‫باید بدونم این آدم‌ها کی هستن.
‫وگرنه تو به زنم می‌گی؟ همینه؟
‫بازرس ارشد کراوس ‫و معاون بازرس ارشد بپتیست.
‫دنبال اون می‌گشتیم.
‫- جسد یه پلیس بوده. ‫- چی؟
‫اوی!
‫دقیقاً آیریس نیکسون کیه و کجاست؟
‫می‌تونم کاری کنم همه‌ش ناپدید بشه.
‫هر چی که اون علیه تو داره.
‫این خالق چارلی، جنسن هست.
‫برای اینکه دوباره دستگاه رو راه بندازیم،
‫فقط لازمه یه توالی فعال‌سازی وارد کنیم.
‫آیریس، می‌خوام چارلی رو برام بیدار کنی،
‫وگرنه من رو می‌کشن.
‫بگو. «من قاتل پلیسم.»
‫واقعاً هیچ‌کس دیگه‌ای نیست ‫که بتونم بهش اعتماد کنم.
‫باید یه چیزی رو قایم کنم، یه کتابه.
‫یه جور دفتر خاطراته.
‫تحت هیچ شرایطی، ‫نباید بذاری کسی تو رو ببینه.
‫یا دستش به اون کیف برسه.
‫[اسلوونی]
‫[هجده ماه قبل]
‫بین سال‌های ۱۹۵۳ تا ۱۹۷۳،
‫دولت آمریکا ۱۱۶ تحقیق ‫درباره ال‌اس‌دی رو تأمین مالی کرد.
‫مواد روان‌گردان قوی به معتادها،
‫وسواسی‌ها، افسرده‌ها،
‫شیزوفرن‌ها، زندانی‌ها...
‫و کسایی که سرطان لاعلاج داشتن، ‫داده شد.
‫این آزمایش‌ها نشون دادن...
‫که یک دوز از ال‌اس‌دی
‫می‌تونه ترس از مرگ رو در بیماران
‫در حال مرگ کاهش بده
‫یا حتی از بین ببره.
‫زنم، اممم...
‫بهش گفتن سه ماه بیشتر زنده نیست.
‫و اون...
‫اضطرابی که داشت غیرقابل تحمل بود.
‫نمی‌تونست فکر محو شدن رو تحمل کنه.
‫همه‌ی احساساتی که داشت...
‫یا فکرهایی که کرده بود، ‫همه برای همیشه نابود بشن.
‫انگار هیچ‌وقت وجود نداشته.
‫برای همین بهش به اندازه کافی ال‌اس‌دی دادم
‫تا باعث از بین رفتن هویت فردی بشه.
‫اولش،
‫چیزهای وحشتناکی دید...
‫چیزهایی که حاضر نبود ‫درباره‌شون حرف بزنه.
‫ولی کنارش موندم.
‫و بعد از عبور از اون تاریکی،
‫ترسش رو رها کرد...
‫و با مُرده‌ها...
‫دیدار کرد،
‫پدرش،
‫مادرش.
‫بچه‌مون.
‫وقتی برگشت، بهم گفت مردن آسونه.
‫مرده‌ها همه‌جا دور و برمون هستن.
‫هیچ‌چیز تموم نمی‌شه.
‫و...
‫وقتی مُرد دستش تو دستم بود و...
‫شادترین لحظه‌ی زندگیش بود.
‫اوه، ببخشید.
‫وای، حالت خوبه؟
‫آره، من فقط...
‫حواسم یه جای دیگه بود.
‫نگاهش کن.
‫به معنای واقعی دارن کلاه ‫فکر کردن رو سرش می‌ذارن.
‫آماده‌ای راه بیفتیم؟
‫آره همیشه.
‫[ساردینیا، زمان حال]
‫لعنت!
‫«ترجمه از خشایار»
‫برگرد اینجا!
‫بزن کنار!
‫ماشین رو نگه دار!
‫- بده من. ‫- نه!
‫از ماشین لعنتی بیا بیرون!
‫- ولم کن! ‫- بیا بیرون!
‫گوشیت کجاست؟
‫- نمی‌تونی این کار رو بکنی. ‫- جدی؟ چرا؟
‫خودت پلیسی.
‫لعنت.
‫خانم، می‌شه صندوق عقب‌تون رو باز کنید؟
‫ممنون.
