین دیوونه‌بازی درمیارین.
‫- عاشق حال و هوای بینتونم. ‫- چه بامزه.
‫خفه شو! نه. بمیر!
‫خیلی خب. باز شروع نکنین.
‫پیت در مرحله انکاره.
‫گفتم که با هم صمیمی بودن.
‫- مرحله انکار چیه دیگه. ‫- این دوتا رفیق جون‌جونی بودن؟
‫- چی؟ ‫- اصلاً صمیمی نبودین.
‫خب...
‫...عین بازنده‌ها...
‫خرس.
‫سلام.
‫مامان.
‫سلام، خرس.
‫چطوری؟
‫واو.
‫چقدر بزرگ شدی.
‫آره. تیف.
‫آره، آره. نه. با فرانک هم آشنا شدی؟
‫آره. بچه خوبیه.
‫- خیلی. خوشحال هم هست. ‫- آره. آره.
‫آره، و سوف. می‌دونی.
‫- آره. چی؟ ‫- بچه رو میگم.
‫- بچه. ‫- آره. خیلی... خیلی نازه.
‫- بچه رو دیدی. ‫- خیلی نازه.
‫- آره. ‫- آره.
‫چقدر... چقدر آدم اینجاست.
‫آره. خیلی‌هاشون از دوستان قدیمی هستن.
‫- آره. آره. ‫- آره.
‫و سوفی کوچولو.
‫دیگه دایی شدی.
‫دایی شدی.
‫آره. آره.
‫نه، فکرش رو هم نمی‌کردم.
‫درسته.
‫- آره. ‫- واو.
‫چیز... جعبه به دستم رسید.
‫- عکس‌هایی که... می‌خوای... ‫- امیدوار بودم خودت رو ببینم.
‫- هی، کارمی. ‫- بله.
‫قرار شد به کارمند آشپزخونه کمک کنی‌ها.
‫دنبالتن.
‫- سلام، خاله دی. سلام. ‫- سلام. سلام.
‫- منتظرتن. ‫- تو آشپزخونه، یادته؟
‫- درسته. ‫- چون قرار بود کمکشون کنی.
‫سید، ام، مامان، دانا.
‫سلام، خانم برزاتو. سلام. نه، نه. دی‌دی.
‫- آره. ‫- وقت رفتنه.
‫- باشه. ‫- دنبالتن.
‫- باید بریم. ‫- باشه. برمی‌گردم.
‫حالش خوبه؟
‫- عالیه. ‫- آره.
‫- توپه. ‫- مطمئنین؟
‫- خوبه. ‫- میره به کارکنان کمک کنه.
‫خیلی خوشگل شدی، خاله دی‌دی. ‫خوبی؟
‫آره.
‫چیزی می‌خوری؟ سون آپ برات بیارم؟
‫نه. نه. ممنون.
‫الان نوشیدنی نمیخورم
‫سعی می‌کنم سالم‌تر باشم.
‫آره. درک می‌کنم.
‫- آره. ‫- جالب نیست.
‫ام، پس تو... برای کارمی کار می‌کنی؟
‫ام، آره.
‫- آره... ‫- خب، نه.
‫سیدنی همراه کارمی کار می‌کنه.
‫تو آشپزخونه یه پا استاده، دی‌دی.
‫- می‌دونی چیه؟ متاسفم. ‫- نه. این چه حرفیه. چرا؟ عیب نداره.
‫- فرانک، این سیدنیه. ‫- سلام.
‫- سیدنی، این فرانکه. ‫- سلام.
‫- خوشبختم. ‫- سیدنی، خوشبختم. دی‌دی، سلام.
‫می‌دونم.
‫- ببخشید مزاحم شدم. ‫- نه، نه، نه.
‫چون، هی. یه لحظه میای؟
‫- فقط یه دقیقه. ‫- باشه.
‫- شرمنده پریدم وسط صحبتتون. ‫- نه.
‫- ببخشید. ‫- خوش بگذره. بیا.
‫خداحافظ.
‫روز فوق‌العاده‌ایه.
‫و لباستون خیلی قشنگه.
‫- خیلی زیباست. خواهش می‌کنم. ‫- ممنون.
‫آره.
‫- میشه بغلت کنم؟ ‫- آره. البته.
‫- می‌دونی... ‫- آره، نه. البته.
‫- یه کم بغل می‌خوام. ‫- آره.
‫چی شده؟
‫چه خوشتیپ شدی، ریچ.
‫خفه بمیر، کایل.
‫کایل، اینقدر کایپیرینیا نده پایین، خب؟
‫- به کمکت نیاز دارم. ‫- در چه مورد؟
‫تق تق.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫این زیر چه قشنگه، ها؟
‫بدک نیست.
‫نظرت چیه؟ می‌خوای یه سر بیای پیش ما؟
‫- راحتم. ‫- باشه. حله.
‫چیزی می‌خوای؟ خوراکی می‌خوری؟
‫گشنه‌م نیست. یه کم بهم وقت بده.
‫باشه. حله.
‫- از کِی اون پایینه؟ ‫- نمی‌دونم.
‫ترسوندمش.
‫- چطوری؟ ‫- نمی‌دونم. من...
‫- سرش داد زدی؟ ‫- چی؟ نه. معلومه که نه.
‫نمی‌دونم. شاید به خاطر عروسیه. می‌دونی؟
‫- یعنی چی؟ ‫- نه، نه، نه.
‫باعث میشه مردم عجیب رفتار کنن.
‫من دارم عجیب رفتار می‌کنم؟
‫نمی‌دونم. من نمی‌شناسمت.
‫نمی‌دونم.
‫می‌دونی چیه؟
‫به نظرم...
‫فکر کنم به خاطر رقصه.
‫کدوم رقص؟
‫قرار شد با هم یه رقص بامزه انجام بدیم.
‫یه رقص پدر و دختری... یعنی پدرخونده و دختری.
‫آره، ببین. داری عجیب رفتار می‌کنی.
‫لعنتی! می‌دونستم!
‫- دارم عجیب رفتار می‌کنم. ‫- قیافه‌ت انگار...
‫آره. خونسرد باش، رفیق، خب؟
‫- نباید اینقدر ترست رو نشون بدی. ‫- باشه.
