‫هنوزم نه؟
‫هنوزم نه.
‫- هی! ‫- گوش کن...
‫تئو بودی؟
‫راستش رو بخوای نمی‌خوام ‫این اتفاق بیفته، ولی قراره بیفته
‫مگه اینکه آیریس کمکم کنه ‫این کیف رو باز کنم
‫بدون اینکه چیزی توش آسیب ببینه.
‫پس یه لطفی کن ‫و از طرف من ازش بخواه.
‫مانیکا...
‫لطفاً همون کاری که می‌گه رو انجام بده.
‫اسم من این نیست.
‫متأسفم تئو، واقعاً متأسفم.
‫ولی نباید بذاریم به چیزی که می‌خواد برسه.
‫خانم بروک، لطفاً نذار این کار رو بکنن.
‫اسم من این نیست و حالا ساکت باش.
‫نه.
‫خواهش می‌کنم بس کنین! ‫بسه! دست از سرش بردارین.
‫حق با اونه. بس کنین!
‫چطور می‌شه واست مهم نباشه؟
‫نمی‌دونم. خب...
‫- مهم نیست! ‫- این حقیقت نداره!
‫اوه، به خاطر خدا، کمرون، ‫مسخره‌بازی در نیار.
‫خانم بروک.
‫آروم باش، همه‌چی مرتبه.
‫- هیچی مرتب نیست! ‫- یالا، آیریس!
‫شلیک کن یا نکن، ‫هیچ فرقی نمی‌کنه.
‫خانم بروک!
‫بی‌نهایت منهای یک، جوی. نترس.
‫اوه، این مزخرف محضه.
‫این فقط یه ژستیه که می‌گیره. ‫خودش هم باورش نداره.
‫مطمئن باش که کاملاً باور داره.
‫خواهش می‌کنم شلیک نکن. ‫خواهش می‌کنم من رو نکش.
‫خانم بروک...
‫حق با اونه، من نمی‌تونم.
‫تو بزن.
‫نه!
‫[ساردینیا، ایتالیا]
‫[روز قبل]
‫«ترجمه از خشایار»
‫اینجا «دو ثانیه تا نیمه‌شب» است ‫و من آلفی بِرد هستم.
‫اون‌هایی که به دنیای تئوری توطئه سرک کشیدن
‫می‌دونن که اخیراً کلی گزارش
‫از دیده شدن آیریس داشتیم.
‫عکس‌های بی‌کیفیت از همه جای دنیا...
‫زن‌هایی رو نشون می‌دن که ‫شاید، فقط شاید، خودش باشه.
‫همه جای دنیا،
‫هم‌زمان.
‫انگار یکی می‌خواد ما رو بفرسته ‫دنبال نخود سیاه.
‫خب کی ممکنه همچین کاری بکنه؟
‫کسی که نمی‌خواد پیداش کنن؟
‫مثلاً یکی که قایم شده باشه.
‫ما فقط یه چیز رو قطعی می‌دونیم.
‫با جایزه‌ای که الان
‫به چهار میلیون یورو رسیده...
‫سوال اصلی اینه...
‫کی اول پیداش می‌کنه؟
‫صبح بخیر.
‫انگلیسی بلدی؟
‫- آره. ‫- باشه.
‫می‌شه یه کم از لبه فاصله بگیری، لطفاً؟
‫چرا؟
‫من فقط دارم به دریا نگاه می‌کنم.
‫اون چیه توی دستت؟
‫بده من، لطفاً.
‫اوه‍
‫- آروم. ‫- اااه!
‫تا جایی که شما می‌دونین،
‫قبلاً هم همچین کاری کرده؟
‫نه تا جایی که من خبر دارم،
‫ولی باهاش حرف می‌زنم.
‫و اممم...
‫برای ثبت پرونده، شما کی هستی؟
‫معلم خصوصی جوی هستم.
‫هریت بروک.
‫- اینجا زندگی می‌کنی؟ ‫- نه.
‫من دوشنبه‌ها، چهارشنبه‌ها ‫و یه هفته در میون جمعه‌ها اینجام.
‫پدر و مادرش کِی برمی‌گردن؟
‫سرپرست‌هاش.
‫قراره امشب برگردن.
‫رفتن پاریس.
‫سالگرد ازدواج.