‫- کجایی؟ ‫- تو اداره پلیسم.
‫یه افتضاح درست کردی.
‫به کمکت نیاز دارم، تئو.
‫باید هرچه زودتر فرار کنم.
‫واقعاً اینجا گیر افتادم.
‫همه‌جا پلیس هست
‫و تنها راه من برای فرار از این جزیره تویی.
‫خب دقیقاً انتظار داری من چی کار کنم؟
‫من رو با ماشین پلیست ببر روی کشتی ‫و از جزیره خارج کن.
‫برو بابا. همچین خبری نیست.
‫این تنها راهیه که من از زندگیت محو بشم.
‫باشه. کجایی؟
‫یه برج دیده‌بانی قدیمی هست.
‫کنار ساحل، ۸ کیلومتری کالیاری.
‫اونجا رو بلدم.
‫همم.
‫آفرین.
‫بذار همین‌جا بمونم، قراره یکی رو ببینم.
‫اوه، آقای بکستر. بله.
‫بله، دخترتون رو می‌شناسم.
‫چه زمانی بود؟
‫مدل و پلاک ماشین.
‫جیا. جیا.
‫- بله؟ ‫- شماره تلفنش؟
‫[تئو. کجایی؟]
‫[راه‌های تماس با من]
‫خیلی‌خب...
‫[کرویدون، انگلیس]
‫[شماره ناشناس]
‫الو؟
‫سلام! آلفی برد هستی؟
‫بله. شما؟
‫راستش تا حالا با هم حرف نزدیم.
‫اسمم آیریس نیکسون هست.
‫خیلی بامزه بود.
‫کلیر هستی؟
‫نه، آیریسم.
‫می‌دونی چندتا آیریس نیکسون ‫تا حالا بهم زنگ زدن؟
‫- نه واقعاً. ‫- خب، خیلی زیاد.
‫همه‌شون فکر می‌کنن خیلی بامزه‌ن
‫و فکر می‌کنن اولین نفری‌ان ‫که این فکر به ذهنشون رسیده.
‫نصفشونم مرد بودن.
‫صدای من رو نمی‌شناسی؟
‫عکس‌هاش رو دیدم.
‫ ولی هیچ‌وقت صداش رو نشنیدم.
‫هیچ‌وقت بهش فکر نکرده بودم.
‫خب حالا کجایی، «آیریس»؟
‫مهم نیست. دارم می‌رم.
‫خب، یه سلفی بگیر و بفرست.
‫که بعدش من رو همه‌جا ‫تو اینترنت پخش کنی؟
‫همچین کاری نمی‌کنم.
‫- اگه واقعی باشی، نمی‌کنم. ‫- حرفت رو باور نمی‌کنم.
‫باشه.
‫مرسی که زنگ زدی. ‫فکر کنم دیگه قطع کنم.
‫باشه، بذار قطبیت جریان ‫نوترون رو برعکس کنیم.
‫خب، تو می‌خوای از من پول در بیاری، درسته؟
‫مطمئن نیستم دقیقاً این‌جوری بگم...
‫نه نه، به دل نمی‌گیرم. ‫برای تو من فقط یه محتوام.
‫و اشکالی نداره. دنیا همینه.
‫ولی تو محتوای بهتر می‌خوای.
‫یه داستان بزرگ‌تر می‌خوای!
‫بازدید می‌خوای!
‫می‌خوای وایرال بشی!
‫یه میلیارد بازدید می‌خوای! درسته؟
‫آره، همین رو می‌خوام.
‫معلومه که می‌خوام.
‫خب، می‌تونم این رو بهت بدم، خوش‌شانس!
‫می‌تونم کل داستان رو بهت بدم.
‫چه اتفاقی افتاد. برای کی و چرا.
‫- چرا؟ ‫- آره! و چرا!
‫نه نه.
‫منظورم اینه... چرا باید همچین کاری بکنی؟
‫آها، فهمیدم.
‫چون به یکی گفته بودم ‫اگه بیاد دنبالم، مجازاتش می‌کنم.
‫کل دنیای دور و برش رو خراب می‌کنم.
‫ولی گوش نکرد. پس حالا تو ‫باید کمکم کنی این کار رو بکنم.
