‫خیلی‌خب، جوی.
‫اون باعث شد گروگان بشی.
‫میام نجاتت می‌دم، قول می‌دم!
‫من دفترچه رو میارم،
‫- تو هم جوی رو می‌دی. ‫- معامله می‌کنیم.
‫زنگ زده؟
‫برای معامله من با دفترچه؟
‫چون اون مرد گفت ‫دستم رو قطع می‌کنه.
‫می‌خوام مردی به اسم جنسن رو پیدا کنی
‫- و یه کم از دی‌ان‌ای اون رو برام بیاری. ‫- اگه جوی داره برای آیریس کاری می‌کنه
‫یه راهی هست که از این موضوع ‫به نفع خودت استفاده کنی.
‫آلفی،
‫اون کتاب رو لازم دارم.
‫از آدمایی متنفر می‌شیم که آگاهانه
‫به کسایی که پلیس‌ها رو می‌کشن، ‫کمک می‌کنن.
‫اگه واقعا می‌خوای بدونی ‫چه اتفاقی افتاد...
‫تصمیمش با خودت، نیکو.
‫پلیس‌ها اومدن.
‫«ترجمه از خشایار»
‫ببخشید که مزاحم شدم، پروفسور لیند.
‫می‌دونم که حریم خصوصی برات خیلی مهمه.
‫اسم من پیمه.
‫و همون‌طور که احتمالاً فهمیدی، ‫من نماینده‌ی اون گروهی‌ام
‫که وقتی پروژه‌ت به مشکل مالی خورد،
‫توسعه‌ی دستگاهت رو ‫با قرض تأمین کردن.
‫در واقع، من رئیس موقت جدید چیزی هستم
‫که بهش می‌گن «کمیته‌ی درون‌گروهی».
‫حالا...
‫ما...
‫طرفدارها و حامی‌های تو،
‫کاملاً می‌دونیم که
‫توی مسیرهای عصبی دستگاهت
‫یه سری فرضیه‌هایی هست
‫که ترجیح می‌دی هیچ‌وقت فاش نشن.
‫پس بذار خیالت رو راحت کنم.
‫من فقط اومدم راجع
‫به یه کار نسبتاً کوچیک حرف بزنم
‫که روی نادرستی تاخوردگی
‫پروتئین در ژن آرپی‌ان‌پی انجام دادی.
‫همون ژنی که باعث یه بیماری لاعلاج پریونی
‫به اسم «بی‌خوابی خانوادگی مرگ‌آور» می‌شه.
‫حالا در رأس
‫سازمان من
‫یه مرد فوق‌العاده پولدار نشسته.
‫و چیزی که از همه بیشتر ‫تو دنیا براش ارزش داره...
‫نوه‌ش هست.
‫خانواده‌ش فهمیدن این بیماری رو ‫وقتی هنوز تو شکم مادرش بود
‫به ارث برده.
‫پس رئیس قبلی کمیته‌ی درون‌گروهی
‫وظیفه داشت قبل از این‌که علائم ظاهر بشن،
‫یه درمانی براش پیدا کنه.
‫ولی متأسفانه نشد.
‫چند هفته‌ست علائم شروع شده.
‫با لرزش شروع شد...
‫مشکل توی راه رفتن...
‫حرکات غیرارادی چشم، دست و بازو.
‫زمانش داره به‌شدت کم می‌شه.
‫کم‌کم دیگه نمی‌تونه بخوابه.
‫دچار توهم‌های وحشتناک
‫و کابوس‌های بیداری می‌شه.
‫بعدش زوال عقل شدید...
‫و بعد هم مرگ.
‫فقط نه سالشه.
‫پس دلیل اینکه اومدم
‫اینه که حضوری
‫بهت اطمینان خاطر بدم
‫ما هیچ قصدی برای سوءاستفاده،
‫چه مالی چه غیرمالی،
‫از اون...
‫ فرضیه‌های پیچیده نداریم.
‫حتی با کمال میل حاضرم
‫ببینم کل دستگاه نابود بشه،
‫اگه واقعاً این چیزی باشه که می‌خوای.
‫تنها چیزی که می‌خوام...
‫اینه که بیدارش کنی.
‫فقط به اندازه‌ای...
‫که من بتونم...
‫چیزی که لازم دارم رو بردارم.
‫موضوع سر یه بچه است،
‫پروفسور لیند.
‫ببخشید.