‫ولی چطوری؟
‫نمی‌دونم. فقط... نباید همچین ‫قیافه‌ای بگیری، خب؟
‫اگه بچه ببینی اینقدر وحشت کردی
‫که تخریبت می‌کنه، خب؟
‫خب استرس دارم، رفیق.
‫سلام.
‫سلام، خرس.
‫اینجا چیکار می‌کنی؟
‫اومدم عروسی.
‫نه. میگم کی دعوتت کرده؟
‫مامانت.
‫ما دوستیم دیگه.
‫- داداشم رفت و تو اومدی. ‫- نه.
‫چی می‌خوری؟ به منم میدی؟
‫- آره. ‫- آره.
‫ببینمش. بدش من.
‫- آره. ‫- لعنتی.
‫درسته.
‫- ممنون. ‫- خواهش می‌کنم.
‫کی ترک کردی؟
‫چند ماه پیش.
‫تو چی؟
‫هنوز ترک نکردم.
‫اومدی اینجا قایم بشی؟
‫آره.
‫منم همینطور.
‫اوضاع رستوران چطوره؟
‫مطمئن نیستم.
‫چیزهای خوبی درباره‌ش شنیدم.
‫جدی؟
‫خوشحال شدم.
‫دفعه آخری که دیدمت تو مراسم ختم بود.
‫چی؟
‫مراسم مایکی.
‫دیدم رفتی بیرون.
‫به هیچکس نگفتی؟
‫نه.
‫به هیچکس.
‫چرا؟
‫به من ربطی نداشت.
‫نه؟
‫نه، فکر کردم... ‫اینم روش تو برای هضمشه.
‫هضم مرگ مایکی.
‫هضم هر چی.
‫من پیششون نبودم.
‫یعنی چی؟
‫به نظرم...
‫رفتم...
‫ام...
‫همه رو ول کردم که با بدبختی‌ها ‫سر و کله بزنن.
‫پس لیاقت اونجا بودن رو نداشتی؟ ‫منظورت همینه؟
‫آره. بگی نگی.
‫چه احمقانه.
‫خیلی خب.
‫ای خدا، همیشه همینقدر عوضی بودی.
‫و؟
‫و...
‫نمی‌دونم. گمونم...
‫سورپرایز شدم دیدم اومدی، همین.
‫خب، من و مایکی با هم صمیمی شدیم.
‫مزخرف میگی.
‫نه.
‫کِی؟
‫وقتی نبودی.
‫واقعاً عجیبه.
‫شاید.
‫یعنی چی؟ با هم وقت می‌گذروندین؟
‫سمت همدیگه وسیله پرت می‌کردین؟
‫نه.
‫می‌رفتم دیدن مامانت،
‫و مایکی هم اونجا بود و وقت می‌گذروندیم ‫و صحبت می‌کردیم.
‫درباره‌ت برام گفت.
‫پسر خیلی خوبی به نظر میومدی.
‫پس یه دفعه آشتی کردین؟
‫فکر کنم یه دفعه سعی کردم براش پدر نباشم.
‫و من و مامانت دوستان قدیمی هستیم، خب؟
‫حال اونم خوبه.
‫دیگه با ماشین نمیره تو خونه؟
‫احساساتش رو تو خودش نمی‌ریزه.
‫عالیه.
‫آره. میشه یه چیزی بگم؟
‫هر چی می‌خوای بگو.
‫مامانت...
‫خیلی داره درد می‌کشه.
‫چقدر باهوشی.
‫ولی داره یاد می‌گیره درباره‌ش ‫حرف بزنه تا...
‫تا چی؟
‫تا اونهمه غم و غصه... روی هم جمع نشه.
‫منم دارم این کار رو یاد می‌گیرم، خب؟
‫هفته‌ای سه بار میرم جلسه.
‫درباره اشتباهاتم و خدا و اینجور چیزها ‫صحبت می‌کنم.
‫هر چی بیشتر این کار رو کنی، بیشتر یاد می‌گیری ‫که آدم‌ها زیاد با هم فرق ندارن.
‫- مثل کی؟ ‫- تو.
‫تو و اون.
‫آره. جفتتون خیلی حساسین. ‫جفتتون زیادی سخت می‌گیرین.
‫فکر نکنم اونقدری من رو بشناسی که بخوای ‫همچین حرفی بزنی.
‫خیلی خب. خیلی خب.
‫ولی به نظرم رفتنت کار هوشمندانه‌ای بود.
‫و فکر نمی‌کنم باید خودت رو سرزنش کنی.
‫چطور؟
‫چون گاهی اوقات برای شکستن یه الگوی رفتاری...
‫باید اون الگوهای رفتاری رو نابود کنی، پسر.
‫و... مطمئنم کار سختیه.
‫آره.
‫- خوشحالم حالش بهتره. ‫- آره.
‫منم هیچوقت بهت نمیگم بهش سر بزنی،
‫- ولی... ‫- آره.
‫ولی... عیب نداره.
‫خوشحالم که میونه‌ت با مایکی خوب بوده.
‫آره، خوب بود.
‫احتمالاً یه کم دیر شده بود، ولی...
‫واقعاً درباره من حرف میزد؟
‫یه سره.
‫یکیش رو بگو.
‫یکی؟ یکی؟
‫فقط یکی؟
‫گفت یه بار وسط سیب‌زمینی ماهی پیچیدی.
‫می‌فهمی چی میگم؟
‫آره.
‫گفت با مورچه‌ها یه چیزی درست کردی.
‫گفت دو بار تو بهترین رستوران دنیا کار کردی.
‫آره. حرفت رو باور می‌کنم.
‫گفت بهت افتخار می‌کنه.
‫ممنون که نگفتی بهش سر بزنم.
‫ممنون بابت آدامس مزخرفت.
‫از اونجا کار کردن خوشت میاد؟
‫- آره. ‫- جدی؟
‫خیلی.
‫آره. می‌دونی، منم یه بار اونجا کار کردم.
‫جدی؟
‫خب، نه دقیقاً. ولی تقریباً.
‫نه، نه، چون وقتی شوهرم اونجا رو خرید، ‫می‌دونی، یه سره تو رستوران بودم.
‫- و نمی‌دونستم باید چیکار کنم. ‫- آره.
‫واسه همین...