‫واقعاً خودتی؟
‫آره، معلومه. مگه کی دیگه می‌تونه باشه؟
‫حرفت رو باور نمی‌کنم.
‫نه.
‫ولی می‌خوای باور کنی، درسته؟
‫پس بذار این کار رو بکنم.
‫یه نمونه از مدرکی که دارم برات می‌فرستم.
‫حالا یه هشدار منصفانه بدم.
‫اگه یه ذره‌ش هم تو اینترنت پخش بشه،
‫یه شب می‌بینی من سر تختت وایستادم،
‫یه تیغ دستمه.
‫بعدشم شکمت رو پاره می‌کنم
‫و روده‌هات رو مثل دکور کریسمس ‫دور تا دور اتاق می‌ریزم.
‫فهمیدی چی گفتم؟
‫آره.
‫خوبه. چون این نه نقش‌بازیه، ‫نه بازی فانتزی.
‫این واقعیه.
‫[ایمیل جدید از طرف ناشناس]
‫آیریس؟
‫بله؟
‫اه، این واقعیه،
‫درسته؟
‫آره، واقعیه.
‫مطمئن نیستم تا حالا واقعاً ‫فکر کرده باشم...
‫نه، ته دلم. همه‌چی فقط...
‫می‌دونی...
‫پس واقعاً اون...
‫اون چیز چیه؟
‫همون رو دارم سعی می‌کنم بفهمم.
‫بیا رم، بعد همه‌چی رو بهت می‌گم.
‫چی؟
‫ایتالیا؟ کِی؟
‫فردا اونجا باش.
‫بهت زنگ می‌زنم.
‫اشکالی نداره اگه مضطرب باشی.
‫مضطرب نیستم. ‫[هجده ماه قبل]
‫- بی‌خیال، تو هم آدمی. ‫- خیلی وقت‌ها به این شک می‌کنم.
‫شاید توی یه مخزن پرورشم داده باشن ‫و مثل خمیر پنکیک ریخته باشنم بیرون.
‫ببین، این برای من جالبه.
‫چی جالبه؟
‫مدام چیزایی رو انکار می‌کنی ‫که معلومه داری حس می‌کنی.
‫- چرا این کار رو می‌کنی؟ ‫- مطمئن نیستم.
‫چرا مدام اصرار داری که
‫دارم چیزی رو حس می‌کنم ‫که شاید اصلاً حس نمی‌کنم؟
‫- نه، نه. ‫- تو... داری من رو دست می‌ندازی؟
‫نه! اصلاً کسی رو دست نمی‌ندازم، ‫چه برسه به تو.
‫- فقط تو خوندن آدم‌ها کارم خوبه. ‫- جدی؟
‫آره، یه دوره گذروندم.
‫معلومه که گذروندی.
‫اگه برات مهمه بدونی،
‫منم نگرانم.
‫می‌دونم.
‫می‌خوام برگرده، آیریس.
‫دوستش دارم، دلم براش تنگ شده ‫و می‌خوام برگرده.
‫چارلی؟
‫جنسن!
‫اوه آره، گمونم بهش احتیاج داری.
‫خدایا. واقعاً این‌جوری در موردم فکر می‌کنی؟
‫که اصلاً بهش اهمیت نمی‌دم؟
‫چون اگه واقعاً دیده بودیش، ‫نمی‌تونستی این‌جوری فکر کنی.
‫یه آدم مهربون،
‫بافکر و بامزه بود،
‫باعث می‌شد آدم‌های نابغه ‫احمق به نظر بیان
‫و بقیه‌مون
‫حس کنیم نابغه‌ایم.
‫و من مجبور بودم ببینم ‫همه‌ی اینا کم‌کم ازش گرفته می‌شه،
‫تا زمانی که فقط
‫یه پوسته‌ی خالی شبیه جنسن ازش مونده بود.
‫آره، می‌خوام اون دستگاه لعنتی رو روشن کنی،
‫چون نمی‌خوام بهم آسیب بزنن.
‫ولی نه، من یه ربات لعنتی نیستم.
‫و آره، واقعاً به جنسن اهمیت می‌دم.
‫پس لطفاً در موردش جوری حرف نزن ‫که انگار هیچه. اون هیچی نیست.
‫کمرون، منظورم این نبود...
‫دست خودم نبود. نمی‌خواستم...