‫چه خوب.
‫مطمئنم وقتی برگردن
‫فوراً تماس می‌گیرن.
‫نمی‌خوام بی‌ادبی کنم،
‫ولی واقعاً حس می‌کنم
‫باید برم سراغ جوی.
‫این مشخصات منه، اگه لازم داشتین.
‫خیلی ممنون.
‫[زوندون - ۲۵۰ میکروگرم]
‫پس حدس می‌زنم می‌خواستی ‫توجهشون رو جلب کنی.
‫نه.
‫من کاری نمی‌کردم.
‫- خوبه. چون جواب نمی‌داد. ‫- فقط داشتم به دریا نگاه می‌کردم.
‫چرا جواب نده؟
‫چون خیلی دل خوشی ازت ندارن.
‫- این... ‫- چی؟
‫- حرفی نیست که بزنی. ‫- چرا نگم؟
‫به هر حال، نکته‌ی جالب درباره
‫تلاش برای پاک کردن خودت ‫از هستی اینه که...
‫نمی‌شه انجامش داد.
‫این که حقیقت نداره، مگه نه؟
‫چرا، کاملاً حقیقت داره.
‫سیلویا پلث.
‫- اون یکی زن. ‫- بله.
‫ولی قضیه اینه که جهان بی‌نهایت بزرگه...
‫و توی یه فضای بی‌نهایت
‫با تعداد ذرات محدود...
‫هر آرایش ممکنی از اون ذرات...
‫باید بی‌نهایت بار تکرار بشه.
‫یعنی بی‌نهایت نسخه از تو وجود داره...
‫و بی‌نهایت نسخه از من.
‫درست.
‫خب؟
‫خب...
‫اگه من همین‌جا
‫و همین الان شاهرگم رو بزنم...
‫این واقعیت خاص برای من تموم می‌شه.
‫بس کن دیگه!
‫ولی مهم نیست.
‫چون بی‌نهایت منهای یک، ‫هنوز بی‌نهایت می‌شه.
‫یعنی
‫همه‌ی اون نسخه‌های بی‌نهایت از من
‫هیچ‌وقت اون مرگ رو تجربه نمی‌کنن.
‫پس من نمی‌میرم.
‫چون نمی‌تونم.
‫ریاضی...
‫این رو می‌گه.
‫جوی، هیچ قتل و خودکشی وجود نداره.
‫ریاضی می‌گه تو باید وجود داشته باشی.
‫پس نکته اینه که
‫این وجود رو قبول کنی...
‫و ازش لذت ببری.
‫دیدی؟
‫کی گفته ریاضی نمی‌تونه سرگرم‌کننده باشه؟
‫بسته یه ماه پیش رسید.
‫یه نفر به اسم
‫میرنا لوی
‫تحویل گرفتش.
‫احتمالاً اسم واقعیش نیست.
‫احتمالاً نه.
‫آدرسی از خودش داد؟
‫نه.
‫بسته قرار بود فقط تحویل گرفته بشه.
‫مانیکا هستم.
‫سلام.
‫[رم، ایتالیا]
‫لعنت.
‫چی شده؟
‫لعنت.
‫درست گفتی.
‫دیگه تابوت باز در کار نیست.
‫به نظر میاد مرگ بر اثر حادثه بوده.
‫لعنتی.
‫قبل از این‌که آدم‌های عوضی تموم بشن،
‫کیسه‌ی جسد تموم می‌کنیم.
‫صبح بخیر رئیس،
‫سرت چطوره؟
‫انگار یه قاطر لگد زده باشه.
‫اینجا چی داریم؟
‫دو تا خائن، با سیم بسته شدن.
‫انگشت‌های دست، دماغ، ‫انگشت‌های پا و زبون بریده شده.
‫پیداش کردی.
‫کجا گرفته شده؟
‫شش هفته پیش، ‫توی محوطه‌ی باربری کالیاری.
‫یه تلسکوپ تحویل گرفته.
‫می‌تونین برین، ممنون.
‫- آدرس چی؟ ‫- هنوز نه.
‫چندتا گزینه هست.
‫یه جا نزدیک آلگرو امیدوارکننده‌ست.
‫برناردو رفته بررسی کنه.
‫خوبه.
‫اگه درست پیش بریم،
‫یه عالمه پول توشه.