‫- رفتی کلاس. ‫- آره، مدرک گرفتم.
‫متخصص شدم.
‫منم درک می‌کنم. سورپرایز میشم.
‫آره، خب، فکر نکنم اون حس تعجب ‫یه روز تموم بشه.
‫- نه، آره. نه، صد در صد. ‫- آره.
‫خیلی پر سر و صداست.
‫- خیلی. آره. ‫- خیلی پر سر و صداست.
‫می‌گفتم، «میشه ملت خفه بشن؟» ‫جدی میگم.
‫آره.
‫- نه، حق دارین. ‫- آره.
‫ولی بخوام راستش رو بگم.
‫گاهی اوقات از اون سر و صدا خوشم میاد.
‫دیوونگیه؟ یه مقدار دیوونگیه.
‫خب، آره. همه ماها یه مقدار دیوونه‌ایم.
‫- درسته... ‫- من...
‫می‌دونی عاشق کدوم...
‫- چی؟ ‫- بخشش بودم؟
‫عاشق این بودم که هر روز همون ‫آدم‌های تکراری رو ببینم.
‫می‌دونی، کسایی که اونجا کار می‌کردن انگار...
‫سرزنده بودن.
‫نمی‌دونم. احساس آرامش عجیبیه.
‫نه، می‌فهمم.
‫- شاید چون الان بهش فکر می‌کنم همچین حسی دارم. نمی‌دونم. ‫- نه، فکر نکنم.
‫موافقم.
‫آره.
‫ام...
‫کارمن چطور همکاریه؟
‫خب، عالیه.
‫حرفت رو باور می‌کنم.
‫یعنی... نه، ولی جدی کارش رو بلده.
‫اون...
‫بدون شک یکی از بهترین‌های دنیاست.
‫عجیب نیست؟
‫خیلی سختکوشه.
‫و اهمیت میده.
‫از ته دل.
‫و می‌خواد همه چی بهتر بشه.
‫از جمله خودش و...
‫همیشه در حال کار کردنه، می‌دونین؟ یعنی...
‫راستش اینی که می‌خوام بگم خیلی عجیبه.
‫حتی نمی‌دونم خودش می‌دونه یا نه،
‫ولی من چند سال پیش ‫رفته بودم نیویورک،
‫آخه خیلی دلم می‌خواست ‫غذاش رو بخورم، متوجهین؟
‫اون موقع هنوز همدیگه رو نمی‌شناختیم و...
‫با اختلاف بهترین غذای عمرم بود.
‫البته باید پولش رو ‫با سه کارت اعتباری می‌دادم،
‫آخه خیلی گرون بود،
‫ولی خیلی خاص بود، متوجهین؟
‫عجب.
‫کارم خیلی خاصه.
‫کارش خیلی خاصه.
‫قطعا گاهی به خودش سخت می‌گیره.
‫ولی...
‫تو کارش ماهره.
‫شما خیلی صمیمی‌این؟
‫گمون کنم.
‫آره، ببین، منظورم دقیقا همین بود.
‫عجیب نیست؟
‫منظورتون چیه؟
‫خب، همین حرفم رو می‌گم.
‫گاهی خانواده کاری آدم ‫از خانواده واقعیش باهاش صمیمی‌تره.
‫آها، خب...
‫من گاهی حس می‌کنم ‫خانواده کاری آدم...
‫هم بخشی از خانواده واقعیشه. ‫همه‌شون یه خانواده‌...
‫چه بدونم، خیلی بزرگه.
‫آره.
‫البته اگه آدم خوش‌شانس باشه.
‫- من دیگه می‌رم. ‫- باشه.
‫تو هوام رو داری؟
‫- حتما. باشه. باشه، باشه، باشه، باشه. ‫- خیلی‌خب. خیلی‌خب.
‫خدا خیرت بده.
‫خیلی‌خب.
‫باید دوباره بری اون زیر. ‫باید دوباره تلاش کنی.
‫- باشه. ‫- باشه؟
‫- همین الان؟ ‫- آره.
‫ولی یه نفس بکش، خب؟
‫- سلام. سلام. ‫- سلام. کلیر خرسه.
‫- حالت چطوره؟ ‫- خوبم.
‫جریان چیه؟
‫راستش، یه مشکل جزئی داریم.
‫- چه مشکلیه؟ ‫- دارم زندگی یه بچه رو نابود می‌کنم.
‫خیلی‌خب. این حرف‌ها رو بس کن دیگه.
‫ببین، من مضطربم. ‫به این ماجرا ربطی نداره.
‫من خیلی تیف رو دوست دارم ‫و می‌دونم همه‌چی درست می‌شه.
‫ولی داشتم به ریچی می‌گفتم...
‫بابت ناپدری شدن اضطراب دارم.
‫حتی نمی‌تونم از زیر میز بیرون بیارمش. ‫کلیر خرسه...
‫چرا زیر میزه؟
‫- نمی‌خواست برقصه. ‫- خب نرقصه.
‫خب، مسئله رقص نیست.
‫خب، پس مسئله چیه؟
‫مسئله... ‫نمی‌دونم. انگار...
‫انگار...
‫ببین، هر بار از پیش تو میاد خونه،
‫فقط و فقط از اونجا می‌گه،
‫بی‌وقفه.
‫من هم خیلی خوشم میاد، ‫آخه تو آدم خیلی خوبی هستی...
‫و پدر شگفت‌انگیزی هستی.
‫من هم نمی‌خوام مانع پدریت بشم، ‫آخه خیلی دوستت دارم پسر.
‫می‌خوام این ماجرا عالی پیش بره ‫و نمی‌خوام عجیب باشه.
‫ولی اصلا...
‫می‌خوام...
‫می‌خوام بتونم از زیر میز ‫بیرون بیارمش...
‫و می‌خوام یه کوچولو هم ‫از من خوشش بیاد، خب؟
‫خیلی‌خب فرانک. ‫فرانک، ببین چی می‌گم، خب؟
‫هر بار دم خونه‌ات پیاده‌اش می‌کنم،
‫جوری اون بچه رو بغل می‌کنم ‫که انگار دیگه قرار نیست ببینمش، خب؟
‫جوری که انگار قراره حذف بشم.