‫من هیچ‌وقت کسی رو نداشتم
‫که مثل جنسن برای تو،
‫ این‌قدر برام مهم باشه.
‫بلد نیستم با این چیزا درست برخورد کنم...
‫اون ظرافت‌هاش،
‫از نظر احساسی... ‫راستش توی این زمینه،
‫اممم...
‫خیلی خوب نیستم.
‫حقیقت رو می‌گی، نه؟ ‫دروغ نمی‌گی.
‫چرا باید دروغ بگم؟
‫تو یه دوره گذروندی.
‫- دوستی نداری؟ ‫- امم...
‫نه، واقعاً نه.
‫هیچوقت؟
‫نه.
‫بقیه‌ش چی؟
‫کسی که خاص باشه؟
‫اه، چیزی که بشه گفت خاص، نه.
‫- حرف رو باور نمی‌کنم. ‫- ببین، می‌تونی...
‫هر چی می‌خوای باور کنی.
‫ولی نمی‌فهمم چرا باید فرقی بکنه.
‫چون اگه برای هم هیچ معنایی نداشته باشیم،
‫اون‌وقت هیچ‌چیز معنایی نداره، مگه نه؟
‫آره، کاملاً موافقم.
‫این یه جور نگاه خیلی ویرانگر به دنیاست.
‫واقعاً این‌طور نیست.
‫یعنی همین؟
‫هیچ‌وقت به آسمون شب نگاه نمی‌کنی
‫و تعالی و عمق، زیبایی، ‫یگانگی، یکی بودن رو ببینی؟
‫تنها چیزی که می‌بینم...
‫واقعیت هست.
‫ولی تو فقط مغزت نیستی، آیریس.
‫چیزای بیشتری هست.
‫کجا؟
‫همه‌جا.
‫اینجا.
‫الان.
‫صبح همگی بخیر.
‫همه‌چیز آماده و فعاله؟
‫- آره، آماده‌ایم. ‫- احسنت. باریکلا تیم!
‫سلام، جنسن.
‫شاید آیریس رو یادت میاد.
‫خیلی کوتاه باهاش آشنا شدی.
‫اون پیش ماست
‫چون تو حل کردن
‫معماها
‫کارش خیلی خوبه.
‫خب، نمی‌دونم همینطوره یا نه.
‫خب،
‫قضیه اینه جنسن...
‫در حال حاضر،
‫دفترچه‌ت یه معماست.
‫و رمز چارلی داخل دفترچه است.
‫واسه همینه که دیا
‫این رو برام آماده کرده.
‫تا کمکم کنه حلش کنم.
‫این از تصویربرداری عصبی استفاده می‌کنه ‫تا تغییرات احساسی مغز رو تشخیص بده.
‫خشم، غم، هر چی باشه.
‫در اصل، یه دروغ‌سنج خیلی مؤثرتره.
‫چون
‫احساسات نمی‌تونن دروغ بگن.
‫خب، اولین مشکل:
‫از چه رمزی استفاده کردی؟
‫خب، در سطح بالا
‫یه رمز نیهیلیستیه.
‫این خط‌خطی‌ها رو ببین.
‫ولی در اصل، یه رمز جایگزینی ساده‌ست.
‫احتمالاً یه رمز کتابیه.
‫چون رمزهای کتابی تقریباً غیرقابل شکستن هستن.
‫مگه اینکه کتابی که باهاش ‫ساخته شده رو بشناسی.
‫و بعد...
‫یه چیزی به ذهنم رسید.
‫چرا دفترچه خاطرات؟
‫به نظرم تو خیلی خیلی زرنگ
‫و خیلی محتاطی.
‫به نظرم هر هفته رمز رو عوض می‌کردی.
‫رمزشناس‌ها بهش می‌گن «چرخش کلید».
‫یعنی، باید خیلی سخت باشه، نه؟ ‫همه اون رمزها.
‫پس، هر دوشنبه...
‫یه سرنخ کوچیک برای خودت می‌ذاشتی.
‫می‌دونی، تا یه مدت ‫فکر می‌کردم نقاشی یه مغزه.
‫تو خیلی زرنگ‌تری که همچین کاری بکنی.
‫مغز نیست.
‫پس چی می‌تونه باشه؟
‫با خودم گفتم...