‫ما باید همین‌جا بمونیم
‫و پرونده‌ی «اِمو» رو حل کنیم.
‫تو با برناردو برو آلگرو.
‫نباید کسی ببینت. ‫با کشتی توریستی برو.
‫آیریس نیکسون رو پیدا کن.
‫بگیرش و معامله رو انجام بده.
‫بفروشش
‫به هر کسی که علاقه‌مند بود.
‫یه زنی با مغزی به بزرگی یه سیاره.
‫که فقط از یه کار کم‌درآمد ‫به یه کار کم‌درآمد دیگه می‌رفت...
‫بدون این‌که کسی متوجهش بشه.
‫و این‌که معتاد حل معما بود.
‫سؤالات، جدول‌های رمزدار.
‫رمزنگاری، سودوکو، اتاق فرار.
‫تا این‌که...
‫خب،
‫یه شکار گنج مرموز آنلاین ‫تا فلورانس رو دنبال کرد
‫و ناپدید شد.
‫کاملاً غیبش زد.
‫[دو سال قبل]
‫[فردیناندو مدیچی] ‫[باسیلیکای سانتا کروچه]
‫[نه اسب]
‫[تبریک!]
‫آیریس؟
‫آیریس، درسته؟
‫خوش اومدی!
‫من کمرونم.
‫می‌خوای بشینی؟
‫مرسی.
‫می‌دونم تو کی هستی.
‫مجله «وایرد» رو خوندم.
‫خب راستش نه، نخوندم، ‫ولی می‌دونم کی هستی.
‫می‌دونی کارم چیه؟
‫نه دقیق، خب...
‫یعنی یه جورایی. تو در اصل...
‫مثل سرمایه‌گذار خطرپذیر هستی.
‫من سرمایه‌گذارم.
‫سرمایه‌گذار خصوصی.
‫نمی‌خوام بی‌ادبی کنم،
‫ولی این فقط یه جور گفتن ‫قشنگ‌ترِ «سرمایه‌گذار خطرپذیر» نیست؟
‫نه.
‫یه جور بزرگسالانه گفتن اینه که
‫«از ایده‌های بزرگ هیجان‌زده می‌شم».
‫و احتمالاً پول.
‫نه، پول اصل قضیه نیست.
‫پول فقط یه محصول جانبیه که باعث می‌شه ‫بتونم کاری که دوست دارم رو ادامه بدم.
‫که اون کار چیه؟
‫کمک کردن به آدم‌های نابغه ‫برای انجام کارهای نابغه‌وار.
‫حالا که صحبتش شد،
‫بابت برنده شدن در این ‫شکار گنج تبریک می‌گم
‫که همین الان بردیش، مسلما.
‫ممنون.
‫اونم با اختلاف زیاد.
‫چند روز، در واقع.
‫می‌دونی چند نفر شرکت کرده بودن؟
‫- نه. ‫- حدس بزن.
‫دوازده نفر.
‫هفده هزار نفر!
‫کم و بیش.
‫و اون شامل تیم‌هایی از آکسفورد و استنفورد،
‫دیوانه‌های امنیت رمزنگاری، وسواسی‌ها، ‫سرگرمی‌بازها، خل ‌و چل‌ها هم می‌شد.
‫ولی آخرش تو برنده شدی.
‫خب...
‫بله؟
‫چیزی برنده می‌شم؟
‫- مثلاً چی؟ ‫- نمی‌دونم.
‫یه کارخونه شکلات؟
‫این استعدادت
‫در حل معما از کجا میاد؟
‫نمی‌دونم. هیچ‌وقت زیاد بهش فکر نکردم.
‫آه، مطمئن نیستم این رو باور کنم، آیریس.
‫به نظرم تو احتمالاً ‫به همه‌چی خیلی فکر می‌کنی.
‫باشه.
‫- یه عدد بگو. ‫- بین چی و چی؟
‫هر عددی. فقط یه عدد.
‫هزار و هفتصد و بیست و نه.
‫هزار و هفتصد و بیست و نه ‫کوچیک‌ترین عددیه که می‌شه
‫به صورت جمع دو مکعب ‫به دو روش مختلف نوشتش.
‫باشه.
‫وای.
‫نمی‌تونم اعتباری برای خودم قائل بشم.