‫هر بار هم تو دم خونه‌ام پیاده‌اش می‌کنی...
‫یا خودم دوباره میام دنبالش، ‫فقط و فقط از فرانک حرف می‌زنه.
‫فرانک فلان کرد، فرانک بهمان کرد.
‫- نه. ‫- آره. دیوانه‌ام می‌کنه.
‫مرسی پسر.
‫- دوباره برو اون زیر. دوباره امتحان کن. ‫- باشه. خیلی‌خب.
‫- باشه. ‫- خیلی‌خب.
‫بجنب.
‫باشه. خیلی‌خب.
‫خیلی‌خب.
‫راست گفتی؟
‫نه بابا.
‫آخه با خودم گفتم: «یعنی چی؟» ‫آدم خیلی خوبی هستی.
‫- وای خدایا. ببخشید. ببخشید. ‫- نه. نه. خوبی؟
‫- آره، نه، خوبم. ‫- نه، نه، نه، نه. نمی‌شه.
‫- چی شده؟ ‫- نمی‌شه.
‫کلیر، تو می‌خوای امتحان کنی؟
‫- فکر خوبیه. ‫- باشه، مایه افتخارمه.
‫ببین عزیزم، می‌خوای ‫با خاله کلیر خرسه صحبت کنی؟
‫- باشه. ‫- خیلی‌خب. برام آرزوی موفقیت کنین.
‫خوب می‌شه.
‫- ممنون. ‫- خواهش.
‫نه بابا.
‫آدم خیلی خوبی هستی پسر.
‫خیلی‌خب. خیلی‌خب، ‫خیلی‌خب، خیلی‌خب.
‫- سلفی. سلفی، سلفی. بیا، لبخند بزن! ‫- چی؟ چیکار...
‫چرا بهم نگفته بودی نامزد کردی؟
‫چی؟
‫چرا بهم نگفته بودی نامزد کردی؟
‫چون با هر کی ازش خوشم میاد ‫بدجنسی می‌کنی.
‫هیچ‌وقت مهربون نبودی.
‫با هیچ‌کدوم از عشق‌هامون مهربون نبودی.
‫- آلیسون رو یادته؟ ‫- آره. چطور مگه؟
‫- با آلیسون مهربون بودی؟ ‫- می‌دونم بدجنس نبودم.
‫آره، باید بدجنس باشم. ‫کارم همینه.
‫- عاشق آدم‌های بدی می‌شین. ‫- کارت همینه؟ «عاشق آدم‌های بد»؟
‫- ما عاشق آدم‌های خفنی می‌شیم. ‫- هر کی عاشقش می‌شم رو اذیت می‌کنی.
‫- آره. می‌ترسونیشون. ‫- می‌دونم.
‫آخه می‌خوام بهتر بشناسمشون.
‫خیلی‌خب، ولی این یکی جدیه. ‫قصدم با کلی جدیه.
‫- چی؟ ‫- آره.
‫- همونی که اونجاست؟ ‫- آره.
‫وای، گمون نکنم.
‫- چرا؟ چی؟ ‫- نه. آره.
‫تو که اصلا باهاش حرف نزدی.
‫منظورت چیه؟
‫خیلی به کفشش زل زده بودی.
‫می‌دونم. آخه کفشش خیلی بد بود ‫و آدم با کفشش تعریف می‌شه.
‫- واسه هیچ‌کس مهم نیست. ‫- به نظرت مامان ازش خوشش میاد؟
‫- نه. ‫- چی؟
‫- اگه من خوشم نیاد، اون هم خوشش نمیاد. ‫- الان داری من رو اذیت می‌کنی.
‫- منظورت چیه؟ ‫- شاید بهتر باشه اذیت بشی.
‫عقلت رو به کار بنداز. آخه... ‫ببین، تو درک می‌کنی.
‫آخه جفتتون رو خیلی دوست دارم. ‫خیلی دوستتون دارم. خب؟
‫می‌دونم. ما هم دوستت داریم. ‫من هم دوستت دارم.
‫باشه. ولی حواست رو جمع کن. باشه؟
‫- باشه. ‫- هست. حواسم جمعه.
‫- نیست. هیچ‌وقت نبود. ‫- می‌شه...
‫- ولی الان دیگه وقتشه. ‫- باشه.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫رفت.
‫خدا رو شکر.
‫- خیلی‌خب. ‫- خیلی...
‫زیاد...
‫- مشکلی نبود؟ ‫- نه. هیچ مشکلی نبود.
‫- واقعا؟ ‫- واقعا. آره، آره.
‫- خوبه. ‫- آره.
‫اِم...
‫گمون کنم واسه خودش هم ‫سخت یا عجیب بود.
‫- این همه اتفاق و این همه آدم. ‫- آره. نه، می‌دونم.
‫دارم سعی می‌کنم ‫یه‌کم باهاش کنار بیام.
‫- دارم سعی می‌کنم. ‫- واقعا؟
‫دارم سعی می‌کنم، آره.
‫خیلی‌خب.
‫چی شد؟
‫می‌خواست جفتتون رو ببینه.
‫- خیلی‌خب. ‫- باشه.
‫پیشرفت حاصل شد.
‫- بدک نیست. ‫- بدک نیست. می‌شه با هم بریم؟
‫- اول تو برو. ‫- خیلی‌خب. بریم.
‫از دیدنش خوشحال شدی یا...
‫گمون کنم. یعنی...
‫خوشحالم که انگار حالش خوبه، متوجهی؟
‫- آره. ‫- اِم...
‫راستی، ممنون که باهاش صحبت کردی.
‫نه، هیچ زحمتی نبود. ‫برام مهم نیست.
‫به نظرم فقط می‌خواست ‫بدونه در چه حالی.
‫- واقعا؟ ‫- سلام. عذر می‌خوام.
‫- نه، نه. سلام. ‫- ببخشید.
‫- وای خدا. ببخشید. ‫- ای وای. سلام.
‫- سلام هم‌خونه. چطوری؟ ‫- سلام...
‫- استیوی، ایشون دوستم سیده. ‫- سلام.
‫- سید، ایشون پسرعمو استیویه. ‫- استیوی هستم.
‫- من... من و میشل. ‫- استیو و میشل...
‫من با خانواده‌شون وصلت کردم. ببخشید.