‫نکنه این...
‫توالی دی‌ان‌ای باکتری ‫«داینوکاکوس رادیودورانس» باشه.
‫سخت‌جون‌ترین باکتری دنیا.
‫که احتمالاً
‫با حس شوخ‌طبعیت جور بوده.
‫یعنی استفاده از یه توالی دی‌ان‌ای
‫به‌ عنوان منبع رمز کتابی.
‫چون...
‫دی‌ان‌ای «کتاب زندگی» هست، نه؟
‫داره جواب می‌ده، جنسن.
‫می‌تونی چیزی از اینا سر دربیاری؟
‫نه،
‫تو چی؟
‫این‌جا رو با اسم مستعار اجاره کرده.
‫ولی اثر انگشت‌هاش با اونایی که ‫تو آپارتمان کالیاری پیدا کردیم یکیه.
‫قطعاً خونه‌ی خودشه.
‫هیچ ردی از اون دختر پیدا نشد؟
‫داریم جنگل رو می‌گردیم ‫ولی جستجو کند پیش می‌ره.
‫سانتونی نزدیک بود توی تله‌ی گراز وحشی بره.
‫- چی؟ ‫- یه تله‌ی پایی.
‫صدها از این تله‌ها هست.
‫اینجا با چی طرفیم؟
‫بله؟
‫پدر و مادرش رسیدن.
‫مرسی که اومدین.
‫من بازرس کاسترمن هستم.
‫- جوی کجاست؟ ‫- سخته بدونیم کجاست.
‫ولی نگرانیم که
‫جون جوی تو خطر باشه.
‫می‌تونین چیزی بگین که ‫کمک کنه پیداش کنیم؟
‫هر جایی که ممکنه
‫قایم بشه.
‫- مثلاً پیش دوست‌هاش؟ ‫- بعیده.
‫- دوست نزدیک؟ ‫- کاش داشت.
‫کاپشنش.
‫چی؟
‫می‌دونه می‌تونیم گوشیش رو ردیابی کنیم
‫ و عادت داره...
‫- از این کارها بکنه. ‫- و؟
‫و من یه ردیاب...
‫تو آستر کاپشنش دوختم.
‫می‌خواست کتاب رو بگیره.
‫که اینطور.
‫آفرین جوی.
‫خیلی شجاعانه بود.
‫- کجاست؟ ‫- اونجا.
‫حداقل یه چیزی پیدا شد.
‫متأسفم که تو رو هم قاطی این ماجرا کرد.
‫و حالا متاسفانه
‫نمی‌دونم واقعاً باید با تو چی کار کنم.
‫بذار به اون یارو که پول داره زنگ بزنیم. ‫ببینیم نقشه‌ش چیه.
‫فرض می‌کنم تنها اومدی.
‫یه ساعت دیگه یه کشتی مسافربری ‫از کالیاری به چیتی‌واوکیا می‌ره.
‫باید سوارش بشم.
‫من رو با این ببر.
‫تو ایستگاه دریایی پیاده‌م کن.
‫یه کم یورو بهم بده.
‫همین. دیگه تمومه.
‫می‌تونم بهت اعتماد کنم؟
‫«بهم اعتماد کنی»؟
‫داری ازم باج‌گیری می‌کنی.
‫دیگه چی می‌خوای ازم؟ ‫می‌خوای لذت هم ببرم؟
‫فقط سوار شو.
‫اینجا چی کار می‌کنیم؟
‫با یکی قرار داریم.
‫کی؟
‫بارباپاپا.
‫یعنی چی؟
‫هیچی. بشین سر جات. زود می‌رسیم.
‫[اسلوونی - ۱۸ ماه قبل]
‫- نه، این‌طور نیست. ‫- می‌تونستی اول تاس بندازی.
‫- نه، این‌طور نیست! ‫- من بردم! همیشه می‌برم...
‫[وضعیت رمزگشایی: رشته احتمالی شناسایی شد]
‫خیلی‌خب، وقتشه برم سر کارم.
‫فکر کنم پیداش کردم.
‫- رمز عبور؟ ‫- آره.
‫دوباره؟
‫آره، شبیه مختصاته.
‫عالیه.
‫بذار بمونه. فردا انجامش بده.
‫دقیقاً.