‫فقط اینطوری به دنیا اومدم.
‫کجا و از چه خانواده‌ای به دنیا اومدی؟
‫هیچ‌جای خاصی،
‫از هیچ‌کس خاصی.
‫ولی حدس می‌زنم تو
‫همین الانم این رو می‌دونی.
‫با تحقیقات همه‌جانبه‌ای که انجام دادی.
‫پس یه زن خودساخته‌ای.
‫که شکست‌هاش رو به هیچ‌کس بدهکار نیست.
‫می‌تونستی بری میلیون‌ها در بیاری!
‫آره، ولی راستش رو بخوای...
‫هیچ‌وقت خیلی علاقه‌ای نداشتم.
‫ولی می‌دونی کل این ماجرای شکار گنج...
‫در اصل یه مصاحبه‌ی کاری بود، نه؟
‫یعنی حتما می‌دونی.
‫من دوست دارم آدم‌های استثنایی رو جذب کنم.
‫و تو استثنایی‌ترینِ استثنایی‌ها هستی!
‫ببین، اِمم...
‫واقعاً از توجهت و اینا ممنونم،
‫ولی اون کسی نیستم که دنبالش می‌گردی.
‫من هنوز نگفتم چی هست ‫یا چقدر پول در میاری.
‫فرقی نمی‌کنه.
‫من و کار با هم جور درنمیایم.
‫چرا؟ زود حوصله‌ت سر می‌ره؟
‫تا حدی.
‫پس این حل معماها، یه جور وسواسه؟
‫ببین، من یه مکعب روبیک نیستم، کمرون. ‫یه جدول کلمات متقاطع هم نیستم.
‫- قرار نیست من رو حل کنی. ‫- نه. قصد حل کردنت رو ندارم.
‫فقط می‌خوام بیای با من کار کنی.
‫- چه کاری؟ ‫- حل کردن...
‫یه معمای فوق‌العاده سخت.
‫چیزی که هیچ‌کس تا حالا نتونسته حلش کنه.
‫چه جور معمایی؟
‫معمایی که مهمه.
‫«مهم» یه واژه‌ی نسبیه.
‫بعضیا فکر می‌کنن جَز مهمه.
‫خب، داریم درباره‌ی چیزایی ‫در حد نیوتن حرف می‌زنیم.
‫اینشتین. اوپنهایمر.
‫ماهیت بنیادی واقعیت.
‫چیزی در حد «دیدار سعادت‌بخش».
‫من واقعاً علاقه‌ای ندارم.
‫خدایا، معلومه داری دروغ می‌گی.
‫باشه، گوش کن...
‫به نظرم باید این کار رو بکنیم.
‫با من بیا،
‫خودت ببین.
‫و اگه هنوز جواب «نه» بود...
‫خب، من تلاشم رو کردم.
‫[اسلوونی]
‫خب، این مخفیگاه شرورانه توئه؟
‫تقریباً. بهش می‌گن .
‫اسمش «کالیبرن» هست.
‫- واقعاً اینجا زندگی می‌کنی؟ ‫- آره بیشتر وقت‌ها،
‫باور کنی یا نه.
‫قبلاً یه جور ایستگاه شنود دولتی بوده.
‫محل زندگی طبقه‌ی بالاست
‫اتفاقاً خیلی هم شیکه.
‫خب، این پایین چی قایم کردی؟
‫- بهش می‌گیم چارلی سیب‌زمینی ‌بزرگ. ‫- چرا؟
‫خب، چون سیب‌زمینی کوچیک نیست.
‫فقط یه اسمه.
‫نه، قضیه این نیست.
‫داری کوچیکش می‌کنی چون ازش می‌ترسی.
‫آره، یه کم می‌ترسم.
‫خب، دقیقاً چیه؟
‫یه دستگاه کوانتومی توپولوژیکه.
‫تقریباً در دمای اتاق کار می‌کنه.
‫برای کیوبیت‌ها از چی استفاده می‌کنه؟
‫شبه‌ذرات ماجورانا با انرژی صفر.
‫یه پیکربندی پیچیده‌ست...
‫از الکترون‌ها که خطای تصادفی نمی‌دن. ‫می‌دونم.
‫آره.
‫و اون چیزا چی هستن...