‫اسمت رو بهم گفتی؟
‫آره گفتم، پیم هستم.
‫مرسی. مرسی. مرسی.
‫واسم هیچ ارزشی نداری، ‌پیم.
‫انگار اصلاً وجود نداری.
‫آآآه!
‫این مرد مثل کلم شده.
‫بیا به روش آسون پیش بریم.
‫دست‌ها بالا!
‫تفنگ رو بنداز!
‫من پلیسم...
‫تفنگ رو بنداز!
‫بخواب روی زمین!
‫اگه دنبال آیریس نیکسون می‌گردین،
‫از اون طرف رفت بیرون.
‫کِی؟
‫سی ثانیه پیش، یا یه کم بیشتر.
‫برین!
‫زود باشین!
‫اوه، نه، نه، نه!
‫- خودشه؟ ‫- نه!
‫برو!
‫اینجا نیست.
‫بازم بگردین.
‫بازم بگردین، بچه‌ها!
‫کاسترمن؟
‫حتی از صدات پشت تلفن هم
‫کوچک‌تری.
‫برونی‌ام.
‫آیریس نیکسون افرادم رو کشت.
‫این کیه؟
‫یه روزنامه‌نگار.
‫در واقع...
‫یک یوتیوبر،
‫متخصص در چرت‌ و پرت‌های ‫توطئه‌آمیز آیریس نیکسون.
‫اینجا چیکار می‌کنی؟
‫- اومده اینجا چون... ‫- کاسترمن،
‫از اون پرسیدم.
‫سرت تو کار خودت باشه.
‫یالا، بهم بگو.
‫اون... من رو دعوت کرد.
‫کی؟
‫آیریس.
‫آیریس؟
‫منظورش چیه؟
‫آیریس کشونده‌ش اینجا.
‫فکر می‌کنیم برای اینکه بکشش...
‫چون چیزهای زیادی درباره‌ش می‌دونه.
‫ولی این فهمید
‫آیریس می‌خواد...
‫دهنش رو ببنده.
‫واسه همین به ما زنگ زد.
‫چند وقته این کانال
‫یوتیوب رو می‌چرخونی؟
‫ااه،
‫دو سالی می‌شه، کم و بیش.
‫یعنی...
‫یه مدت طول می‌کشه تا جا بیفته.
‫پس این دو ساله روی اعصابش رفته.
‫چرا الان اومده؟
‫چون که فهمیده...
‫قراره دستگیر بشه،
‫واسه همین تصمیم گرفته ناپدید بشه.
‫این دفعه برای همیشه.
‫پس این قبول کرده
‫به عنوان طمعه استفاده بشه؟
‫خب...
‫من دقیقاً این‌جوری نگفتم.
‫چه اتفاقی افتاد؟
‫چیزی که اتفاق افتاد این بود ‫که شما سر رسیدین.
‫همینجا گیرش انداخته بودم،
‫تو این اتاق.
‫بعد شما ترسوندینش.
‫ببین،
‫از کاری که می‌کنین ممنونیم...
‫ولی اینجا حوزه استحفاظی ماست.
‫پس بذارین کار خودمون رو
‫به روش خودمون انجام بدیم.
‫می‌تونی تو دادگاه کار خودت رو بکنی.
‫من علاقه‌ای به دادگاه ندارم.
‫شما هم همینطور.
‫چون فقط شما نیستین که
‫یکی رو از دست دادین.
‫شیرفهم شد؟
نه
بگیر
‫گوش کن.
‫یه چیزی رو بهم بگو...
‫چقدر زبون ایتالیایی می‌فهمی؟
‫ببخشید.
‫چیزی از آخرین مکالمه فهمیدی؟
‫چون اگه فهمیده باشی...
‫مجبور می‌شم تو رو از پنجره
‫پرت کنم بیرون.
‫خیلی شرمنده‌ام که نتونستم، اممم...
‫می‌شه انگلیسی حرف بزنین،
‫لطفا؟
‫آره، می‌تونم امتحان کنم.
‫گوش کن، کاسترمن.
‫یکی رو می‌خوایم
‫که پیش این احمق بمونه.
‫ببرش یه جای آروم.
‫وقتی به نیکسون رسیدگی کنیم،
‫این تبدیل به یه مشکل جداگونه می‌شه.
‫کاسترمن.
‫گوش کن چی می‌گم.
‫داری یه قدم
‫به دنیای بزرگ‌تر برمی‌داری.