‫- بی‌خیال. پیش دوست‌هات بمون. ‫- آره. این چندمین باره؟
‫بار صد و بیست و هفتم شانس بیاریم...
‫- خیلی‌خب، تاس بنداز. ‫- دیگه برنمی‌گرده.
‫نچ!
‫[رمز عبور احتمالی جدید شناسایی شد]
‫[این مختصات واقعی‌ست؟]
‫[در حال فکر کردن...]
‫[بله. این مختصات نجومی بخشی از فضاست ‫که به نام خلأ گاوران شناخته می‌شه.]
‫[می‌خوای بیشتر بدونی؟]
‫«خلأ گاوران».
‫[در خلأ گاوران چه چیزی نهفته است؟ ‫دانشمندان در حال بررسی کیهان]
‫[سفری به خلأ گاوران: ‫بزرگ‌ترین فضای خالی در کیهان]
‫هر چیزی که خوشحالت می‌کنه.
‫[رمز عبور را وارد کنید]
‫[سیستم اصلی آماده به کار است]
‫خیلی‌خب.
‫آیریس؟
‫آیریس، چی کار کردی؟
‫آیریس!
‫- توجه. وضعیت اضطراری. ‫- لعنت به این وضع!
‫این مرکز تا دو دقیقه دیگر قفل خواهد شد.
‫اگر نتوانستید به منطقه امن ‫تعیین‌شده برسید، همان‌جا پناه بگیرید.
‫[روند خاموش‌سازی را آغاز کن]
‫توجه. وضعیت اضطراری.
‫این مرکز تا ۳۰ ثانیه دیگر قفل خواهد شد.
‫اگر نتوانستید به منطقه امن ‫تعیین‌شده برسید، همان‌جا پناه بگیرید.
‫[تایید خاموشی؟]
‫وای، خدا! وای خدا جون.
‫یعنی چی!
‫لعنت!
‫توجه. وضعیت اضطراری.
‫این مرکز تا ۶۰ ثانیه دیگر قفل خواهد شد.
‫[تمامی فایل‌ها پاک شود؟]
‫[مطمئنید؟]
‫[در حال پاک کردن تمام فایل‌ها]
‫[سیستم اصلی پاک شود؟]
‫گور باباش!
‫[چیزی موجود نیست]
‫توجه. وضعیت اضطراری.
‫این مرکز تا ۳۰ ثانیه دیگر قفل خواهد شد.
‫آیریس!
‫دسترسی رد شد.
‫اوه، خدا.
‫بیست ثانیه تا قفل کامل.
‫دسترسی رد شد.
‫ده ثانیه تا قفل کامل.
‫آیریس!
‫سه...
‫دو...
‫یک.
‫این مرکز به‌طور کامل قفل شد.
‫چرا این کار رو کردی؟
‫- چارلی. نباید. بیدار. بشه. ‫- اون‌ها آدم‌های خوبی بودن!
‫نباید بیدار بشه!
‫نباید آزاد بشه.
‫کتاب رو نابود کن. بسوزونش.
‫آیریس. آیریس...
‫الان دیگه در امانی.
‫اینجا قفل شده.
‫از این بالا نمی‌تونیم در هوا رو باز کنیم، ‫ولی تو در امانی.
‫خیلی، خیلی متأسفم.
‫ولی در امانی.
‫اون کار رو نکن.
‫[کنترل دستی]
‫اوه، لعنت!
‫ماشین چه مشکلی داره، کمرون؟
‫چی رو ازم پنهون می‌کنی؟
‫هیچی.
‫ماشین هیچ مشکلی نداره.
‫حرفت رو باور نمی‌کنم.
‫نمی‌تونم بذارم بری، آیریس.
‫اون دفترچه رو هم لازم دارم.
‫بی‌خیال.
‫لطفا.
‫ماشین چه مشکلی داره؟
‫هیچی. اون کتاب رو برندار!
‫آیریس، هیچ‌جا برای رفتن نداری.
‫تا پیدات نکنم دست برنمی‌دارم.
‫مجبورم نکن این کار رو بکنم.
‫نرو، آیریس. آیریس، برگرد!
‫برگرد! برگرد اینجا!
‫اگه اون رو ببری، من رو به کشتن می‌دی!
‫- من رو دید که کیف رو قایم می‌کردم. ‫- برو عقب!