‫استیوی و میشل ‫وقتی رفته بودم نیویورک...
‫و تو نیویورک کار می‌کردم، ‫می‌ذاشتن رو مبلشون بخوابم.
‫- بهترین هم‌خونه جهان بودی. ‫- واقعا؟
‫- هیچ‌وقت نمی‌دیدمت. ‫- دقیقا!
‫سه صبح می‌اومد خونه، ‫بوی روانی‌ها رو می‌داد،
‫ولی اصلا سروصدا نمی‌کرد.
‫می‌شه بپرسم بوی روانی‌ها چه‌جوریه؟
‫اِم...
‫عین بوی هفته معارفه ‫انجمن‌های برادری سیسیل؟
‫- آها، خیلی‌خب. ‫- بوی عرق، مرگ، لیمو و سیر.
‫به نظرم بیشتر به رستوران میاد.
‫- بوی رستوران بود؟ ‫- بوی رستوران بود.
‫کدوم بو رو از قلم انداختم؟ ‫آها، بوی بیشترین سیگارهای جهان.
‫آره. آره. ‫راستش من...
‫- این یکی بیشتر مخصوص کارمیه. ‫- آره.
‫خب...
‫راستش من ترک کردم. ‫تازگی ترک کردم.
‫- سیگار رو ترک کردی؟ ‫- ترک کرد.
‫- مبارکه پسر. سخت بود؟ ‫- ممنون. بود، سخت بود.
‫ولی واقعا می‌خواستم ‫از خودت و میشل...
‫تشکر کنم که اون موقع ‫بهم جا داده بودین.
‫- پسر. کارمی، زحمتی نبود. بی‌خیال. ‫- نه، بود.
‫تو داشتی زحمت می‌کشیدی، ‫الهام‌بخش ما بودی.
‫- آره. ‫- هدفمند بودی...
‫و خودت رو در راه رسیدن بهش ‫به کشتن می‌دادی.
‫- ما یه مبل داشتیم دیگه. راحت بود. ‫- می‌دونم.
‫فقط مدیونتونم. ‫تا ابد. مدیونتونم.
‫بی‌خیال، مدیونمون نیستی... ‫نه، به من مدیونی.
‫آخه من موندم و میشل رفت. ‫به من یه شام بدهکاری.
‫- خیلی‌خب. ‫- به میشل چیزی نمی‌رسه.
‫- ردیفش می‌کنم. قبوله. ‫- باشه، عالیه.
‫دیدم با دانا آشنا شدی.
‫آها.
‫- آره. ‫- دانا خیلی خفنه، مگه نه؟
‫آره، راستش تجربه خاصی بود.
‫- خوب بود. بد نبود. بد نبود. ‫- آره، آره.
‫- گمون کنم با لی رفت، مگه نه؟ ‫- رفت.
‫با لی رفت؟
‫- لی کیه؟ ‫- ای خدا.
‫لی آدمیه که من نه بار دیدمش ‫و نمی‌دونم کیه.
‫خیلی‌خب عزیزم. ‫ببین، جفتمون اینجاییم.
‫حرفی نداری فرانک؟
‫جفتمون اینجاییم عزیزم.
‫تعداد آدم‌ها اون بالا خیلی زیاده، مگه نه؟
‫- آره. ‫- آره. بیاین همین پایین بمونیم.
‫- این پایین خیلی حال می‌ده. ‫- آره.
‫قطعا این پایین مجبور نیستیم برقصیم.
‫- آره. ‫- خب؟
‫- باشه. ‫- خیلی‌خب.
‫آهای!
‫آهای ریچی، چه غلطی می‌کنی؟
‫- آهای. این پایین چه غلطی می‌کنی؟ ‫- سلام، سلام، سلام.
‫- سلام. ‫- عه، سلام کارم.
‫سلام کلیر.
‫- سلام. ‫- سلام به بقیه.
‫- چطوری؟ ‫- سلام عمو کارمی.
‫سلام عزیزم. حالت چطوره؟
‫عمو کارمی، می‌شه بشینی؟
‫- وای عزیزم. نمی‌دونم. ‫- بگیر بشین.
‫- باشه. ‫- بگیر بشین. من می‌رم کنار.
‫باشه. خیلی‌خب. ‫چیکار می‌کنیم؟
‫همین‌جوری این پایین نشستیم،
‫آخه این پایین خیلی بیشتر خوش می‌گذره.
‫آره، نه، خوبه. ‫از این پایین خوشم میاد.
‫- اضطراب داره. ‫- آها، خیلی‌خب. فهمیدم، فهمیدم.
‫خرس؟ قایم شدی بدبخت؟ ‫صدات رو می‌شنوم.
‫- سلام شوگ. ‫- ای بزدل کثافت.
‫- چیه... ‫- سلام، سلام.
‫- شوگ. ‫- سلام، سلام، سلام.
‫سلام به همگی.
‫- سلام. ‫- سلام شوگر خرسه.
‫- سلام عزیزم. ‫- می‌خوای بیای تو؟
‫ایوی از رقص پدر و...
‫ناپدری و دختر می‌ترسه، ‫ما هم داریم بهش می‌گیم...
‫مجبور نیست برقصه، مگه نه بچه‌ها؟
‫آره، رقص خیلی مسخره است.
‫- آره. ‫- از چیز دیگه‌ای ناراحتی عزیزم؟
‫عه. ‫فرانسی، کجا می‌ری؟
‫واقعا از دستم زیر میز قایم شدی؟
‫به تو هیچ ربطی نداره.
‫- ای خدا. بگیر بشین. ‫- سلام خاله فرانسی.
‫سلام عزیزم.
‫- این پایین خیلی باحاله. ‫- ساکت باش.
‫- خیلی‌خب بچه‌ها، بچه‌ها، بچه‌ها. ‫- تف به روت.
‫عزیزم، از چی ناراحتی؟
‫خب، گمون کنم از مردن سگم ناراحتم.
‫- وای عزیزم. می‌دونم. من هم سگ داشتم. ‫- عزیز دلم.
‫ببین، جاناتان سه سال پیش مرد...
‫و تو هم زیاد ازش خوشت نمی‌اومد.
‫درست نمی‌گم؟
‫واقعا چی شده؟
‫آره.