‫اون... برجستگی‌ها؟
‫- شبیه چیزای آلی به نظر میان. ‫- تقریباً، ولی نه.
‫داره از پلیمرهای غیرآلی استفاده می‌کنه ‫تا مسیرهای عصبی بسازه.
‫که توانایی فکر خلاق دارن.
‫داره مغز خودش رو رشد می‌ده.
‫خب، همه‌مون این کار رو کردیم.
‫کاربردش چیه؟
‫فکر کردن به چیزایی که هنوز بهشون فکر نشده.
‫قدرت پردازشیش معادل چقدره؟
‫حدود دو میلیون کیوبیت.
‫این غیرممکنه.
‫خب، همون‌طور که گفتم،
‫آدم‌های نابغه کارهای نابغه‌وار می‌کنن.
‫اون دنیا رو عوض می‌کنه.
‫به قبل و بعد تقسیم می‌شه.
‫مثل اختراع چرخ می‌مونه.
‫چند وقت پیش یه درمان برای...
‫لوسمی لنفوبلاستیک حاد پیدا کرد.
‫ازش پرسیدیم چه حسی داره.
‫چی گفت؟
‫هیچی نگفت.
‫آواز خوند.
‫خب، مشکلش چیه؟
‫و اون معمایی که باید حل بشه، چیه؟
‫خوابیده.
‫و می‌خوام تو بیدارش کنی.
‫[ساردینیا، زمان حال]
‫کِی می‌خواستی به ما بگی؟
‫درباره‌ی چی؟
‫- درباره‌ی پلیس؟ ‫- چه پلیسی؟
‫اون پلیسی که
‫امروز صبح تو رو رسوند خونه.
‫کی بهتون گفت؟
‫خانم آنتونیو.
‫اون دروغگوئه.
‫اتفاقاً زن خیلی خوبیه.
‫چرا بخواد دروغ بگه؟
‫چون از من خوشش نمیاد؟
‫تا حالا به ذهنت رسیده که
‫می‌تونیم زنگ بزنیم پلیس...
‫- و از خودشون بپرسیم چی شده؟ ‫- هر چی.
‫چه فایده، وقتی که حرفم رو باور نمی‌کنین؟
‫باشه، بسه دیگه. می‌تونی...
‫می‌تونی بری یه کار مفید بکنی، لطفاً.
‫باید بره یکی رو ببینه.
‫کی مونده؟
‫جن‌گیر؟
‫[وی‌پی‌ان]
‫[دو ثانیه تا نیمه‌شب]
‫اینجا «دو ثانیه تا نیمه‌شب» است ‫و من آلفی بِرد هستم.
‫به فعالیت زیاد صفحه تأمین مالی جمعی
‫آیریس نیکسون یه نگاه بندازین.
‫آخرین باری که نگاه کردم، عدد روی صفحه
‫کمی کمتر از ۴ میلیون و ۱۰۰ هزار یورو بود.
‫یکی دیگه هم قول داده، صبر کنین...
‫دویست هزار یورو دیگه اضافه کنه.
‫اوه، کمرون. بس کن.
‫آدم رو به فکر میندازه که...
‫[تنظیمات از پیش تعیین شده مختصات]
‫[بارگذاری]
‫آخ!
‫ااه!
‫آآآخ!
‫ااه!
‫آآخ!
‫- نه! ‫- تنهایی؟
‫می‌گم تنهایی؟!
‫- آخ! ‫- خوبه.
‫عالیه، تنهایی.
‫آآآخ!
‫ااه!
‫- خیلی‌خب. ‫- اااه!
‫اااه!
‫انگلیسی بلدی؟
‫می‌گم انگلیسی بلدی؟
‫خیلی‌خب.
‫دارم کم‌کم حوصله‌م سر می‌ره.
‫فکر کنم باید پات رو قطع کنم.
‫آها.
‫پس انگلیسی بلدی، خوبه.
‫بذار فعلاً بی‌خیال پات بشیم.
‫بذاریمش برای بعد.
‫بذاریم همون‌جا که هست بمونه.
‫- اااه! ‫- خب، خبر خوب اینه
‫من رو پیدا کردی.
‫خبر بد اینه
‫که حتی اگه من
‫ گلوت رو نبرم،
‫خونریزی و شوک تو رو می‌کشه.