‫و هیچ مصالحه‌ای در کار نیست.
‫پس یا با مایی،
‫یا اینکه ضد مایی.
‫خوبه.
‫آفرین.
‫خداحافظ، کاسترمن.
‫من رو در جریان بذارین.
‫اول از همه خبردار می‌شی.
‫اینجا نیست.
‫محدوده جستجو رو بیشتر کنین.
‫خب؟
‫خب نیکسون رو پیدا می‌کنیم،
‫یه جای آروم می‌بریمش.
‫بعد کاسترمن و اون...
‫یوتیوبر احمق رو میاریم
‫و جفتشون رو می‌کشیم.
‫بعد گردن نیکسون میندازیم.
‫بعدم واسه مژدگونی، تحویلش می‌دیم.
‫دقیقاً...
‫و از این خراب‌شده می‌ریم.
‫من رو بیارین بیرون! بیارین بیرون! ‫خواهشا، بیارین بیرون!
‫بیارین بیرون! ‫خواهش می‌کنم، بیارین بیرون!
‫اااه!
‫دستشویی اونجاست.
‫اااه!
‫فکر می‌کنم سایه‌ای از برهمن رو دیدم،
‫آقای بک.
‫باور دارم توی خلأ،
‫شکل وجود داره.
‫و اگه بخوای می‌تونی اسم
براش بذاری.
‫خب، این جنسن هست،
‫همون‌طور که آیریس برات تعریف کرده.
‫وقتی بهت گفت که
‫یواشکی بری توی اتاقش.
‫ولی واقعا همچین آدمیه.
‫کمرون بهت اعتماد کرد.
‫که این یعنی احمقه،
‫و تو خیلی خوش‌شانس بودی
‫که زنده‌ای.
‫الان دارم نگاهش می‌کنم.
‫البته.
‫نه، بهشون بگو که یه نقشه داریم
‫و به زودی رمز رو دریافت می‌کنیم.
‫چند ساعت دیگه، ‫اگه همه‌چیز خوب پیش بره.
‫- لباس پوشیدی؟ ‫- نه! یه لحظه باش!
‫الان باید بیام؟
‫مضطربی؟
‫آره، آها.
‫معلومه.
‫نمی‌خواد مضطرب باشی.
‫آره، باشه.
‫ببین، اگه خیلی بد باشه،
‫می‌تونیم یه دارویی برات پیدا کنیم
‫که یه کم اضطراب رو کم کنه.
‫این کار رو می‌کنی؟
‫نه برای خوشی، نه.
‫راستش دیگه هیچ کاری برای خوشی نمی‌کنم.
‫ولی یه چیزی می‌خورم که خوابم ببره.
‫و یه چیزی که از تخت بلندم کنه.
‫و یه چیز دیگه...
‫خب، بعضی وقت‌ها
‫گهگاهی حمله‌ های اضطرابی داشتم.
‫فکر کنم نمی‌خوام، مرسی.
‫انتخاب خوبی کردی.
‫فقط بیشتر وقت‌ها نه بگو.
‫پس این جوی هست؟
‫خوشحالم بالاخره دیدمت، جوی.
‫چیزی نیست. نگران نباش.
‫برو.
‫سلام، آیریس!
‫سلام، کمرون.
‫اینترنت رو دیدم.
‫ایتالیا چطوره؟
‫تا حالا روی تراس هتل رُما آنتیکا،
‫نوشیدنی خوردی؟
‫اوه، خدای من.
‫خب، واقعاً کجایی؟
‫رم.
‫خیلی خوبه. خیلی بامزه.
‫خب، جوی پیش توئه؟
‫قطعاً هست.
‫خانم بروک؟
‫چطوری، جوی؟
‫خوبم. من...
‫باید صدای حرف زدنش رو بشنوم، کمرون.
‫حرف زد. شنیدی.
‫ممکنه یه ویس باشه.
‫باشه.
‫پس دیگه بازی نداریم.
‫جوی، می‌خوام به درس‌هامون فکر کنی
‫تا به چندتا سؤال جواب بدی، باشه؟
‫باشه.
‫یه سوسک سرگین میره توی کافه و می‌گه...
‫ببخشید،
‫این صندلی پره؟
‫دی‌ان‌ای مخفف چیه؟
‫انجمن ملی خوانش‌پریش‌ها.
‫چرا مرغ از نوار موبیوس رد شد؟
‫اوه، واسه اینکه برسه به همون طرف.