‫می‌تونی بهمون بگی.
‫از چیز دیگه‌ای می‌ترسی؟
‫خودم دیدم رفتن این زیر. آهای؟
‫- سلام. ‫- سلام.
‫- استیوی اینجاست؟ ‫- سلام بچه‌ها. وای. چیه؟
‫اینجا خیلی خفنه! ‫بچه‌ها، ایشون نامزدم کله.
‫بگیرین بشینین. بشینین.
‫- اسم کاملم کلیه. ‫- باشه. خیلی‌خب.
‫از چیز دیگه‌ای می‌ترسی عزیزم؟
‫باید به مارکوس پیام بدم زیر میزیم.
‫خب، من همیشه می‌ترسم.
‫- استیوی اینجاست؟ ‫- عمو کارمی هم می‌ترسه.
‫مگه نه کارم؟
‫آره بابا، من هم می‌ترسم.
‫تو هم می‌ترسی کارمی؟
‫خیلی. گاهی اوقات خیلی می‌ترسم، آره.
‫آره عزیزم، کارمی خیلی می‌ترسه.
‫خیلی‌خب.
‫- آهای؟ ‫- سلام سید، زیر میزیم.
‫- سید؟ ‫- سلام استیوی.
‫- شما... ‫- این زیریم.
‫- قایم شدین؟ ‫- همه اینجاییم.
‫- چطوری سید؟ ‫- سلام سید. سلام.
‫بیاین تو بچه‌ها.
‫- جالبه. ‫- استیوی. سلام.
‫- داریم از ترس‌هامون می‌گیم. ‫- ایوا، ایشون خاله سیدنیه.
‫سیدنی، ایشون ایواست.
‫- سلام. ‫- سلام خاله سیدنی.
‫سلام. من فرانسین فک هستم.
‫عه. سلام، سلام.
‫سلام. سلام. سلام استیوی.
‫سید، استیوی، شما هم می‌ترسین، مگه نه؟
‫- همیشه. ‫- هر روز.
‫- آره. ‫- می‌دونستم این زیر قایم شدین.
‫جریان چیه؟ عه.
‫سلام. سلام. سلام عزیزم.
‫- سلام عزیزم. ‫- جریان چیه؟
‫داریم با ایوی حرف می‌زنیم.
‫عه، راجع به چی؟
‫راجع به ترسیدن.
‫جریان رقصه؟
‫خیلی‌خب. سلام عزیزم.
‫سلام، حالت چطوره؟
‫چطوره همگی نوبتی بگیم از چی می‌ترسیم؟
‫باشه. باشه. باشه.
‫من شروع می‌کنم.
‫- من خیلی از زنبورها می‌ترسم. ‫- هوم.
‫وای... ‫نظرت راجع به زنبورها چیه؟
‫- نه؟ خیلی‌خب. ‫- ریچی؟
‫هوش مصنوعی. ‫در واقع از انحصارش می‌ترسم،
‫ولی در کل از هوش مصنوعی می‌ترسم.
‫- اوهوم. ‫- فرانک؟
‫من از ارتفاع می‌ترسم.
‫- از ارتفاعات بلند. ‫- نیل؟
‫- من از سگ‌های بزرگ می‌ترسم. ‫- وای.
‫اصلا معلوم نیست می‌خوان چیکار کنن و...
‫- چه بدونم. ‫- آره.
‫- تد؟ ‫- واقعا گاهی ترسناکه.
‫من از جاهای تنگ می‌ترسم.
‫فوقش دو دقیقه بتونم اینجا بمونم.
‫آره. متوجهین؟
‫واسه همین باید... کل؟
‫گمون کنم از فروپاشی آروم سیاره‌مون...
‫و کل زیرساخت‌هاش می‌ترسم.
‫- خیلی‌خب. این تلخه. خیلی‌خب. ‫- من می‌خواستم این رو بگم.
‫- آره. ‫- آره.
‫من می‌خواستم این رو بگم. شوگ؟
‫من از خیانت بهترین دوستم می‌ترسم.
‫- فرانسین، تو بگو. ‫- بزرگ‌ترین ترس من خیانت دوستم به خودمه.
‫- عه، واقعا؟ ‫- «عه، واقعا؟» بله.
‫آخه می‌خوام خاطره‌ای براتون تعریف کنم. ‫می‌خوام همه‌تون بشنوین.
‫- لازم نیست کسی خاطره‌ات رو بشنوه. ‫- تو حتما باید بشنوی.
‫آخه سر تو هم میاد. ‫سر تو هم میاد.
‫- آره. ‫- پای اون رو وسط نکش.
‫- عه. بچه‌ها. بچه‌ها. تیف، خواهش می‌کنم. ‫- نه. نه. نه.
‫گمون کنم نوبت تیف باشه.
‫- آره، آره. ‫- بگو.
‫من می‌ترسم عزیزانم رو از دست بدم.
‫- استیوی؟ ‫- می‌دونین من از چی می‌ترسم؟
‫من از تک‌تک بیماری‌ها می‌ترسم.
‫از تک‌تکشون. خودت مثال بزن.
‫- آنفلوآنزا. ‫- آنفلوآنزا.
‫- آره. ‫- واکسن آنفلوآنزا زدم.
‫- سید؟ ‫- ترس من...
‫از شکسته. ‫از گند زدن می‌ترسم. برام ترسناکه.
‫- هوم. ‫- آره.
‫- کارم؟
‫آها، ترس من از...
‫- نَت؟ ‫- پیت. این پایینیم.
‫- زیر میزیم. ‫- آره عزیزم. اینجاییم. آره. بیا تو.
‫سلام.
‫- صبح به خیر بچه‌ها. ‫- این چه وضعشه؟
‫- بشینین دیگه. ‫- همه اینجان.
‫- سلام. ‫- خیلی باحاله.
‫- سلام عمو پیت. ‫- داریم از ترس‌هامون می‌گیم.
‫- سلام عزیزم. ‫- شما سه‌تا بگین از چی می‌ترسین.
‫آها... گیاه کبر.
‫من هم از عنکبوت می‌ترسم، ‫هم عاشق عنکبوتم.
‫- هوم. ‫- آخی.
‫من می‌ترسم خلاقیتم ته بکشه.
‫قشنگ گفتی.