‫از زیر خاک در آورد.
‫و؟
‫و سعی کردم پسش بگیرم.
‫چرا؟
‫تا بتونم یه جای دیگه قایمش کنم.
‫داری چی کار می‌کنی؟
‫بهت گفتم. اونا واسه پول اینجان.
‫و الان برای این عوضی کار می‌کنن.
‫سلام.
‫چه روز قشنگی!
‫خوشبختم آقایون.
‫کارتون عالی بود.
‫باعث افتخار حرفه‌تونه.
‫چطور پیدام کردین؟
‫خب، اون‌ها پلیسن. ‫کارشون پیدا کردن مردمه.
‫یعنی دقیقاً چطور؟
‫تلسکوپت.
‫یعنی یه کم طول کشید.
‫ولی خب، اون‌جا بودی.
‫خب، حالا احساس حماقت می‌کنم.
‫اوه، واقعا ناراحت نباش. ‫تو فقط یه آدمی.
‫ظاهراً.
‫نه. اون راستش مال منه. خیلی ممنون.
‫نه، در واقع اصلاً این‌طور نیست. ‫خیلی ممنون.
‫چطور شد من و تو به اینجا رسیدیم، ‫وسط این همه آدم؟
‫نقشه اصلی چی بود؟
‫جوی دفترچه رو قایم کنه ‫و تئو من رو از جزیره خارج کنه.
‫تا بعدش برگردی و وقتی ما همه ‫پخش و پلا شدیم، دوباره درش بیاری؟
‫مثل هزارپاها زیر آجر. آره.
‫خب، واقعاً که نقشه درست ‌و حسابی نیست، نه؟
‫خب راستش، داشتم بداهه عمل می‌کردم.
‫خب، این می‌شه جَز، نه؟
‫راستش، قیافه تو جوریه ‫انگار یکی انداختت تو مخلوط‌کن.
‫یعنی تو کارآموز هستی، درسته؟
‫اون همین تازگی‌ها یکی رو کشته، بهت گفته؟
‫همون اوبی‌وان که اونجا وایستاده.
‫خانم میاگی.
‫جسدش رو نصف جزیره کشوند،
‫بعد آتیشش زد و انداختش پایین صخره.
‫خب، آیریس.
‫یه نقشه نصفه‌نیمه داشتی که خراب شد.
‫قبولش کن. بذار بگذریم. همین الان.
‫دو تا رمز سه‌رقمی.
‫بچه‌بازیه.
‫مگه اینکه چون تویی، این‌طور نباشه.
‫یعنی تله گذاشتی.
‫اگه رمز اشتباه بزنم، دفترچه نابود می‌شه.
‫نمی‌دونم.
‫بازش کن ببین.
‫چیه؟ اسیده؟ یا یه جور باز قلیایی؟
‫خب، دیگه باز قلیایی که نیست، احمق.
‫پس اسید.
‫هیدروکلریک؟
‫که خب، نه.
‫همون هیدروکلریکه.
‫نه، پس اگه رمز اشتباه بزنم...
‫دیگه دفترچه‌ای در کار نیست.
‫یعنی، چیزی که لازم دارم رمز درستشه،
‫- اگه اشکال نداره. ‫- خب، خیلی هم اشکال داره.
‫- بین تو و اون چی گذشته؟ ‫- اوه، محض رضای خدا.
‫معلومه عاشقی نبوده. ‫چون اون احساس خاص
‫- برای تو وجود نداره، مگه نه؟ ‫- نه به مقدار زیاد، نه.
‫همونطور که تو می‌گی.
‫قضیه اینه، آیریس، من فکر می‌کنم ‫تو خیلی درستکارتر از چیزی هستی
‫که می‌خوای بقیه باور کنن.
‫خب، پس اشتباه می‌کنی.
‫اولین بارت هم نیست.
‫بذار ببینیم.
‫خب، رمزش چیه؟
‫تاریخ تولدت.
‫باشه.
‫خب،
‫نمی‌تونی بگی تلاش نکردم.
‫چی لازمه تا یه کم هماهنگ کنیم...
‫- پول. ‫- آره. ولی چقدر؟
‫صد هزار.
‫جدی می‌گی؟
‫من شریک دارم.
‫اونم پلیسه.
‫باشه. قابل قبوله.