‫باشه. خب چطوری می‌خوایم ‫این کار رو انجام بدیم؟
‫می‌شه این بار یه کاری کنیم ‫که کمتر ترکش داشته باشه؟
‫ساعت چهار بیا ایستگاه رُما اورلیا.
‫نه، آیریس.
‫نمی‌تونیم. به موقع نمی‌رسیم.
‫شما که توی اسلوونی هستین
‫و هلیکوپتر دارین. ‫معلومه که می‌رسین،
‫اگه بجنبین.
‫قبل از اینکه خیلی صمیمی بشیم،
‫باید یه چیزی اضافه کنم.
‫ببخشید، دارم با کی حرف می‌زنم؟
‫اون کسی که نیاز به تضمین ‫بیشتری داره، قبل از اینکه بذاره
‫جوی بکستر سالم و سلامت ‫از اینجا بره بیرون.
‫کمرون!
‫چه غلطی داری می‌کنی؟
‫بررسی‌های معمول و لازم.
‫واقعاً لازمه این‌طوری باشه؟
‫آسیب زدن بهش چی رو ثابت می‌کنه
‫که ما از قبل نمی‌دونستیم؟
‫شاید برای آیریس چیزی رو ثابت کنه.
‫به طرز عجیبی، ثابت نمی‌کنه.
‫اوه، کمرون!
‫چیزی نیست، جوی.
‫دیگه اون کار رو نمی‌کنه.
‫چون اگه اون کار رو بکنه،
‫به چیزی که می‌خواد نمی‌رسه.
‫و چیزی که می‌خواد،
‫خیلی خیلی دلش می‌خواد.
‫آیریس، کتاب رو نشونم بده.
‫صورتت توی عکس باشه. ‫زبونت رو دربیار. چشم چپت رو ببند.
‫آیریس. زود انجامش بده!
‫کمرون!
‫بفرما.
‫همه راضی شدن؟
‫این دفترچه واقعیه؟
‫معلومه که خودشه.
‫ولش کن.
‫و دیگه از این کارها نمی‌کنیم.
‫ما وحشی بربر نیستیم.
‫- همم. ‫- آیریس، هنوز هستی؟
‫ رُما اورلیا. چهار عصر.
‫اوه.
‫باشه.
‫پس راست می‌گفتی.
‫خب، بریم جوی بکستر رو بگیریم.
‫- پنج دقیقه وقت داریم. ‫- می‌رسیم.
‫این رو حساب کن، لطفا.
‫نیکو!
‫مرسی. خداحافظ.
‫می‌بینمشون.
‫رسیدیم!
‫چرا با قطار نریم؟ ‫قطار رو خیلی دوست دارم!
‫پیام می‌دم ایستگاهی که ‫باید پیاده بشین رو می‌گم.
‫چیه؟
‫هیچی.
‫من می‌دونم هیچی چه شکلیه.
‫این هیچی نیست.
‫حتماً داره ما رو می‌بینه.
‫خب، چاره‌ای نداریم
‫چون من احمق بودم ‫و بهش کار دادم.
‫من حواسم هست.
‫تنها نمی‌مونی.
‫خداحافظ، جوی.
‫موفق باشی.
‫امیدوارم بتونی همه‌چی رو پشت سر بذاری.
‫فکر کنم همین‌جاست.
‫مسکی، خبری هست؟
‫هنوز نه.
‫صبور باش.
‫اممم...
‫چرا نمی‌تونی بخوابی؟
‫اوه، می‌دونی...
‫چیز میز همین‌طور توی سرم می‌چرخه.
‫چی مثلاً...
‫همه لحظات خجالت‌آوری که داشتی؟
‫همه ضایع‌کاری‌هات میان سراغت.
‫یه چیزی تو همین مایه‌ها، آره.
‫تو چی؟
‫آره.
‫می‌دونی نیل آرمسترانگ کی بود؟
‫فضانورد.
‫روی ماه راه رفت.
‫خب، من خیلی بهش فکر می‌کنم.
‫به لحظه‌ای که روی ماه پا گذاشت.
‫اون عملاً
‫سفیر کل بشریت بود.
‫کل دنیا داشت نگاه می‌کرد.
‫پس باید جزو
‫امیدوارکننده‌ترین لحظات تاریخ باشه.
‫ولی می‌دونی تاریخ کی رو فراموش کرده؟
‫زیگموند راشر.