‫نوبت کیه؟
‫- کارم؟ ‫- آره، کارم.
‫آره، آره...
‫نمی‌دونم. برعکس هرج‌ومرج چی می‌شه؟
‫می‌شه...
‫آرامش؟
‫درسته.
‫- پس ریاضی. گمون کنم از ریاضی می‌ترسم. ‫- آره.
‫ریاضیت خیلی بده.
‫- آره. ‫- از ریاضی می‌ترسم. ریاضیم اصلا خوب نیست.
‫- ریاضی هم از تو می‌ترسه. ‫- ریاضی تو خیلی خوبه، مگه نه؟
‫- آره. ‫- ریاضی.
‫تو چی ایوی؟
‫ترس من از...
‫رقصه.
‫رقص وحشتناکه.
‫خیلی منطقیه.
‫هیچ‌وقت مجبور نیستی برقصی، خب؟ ‫مجبور نیستی برقصی.
‫من هم از رقص وحشت دارم، ‫واسه همین درک می‌کنم.
‫آخه رقص وحشتناکه. ‫آره.
‫- آره، وحشتناکه. ‫- دقیقا.
‫آره، مجبور نیستی برقصی عزیزم.
‫فقط می‌خواستم با هم خوش بگذرونیم. ‫با هم خوش می‌گذرونیم.
‫اگه نمی‌خوای برقصیم، ‫مجبور نیستیم برقصیم. خب؟
‫باشه.
‫- خیلی دوستت دارم عزیزم. ‫- من هم خیلی دوستت دارم والدو.
‫- می‌خوای از اینجا بریم بیرون؟ ‫- آره.
‫با شماره سه بگیم خرس.
‫- یک، دو، خرس. ‫- خرس!
‫ایول!
‫خیلی‌خب.
‫- گرفتی؟ ‫- یکی دیگه.
‫یکی دیگه، خب؟ ‫الان می‌گیرم.
‫من جا نمی‌شم.
‫یک، دو، سه.
‫- خرس. ‫- ای خدا، تو این یکی خوب افتادم.
‫بذار ببینم. بچرخ ببینم.
‫بیا.
‫خیلی بی‌نقصی.
‫دیدی؟ اصلا سخت نبود.
‫- ممنون ریچی. ‫- من کاری نکردم پسر.
‫سخت بود.
‫خب، آره دیگه.
‫این‌جور مسائل زیاد پیش میاد.
‫چه‌جور مسائلی؟
‫چه بدونم. ‫همین مسائل دیگه، متوجهی؟
‫آره.
‫موفق باشی.
‫بیا. کمکت می‌کنم. خواهش. ‫- عه، مرسی.
‫- سلام رفیق. کمکت می‌کنم. بیا. ‫- سلام.
‫کلیر خرسه خیلی خوشگله.
‫- آره. ‫- آره.
‫- آخی، نیل. خیلی لطف داری. ‫- چی؟ من چیزی نگفتم.
‫- چی؟ ‫- خودم الان شنیدم چی گفتی.
‫نه، من نبودم.
‫- خودم شنیدم. ‫- می‌دونم، ولی...
‫گفتم کلیر خرسه اینجاست.
‫این‌جوری گفتم «کلیر خرسه اینجاست.»
‫[شاپیرو: همکاری می‌کنیم؟ غیبت زد]
‫ریچارد.
‫سلام جیمز.
‫کلیر خرسه خیلی خوشگله.
‫تیفانی واقعا خیلی زیباست.
‫ببین چی می‌گم، تو و اون رفیق ‫آشپز روانیت...
‫- واقعا احمقین. ‫- آره.
‫احمقین.
‫می‌دونم.
‫باید اعتراف کنم این فرانک ‫واقعا آدم خوبیه، مگه نه؟
‫- آره. آره، می‌دونم. ‫- یه‌کم دردناکه؟
‫آره. خیلی.
‫خوبی؟
‫آره. خوبم.
‫ناتالی؟
‫یله فرانسین؟
‫من...
‫چیه؟
‫من خیلی به یادتم.
‫شک ندارم.
‫واقعا دلم برات تنگه.
‫ضمنا...
‫واقعا امیدوارم خوشحال باشی...
‫و...
‫کسی رو داشته باشی که عاشقته.
‫من هم به یادتم.
‫- واقعا؟ ‫- آره.
‫به زرنگ بودنت فکر می‌کنم.
‫به سخت‌کوشیت فکر می‌کنم.
‫به بامزگیت فکر می‌کنم.
‫با خودم می‌گم: «یا خدا.»
‫«احتمالا مشغول کار خیلی خفنیه.»
‫خب، واقعا هستم.
‫واقعا؟
‫- آره. ‫- ایول.
‫خیلی‌خب. ‫باید یه چیزی بهت بگم.
‫گمون کنم به کلی بگم عاشقشم.
‫- چی؟ ‫- آره.
‫- عالیه.
‫- امشب. ‫- ایول.
‫- باید بگم؟ عجیب نیست؟ ‫- نه.
‫عجیب نیست واسه اولین بار ‫تو عروسی یکی دیگه...
‫به طرف بگی عاشقشی؟
‫به هیچ وجه. ‫اینجا خونه عشقه.
‫- امروز وقتشه. ‫- امروز وقتشه.
‫آره. واقعا عشقش رو حس می‌کنی؟
‫آره، می‌خوام خوب باشم. ‫متوجهی؟
‫- حق داری خوب باشی. ‫- باعث می‌شه بخوام خوب باشم. باورم نمی‌شه.
‫تا حالا رفتی کیوتو جیمز؟
‫اصلا نرفتم.
‫- تو چی؟ ‫- نه‌خیر.
‫ویلیام فریدکین می‌گه... ‫طرف رو می‌شناسی؟
‫- معلومه که می‌شناسمش. ‫- آره، حرف نداره.
‫- واقعا حرف نداشت. ‫- آره، خلاصه رفته بود ژاپن، خب؟
‫واسه تبلیغ «جن‌گیر» ‫یا یه فیلم دیگه رفته بود.
‫تصمیم گرفت از باغ مشهوری ‫تو ژاپن بازدید کنه.
‫رفت اونجا و دید هیچ گل و درختی نیست.
‫فقط یه مشت سنگ و ماسه هست.