‫هنوزم نه؟
‫هنوزم نه.
‫- هی، تکون نخور! ‫- گوش کن.
‫تئو بودی؟
‫راستش رو بخوای نمی‌خوام این اتفاق بیفته.
‫ولی قراره بیفته.
‫مگه اینکه آیریس کمکم کنه ‫این کیف رو باز کنم
‫بدون اینکه چیزی توش آسیب ببینه.
‫پس یه لطفی کن ‫و از طرف من ازش بخواه.
‫مانیکا...
‫لطفاً همون کاری که می‌گه رو انجام بده.
‫اسم من این نیست.
‫متأسفم تئو، واقعاً متأسفم. ولی...
‫نباید بذاریم به چیزی که می‌خواد برسه.
‫جدی؟ این چیزی بود که نصیبش شد؟
‫آیریس، بی‌خیال. ‫این کار رو باهاش نکن.
‫- خانم بروک، لطفاً نذار این کار رو بکنن. ‫- اسم من این نیست و حالا ساکت باش.
‫واقعاً تو اینجوری هستی؟
‫یا اینم یه دروغ دیگه‌ست؟
‫- امتحانم کن، ببین. ‫- باشه.
‫هر وقت خواستی تموم بشه، بهم بگو.
‫باشه. می‌خوام تموم بشه.
‫چون داری خودت رو بی‌خودی ‫به دردسر می‌ندازی.
‫تو برای خشونت ساخته نشدی.
‫بعد تو ساخته شدی؟
‫واضحه که آره.
‫نه!
‫خواهش می‌کنم بس کن! ‫بسه! دست از سرش بردار.
‫- ولش کن! خواهشا! ‫- حق با اونه. بس کن!
‫چطور می‌شه واست مهم نباشه؟
‫نمی‌دونم. خب...
‫- مهم نیست! ‫- این حقیقت نداره!
‫اوه، به خاطر خدا، کمرون.
‫- مسخره‌بازی در نیار. ‫- خانم بروک!
‫آروم باش، همه‌چی مرتبه.
‫- هیچی مرتب نیست! ‫- یالا، آیریس!
‫شلیک کن یا نکن، ‫هیچ فرقی نمی‌کنه.
‫- خانم بروک! ‫- بی‌نهایت منهای یک، جوی. نترس.
‫اوه، این مزخرف محضه، جوی!
‫این فقط یه ژستیه که می‌گیره. ‫خودش هم باورش نداره.
‫- مطمئن باش که کاملاً باور دارم. ‫- باشه.
‫خانم بروک. خواهش می‌کنم من رو نکش. ‫خواهش می‌کنم من رو نکش.
‫حق با اونه، من نمی‌تونم.
‫- تو بزن. ‫- نه!
‫باشه، صبر کن! ‫وایستا! فقط وایستا! باشه!
‫می‌شه همه‌تون یه لحظه خفه شین ‫و دست از سرش بردارین؟
‫اگه هر اتفاقی برای محتویات کیف افتاد، ‫هر اتفاقی،
‫می‌خوام بزنی تو سر این دختر جوون.
‫آره. پول. آره. واضحه؟
‫بله قربان. کاملاً واضحه.
‫سمت چپ:
‫صفر.
‫سمت راست:
‫صفر.
‫صفر...
‫- صفر. ‫- ااه، شوخی می‌کنی!
‫صبر کن!
‫- آیریس. ‫- اوه، محض رضای خدا، کمرون.
‫بردی دیگه، ولش کن.
‫باشه.
‫نشونم بده.
‫اون برای من بود؟
‫نمی‌خواستم کسی بازش کنه.
‫اوه، خدا.
‫هنوز دفترچه رو دارم.
‫من رو بکشی،
‫دستت بهش نمی‌رسه.
‫به جوی صدمه بزنی،
‫دستت بهش نمی‌رسه.
‫خیلی‌خب، جوی.
‫متأسفم و این حرف‌ها، ‫ولی اون باعث شد گروگان بشی.
‫نه! خانم بروک!
‫جوی، متأسفم ولی باید با اون بری.
‫- سوار شو! ‫- فقط برای یه مدت کوتاه.
‫سوار شو!
‫میام دنبالت، قول می‌دم.
‫از شرش خلاص شو!
‫«ترجمه از خشایار»