‫همونی که می‌گفت مردها خیلی...
‫لوس و ننر هستن؟
‫نه. یه زیگموند دیگه.
‫این یکی نازی بود.
‫کل عمر علمی خودش رو صرف
‫منجمد کردن آدم‌ها ‫تا سر حد مرگ توی وان یخ
‫و خفه کردن بقیه آدم‌ها تا سر ‫حد مرگ توی محفظه‌های فشار کرد.
‫یه هیولا بود.
‫ولی بدون اون تحقیقات،
‫هیچ‌وقت نمی‌فهمیدیم بدن انسان
‫در شرایط بحرانی چقدر می‌تونه تحمل کنه.
‫و لباس‌های فضانوردی که
‫سازمان ناسا برای
‫برنامه آپولو استفاده کرد،
‫هیچ‌وقت ساخته نمی‌شد.
‫بدون زیگموند راشر،
‫نیل آرمسترانگی هم نبود.
‫نه بدترین ما در کار بود...
‫نه بهترین ما.
‫پس وقتی خوابم نمی‌بره، ‫خیلی به این چیزا فکر می‌کنم.
‫به همه فجایعی که سر همدیگه میاریم.
‫به همه ظلم‌ها و وحشت‌ها.
‫و با خودم فکر می‌کنم ‫آخرش همه چیز جبران می‌شه یا نه.
‫حواست باشه.
‫نزدیکیم. می‌بینمشون.
‫اوضاع چطوره؟
‫تقریباً آماده‌ایم.
‫مضطرب به نظر میای.
‫آره،‌ آها. معلومه.
‫- چطوری، جوی؟ خوبی؟ ‫- خوبم.
‫آره، خوبم.
‫همه‌چی زود تموم می‌شه.
‫اتوبوس چطور بود؟
‫راستش خیلی خوب بود.
‫کتاب کجاست؟
‫جوی رو می‌برم خونه، ‫ولی کتاب رو بهت نمی‌دم.
‫اون رو می‌بینی؟
‫آره.
‫مال منه.
‫مسلحه.
‫مسکی می‌گردونش.
‫راستی، بدترین سلام‌هاش رو بهت می‌رسونه.
‫سلام، مسکی.
‫هممم.
‫کمرون، این نیکوئه.
‫تنها چیزی که براش مهمه، ‫اینه که جوی رو برسونه خونه.
‫اصلاً هیچ اهمیتی به تو
‫یا من نمی‌ده.
‫و قطعاً به اون دفترچه هم اهمیت نمی‌ده.
‫واسه همین اگه لازم باشه،
‫اون رو می‌سوزونه.
‫حتی اگه من التماسش کنم دست نگه داره.
‫فقط چون تو رو می‌ترسونه،
‫حق نداری این کار رو بکنی.
‫باید تو رو هم بترسونه.
‫می‌ترسونه.
‫ولی سوزوندن یه کتاب
‫معنیش این نیست که دروغ بوده.
‫اگه کتاب آخرش ما رو بسوزونه چی؟
‫خب، اون دیگه قضاوتی نیست ‫که تو حقش رو داشته باشی.
‫باشه، نیکو. آماده شو.
‫وقتی از دست بره، ‫دیگه برای همیشه رفته.
‫همه اون جون‌هایی که ‫می‌تونست نجات بده، آیریس،
‫داری اونا رو هم می‌سوزونی.
‫هر وقت بگی.
‫باشه، مسکی، بی‌خیال شو.
‫زن آتیش‌زن نقاب‌دار،
‫تو هم می‌تونی بس کنی.
‫خیلی‌خب. برو.
‫تو چی؟
‫با تو چی کار می‌کنن؟
‫اوه، راستش رو بخوای؟
‫نگران نباش. یه چیزی پیدا می‌کنم.
‫یالا، برو دیگه.
‫ یادت باشه آب زیاد بخوری.
‫غذاهای رنگارنگ بخور
‫خب، اینم از این.
‫مراقبش باش، سالم نگهش دار.
‫باشه.
‫سعی کن
‫تو یه تصادف وحشتناک ‫یا همچین چیزی بمیری.
‫خیلی بده، ‫اینکه مجبورم ازت متنفر باشم.
‫برداشتی؟
‫دی‌ان‌ای جنسن؟
‫از برس موهاشه.
‫دختر خوب.
‫آره!
‫پس حق با تو بود،
‫پیرزن بداخلاق.