‫خب، اینجوری می‌خوای شبت تموم بشه؟
‫خوبه. پس اینطوری چطوره؟
‫من جلوی خونریزی رو می‌گیرم.
‫و تو هم بهم می‌گی
‫اینجا چی کار می‌کنی،
‫برای کی کار می‌کنی
‫و چند نفر هستین؟
‫چطوره؟
‫سی. ‫[باشه]
‫باشه!
‫خیلی‌خب.
‫هی.
‫همینجا بمون.
‫آآآخ!
‫لعنت.
‫اااه!
‫لعنت بهت!
‫سه،
‫دو،
‫اوی!
‫[اسلوونی]
‫[دو سال قبل]
‫و این هم...
‫خالق چارلی، جنسن.
‫جنسن مغزی داره که از مقیاس خارجه.
‫درسته، جنسن؟
‫از مقیاس خارجه
‫چه اتفاقی افتاد؟
‫مانی.
‫نبوغ توی بهترین حالتش هم مرز جنونه.
‫جنسن هم روزهای خوبش تموم شد.
‫نباید بیدار بشه.
‫همه‌چیزش رو به چارلی داد.
‫و فکر کنم به خاطر همین ازش متنفر شد.
‫و از اون موقع تا حالا اینجوریه.
‫برای اینکه دوباره دستگاه رو راه بندازیم،
‫فقط لازمه یه توالی فعال‌سازی وارد کنیم.
‫اساسا یه رمز عبور.
‫خب، آره، جز اینکه ‫یک رمز عبور فوق‌العاده پیچیده‌ست.
‫که جنسن توی این دفترچه‌ی یادداشتش
‫رمزگذاریش کرده.
‫با یه سیستم رمزنگاری ‫که فقط خودش می‌فهمه.
‫و هیچ‌کس نتونسته اون رو بشکنه.
‫درسته، جنسن؟
‫هنوز نه!
‫پس اگه تو بتونی رمز رو باز کنی،
‫می‌تونیم دوباره چارلی رو فعال کنیم و...
‫همه‌چی رو به راه می‌شه.
‫پس چرا این همه مخفی‌کاری و شکار گنج؟
‫چرا مثل آدم‌های عادی آگهی کار ندادین؟
‫چون هیچ‌کس نباید از این موضوع خبردار بشه.
‫تحت هیچ شرایطی. هیچ‌وقت.
‫من زیادی غرق احتمالات شدم.
‫سرمایه‌م رو سوزوندم، ‫بیش از حد بدهکار شدم.
‫واسه همین مجبور شدم دنبال پول برم.
‫یه سرمایه‌گذار خاموش.
‫- چه جور سرمایه‌گذاری؟ ‫- خب...
‫می‌دونی از اون سرمایه‌گذارهایی که...
‫می‌تونی چند میلیارد دلار قرض بگیری،
‫در عوض دسترسی انحصاری ‫به یک تکنولوژی بدی...
‫که قراره اون‌ها رو پولدارتر کنه،
‫ولی اگه تحویل ندی، فقط می‌خندن،
‫می‌ذارن به حساب تجربه
‫و تو رو به شکل وحشتناک
‫و غیرقابل تصور نمی‌کشن؟
‫خب؟
‫خب، من سراغ همچین سرمایه‌گذاری نرفتم.
‫آیریس، ازت می‌خوام چارلی رو بیدار کنی.
‫وگرنه من رو می‌کشن.
‫اااه!
‫هیچ قتل و خودکشی از نظر ریاضی وجود نداره.
‫اااه!
‫ااه!
‫نپرس ما کی هستیم.
‫فقط همین رو بدون که
‫ما جای آیریس نیکسون رو پیدا کردیم.
‫و پولت رو می‌خوایم.
‫آیریس رو دارین؟
‫نه هنوز.
‫می‌خوام پول توی حساب امانی رو ببینم.
‫وقتی برگشت، میاریمش.
‫بذار واست ساده‌ترش کنم.
‫ما فقط می‌خوایم اون کتابی که
‫از ما دزدیده رو پیدا کنی.
‫چه جور کتابی؟
‫اگه پیداش کنی،
‫پول بهت می‌رسه.
‫دیسک.
‫هی!
‫آیریس نیکسون! وایستا!
‫«ترجمه از خشایار»