‫اونجا رو نگاه کرد و گفت:
‫«شاید این سنگ‌ها ‫عین سیارات یا کشورها باشن.»
‫بعدش گفت: «وای نه. اگه خانواده باشن چی؟ ‫اگه آدم باشن چی؟»
‫این باغ نشون می‌ده ‫چقدر همه با بقیه فاصله دارن.
‫چقدر از هم جدان.
‫چقدر تنهان، خب؟
‫تنها رابطشون هم ارتباطشون با ماسه بود.
‫خیلی تحت تأثیر قرار گرفته بود. ‫واقعا تحت تأثیرش قرار گرفته بود.
‫ولی من...
‫اینجا وایستادم...
‫و خیالم خیلی راحته.
‫واقعا خیلی سپاس‌گزارم.
‫آخه...
‫گمون کنم تا الان دیدگاهم اشتباه بود.
‫تو یکی از اون سنگ‌ها نیستی؟
‫گمون کنم من ماسه‌ام.
‫خیلی‌خب.
‫بیا. بریم سیگار بکشیم.
‫اول تو برو ملخ خان.
‫فرانسین.
‫احیانا می‌خوای سعی کنیم دوست باشیم؟
‫آره.
‫بدبختم نمی‌کنی؟
‫- نه. بدبختت نمی‌کنم ناتالی. ‫- باشه، باشه.
‫ممنون. آخه اگه بدبختم کنی، ‫عین سگ می‌کشمت.
‫آها، خب، ببین. ‫اگه تو بدبختم کنی، من هم می‌کشمت.
‫خیلی‌خب...
‫چی می‌خواستی بهم بگی؟
‫- چی؟ ‫- امشب.
‫- منظورت چیه؟ ‫- گفته بودی می‌خوای یه چیزی بهم بگی.
‫- من... ‫- انگار مسئله مهمی بود.
‫اینجا بگم؟ چه بدونم.
‫- خودت گفتی. ‫- من... من...
‫من عاشقتم...
‫واقعا دیوانه‌وار عاشقتم.
‫خیلی عاشقتم.
‫جدی می‌گم.
‫سید جریان باباش رو بهم گفت.
‫- آره. ترسناکه. ‫- آره.
‫خیلی ترسناکه.
‫خوشحالم تو اونجا بودی.
‫آره، من هم همین‌طور.
‫خیلی غافلگیر شدم که اینجایی.
‫- چطور مگه؟ ‫- نباید سر کار باشی؟
‫آره. ‫امروز تعطیل کردیم. خلاصه...
‫عه، یکشنبه است.
‫- آره. ‫- روز محبوبته.
‫- درسته. ‫- اوهوم.
‫من واقعا مجبورت کردم شرکت کنی.
‫می‌شه گفت.
‫آره، دارم بیشتر شرکت می‌کنم.
‫- خوبه، مگه نه؟ ‫- خب، آره. باید بگم...
‫دارم سعی می‌کنم ‫بیشتر شرکت کنم. خلاصه...
‫- آره. قدم مهمیه. ‫- واقعا؟
‫آره. آره. ‫خب، شاید مهم‌ترین قدم باشه.
‫آها.
‫یا خدا... ‫دوره رزیدنسیت تموم شد.
‫خیلی خوبه. ‫تبریک می‌گم.
‫آره. دیروز تموم شد. ‫تو از کجا می‌دونستی؟
‫خیلی عجیبه. ‫جاسوسیم رو می‌کنی؟
‫- آره. آره. آره، آره. ‫- هوم. اوهوم.
‫می‌دونستم.
‫نه، تد بهم گفت.
‫حالت خوبه؟
‫آره.
‫راستش، کلی اعضای فامیل اومدن.
‫این‌جور مراسمات واسه تو چطورن؟
‫وحشتناکن. فقط من بهتر حسم رو پنهان می‌کنم.
‫- درسته. ‫- آره.
‫کارم. منظورم این بود ‫که کلا حالت چطوره؟
‫دارم خوب می‌شم.
‫تو چی؟
‫دارم خوب می‌شم.
‫آره.
‫وقتی شوگر بهم زنگ زد ‫تا خبر مایکل رو بده...
‫سر کار بودم. ‫تو آشپزخونه بودم و...
‫نمی‌خواستم بهش فکر کنم، ‫واسه همین دستم رو روی اجاق گذاشتم.
‫با قابله داغ...
‫نسوخته بود.
‫من هم گمون نمی‌کردم قابله داغ بوده باشه.
‫دارم سعی می‌کنم مسائلی رو ‫با بقیه در میون بذارم.
‫وحشتناکه.
‫آره.
‫این هم وحشتناکه؟
‫نه.
‫خیلی‌خب.
‫- خیلی‌خب. دیگه چی؟ ‫- صدتا شمع، مگه نه؟
‫با یه کیک بزرگ.
‫چقدر بزرگ؟
‫خیلی بزرگ.
‫خب، راستش،
‫دوستم مارکوس بهترین کیک‌های جهان رو ‫درست می‌کنه.
‫عه. خب، ما که نمی‌دونیم، ‫آخه حق نداریم ببینیم.
‫- باورم نمی‌شه هنوز نیومدیم. ‫- باشه، دیگه چیزی نمونده.
‫وقتی بی‌نقص شد، ‫با کمال میل ازتون پذیرایی می‌کنیم.
‫عذر می‌خوام آقایون. امیدوار بودم ‫بتونم با این خانم جوان زیبا برقصم.
‫امروز اصلا حوصله رقص نداره.
‫وای خدا. عذر می‌خوام. ‫در واقع منظورم این یکی...
‫- خانم جوان زیبا بود. ‫- آها!
‫خوب باشین.
‫خوب باشیم؟ ‫به نظرم نباید خوب باشیم.
‫خوبه میز رو برعکس کنیم؟
‫می‌دونین چیه؟
‫شما پیشی‌ها اینجا بشینین. ‫من زود برمی‌گردم.
‫من پیشی نیستم.
‫همه پیشی‌ها همین رو می‌گن.
‫به نظرم بهتره امروز کلا پیشی باشیم.
‫نظرت چیه؟
‫[وای، دونات]
‫[تد] ‫[یک پیوند]
‫[تد]