‫تنها کاری بود که با اون شرایط می‌شد کرد.
‫فکر می‌کردم می‌خوای بذاری بسوزه.
‫آره. یه کم سخت بود.
‫لطفاً بگو گرفتی‌شون.
‫معلومه.
‫دارم علامت می‌زنم.
‫ریسک خیلی بزرگیه.
‫کتاب رو برداشتن.
‫می‌دونن داریم نگاهشون می‌کنیم.
‫خب، اگه نگاه نمی‌کردیم، ‫نگران می‌شد.
‫بذار ادامه پیدا کنه.
‫- چی؟ ‫- سلام، جوی.
‫خوشحالم می‌بینمت.
‫بزن بریم!
‫ناامیدم نکن، سیندی.
‫مواظب انگشتات باش.
‫لعنت!
‫یالا، آلفی، بجنب.
‫چی شده؟
‫اقدام متقابل.
‫اقدام متقابل چه کوفتی؟
‫می‌خوان با زدن پهپاد، ‫از دستمون فرار کنن.
‫چطوری؟
‫- لعنت! ‫- به زور.
‫گمشون نکن.
‫همچین قصدی هم ندارم.
‫لعنت. خیلی سریع‌ترن!
‫- چقدر تا تونل مونده؟ ‫- کمتر از یه کیلومتر!
‫آه. لعنت،
‫لعنت، نخورد.
‫یالا.
‫سیندی، بجنب، یالا.
‫نیکو، چقدر وقت داریم؟
‫زیاد نمونده.
‫بجنب، عزیزم.
‫- خیلی زود، آره؟ ‫- آره!
‫آخرین فرصت. یالا، آلفی!
‫لعنت.
‫نزدیکیم!
‫بزن! الان!
‫آره!
‫چی شده؟
‫توی تونل وایستادن.
‫می‌بینیشون؟
‫پیداشون کردی؟
‫لعنت!
‫مسکی؟
‫می‌تونیم امشب همین‌جا بمونیم.
‫خوبی؟
‫باشه خیلی‌خب،
‫اگه تونستی
‫توی جواب، سؤال رو تکرار کن
‫خب؟ چون این‌طوری...
‫خیلی حرفه‌ای در میاد.
‫باشه؟
‫باشه. آره.
‫همین کار رو می‌کنن؟
‫آره، درسته.
‫آماده‌ای شروع کنیم؟
‫از پسش بر میای.
‫خیلی‌خب.
‫ضبط می‌شه!
‫خب، بگو کی هستی.
‫جوی بکستر.
‫اوه، ببخشید. اممم...
‫اسم من جوی بکستر هست.
‫عالی بود. آفرین. تو...
‫ذاتاً استعدادش رو داری.
‫خب، جوی...
‫می‌تونی با زبون خودت توضیح بدی
‫این چند روز اخیر چی بهت گذشت؟
‫فکر کنم اتفاقی که افتاد این بود
‫که چند روز پیش عملاً دزدیده شدم.
‫یه یارو به اسم کمرون بود.
‫ما رو یه پایگاه خیلی بزرگ برد.
‫من رو زندونی کرد،
‫یه دستگاه کامپیوتری بزرگ نشونم داد
‫و بعد خواست من رو با یه کتاب
‫مبادله کنه.
‫فکر می‌کنی جواب بده؟
‫آره.
‫چون دارم فکر می‌کنم اون ‫واقعاً شروره، پس شاید نشه.
‫اون واقعاً شروره،
‫واسه همین جواب می‌ده.
‫بهتره دیگه چیزی نخوری.
‫یه نوشیدنی بخور.
‫سر کارم.
‫اخراجی. یه نوشیدنی بخور.
‫اهلش نیستم.
‫از کِی تا حالا؟
‫از وقتی کارم رو از دست دادم.
‫یکی دیگه.
‫تا حالا حس کردی چیزی ازت دزدیدن؟
‫چی مثلاً؟
‫اوه، چیزهای کوچیک.
‫ولی کوچیک‌های بزرگ.
‫بچه داشتن.
‫اتوبوس سوار شدن.
‫- حالا اتوبوس رو دوست داری؟ ‫- آره.
‫از قضا مشخص شد،
‫اتوبوس رو دوست دارم.
‫ازدواج کردی؟
‫آره.
‫چند وقته؟
‫بیشتر از وقتی که مجرد بودم.
‫و خوب بوده؟
‫آره.
‫پس، می‌گی خوشحالی؟
‫چیزی نیست که بهش فکر کنم.
‫خب، پس یعنی خوشحالی!
‫خوشبختی مثل قدرت و پوله.
‫فقط وقتی می‌گی مهم نیست، ‫که به اندازه کافی ازش داری.
‫پس من خوشحالم.
‫ولی خوشبختی و شادی
‫یکی نیستن.
‫حرفم اینه اگه انقدر برای رسیدن
‫به چیزهای بزرگ وقت صرف کنی...
‫که فرصت بودن توی یه چیز کوچیک رو...
‫از دست بدی، چی؟
‫دیگه نخور، لطفاً.
‫داری خیلی کسل‌کننده می‌شی.
‫ولی با ثبات.
‫خب...
‫بعد از این همه مدت قایم شدن، آیریس...
‫چرا الان اومدی حرف بزنی؟
‫خب، چون اگه بمیرم،
‫که داره کم‌کم محتمل می‌شه،
‫باید یه سندی از خودم به جا بذارم ‫که چی شد و چرا.
‫و این سند یه جوری ‫به کتابی که دستته وصله.
‫درسته.
‫خب، درباره‌ش بگو.
‫این دفترچه پروفسور جنسن لینده.
‫یه گزارش رمزگذاری‌شده از کشفیات که
‫با دستگاهی که ساخته، انجام داده.
‫و چیزهای خوب زیادی اینجاست.
‫خیلی خوب، واقعاً.
‫یعنی...
‫مثلاً تصور کن بشه یه قلب جدید،
‫چشم جدید رشد داد.
‫یه راه‌حل برای همجوشی هسته‌ای،
‫البته هنوز آزمایش نشده.
‫ابررسانا در دمای اتاق.
‫یه جواب برای «حدس کولاتز»،
‫انگار همین‌طوری...
‫سرسری نوشته.
‫ولی...
‫اینجا سلاح‌هایی
‫هم توصیف شدن.
‫ویروس‌های ژنتیکی هدفمند.
‫یه چیزی شبیه دستگاه تشدید هارمونیک
‫که موج‌های لرزه‌ای تولید می‌کنه.
‫عملاً یه زلزله‌ساز.
‫یه چیز وحشتناک.
‫خب، این سلاح‌ها
‫واقعاً کار می‌کنن؟
‫تا جایی که می‌تونم بگم، آره.
‫ولی این چیزی نیست که تو رو می‌ترسونه،
‫نه؟
‫حتی اونم نه.
‫نه، حتی اونم نه.
‫پس چی بود؟
‫دستگاه یه الگوی تکراری پیدا کرده.
‫توی تابش ریزموج زمینه کیهانی.
‫توی...
‫مهاجرت پرنده‌ها،
‫توی چرخش کهکشان،
‫توی جزر و مد.
‫بالا و پایین رفتن بازار بورس.
‫تپش شفق شمالی.
‫جریان داشتن در تار و پود واقعیت.
‫مثل یه کُد منبع.
‫کُد منبع چی؟
‫چهار ستون دارما به یکی خلاصه شده.
‫آخرالزمان.
‫نابودگر بزرگ.
‫نابودگرِ چی؟
‫هرچی هست.
‫ولی واقعاً یعنی چی؟
‫وقتی توالی دی‌ان‌ای جنسن رو
‫از این به دست بیارم، می‌فهمم.
‫باهاش آخرین کلید رمز رو باز می‌کنم.
‫و به صفحات پایانی
‫دفترچه دسترسی پیدا می‌کنم.
‫تا آخرش.
‫احتمالش هست که...
‫همه این‌ها فقط توهم
‫یه ذهن آشفته باشه؟
‫خب، بیشتر از احتمال ساده است، ‫خیلی محتمله، تقریباً قطعی.
‫ولی یه احتمال غیر صفر هست ‫که اینطور نباشه.
‫اگه بتونی ثابت کنی
‫که یه توهم نیست؟
‫اون‌وقت دستگاه و جنسن لیند رو نابود می‌کنم.
‫فقط برای اطمینان.
‫میل راست، ۱۴ ساعت، ۵۰ دقیقه، صفر ثانیه.
‫میل عرضی مثبت ۴۶ درجه، صفر ثانیه.
‫میل راست ۱۴ ساعت، ۵۰ دقیقه...
‫چی بود؟
‫مختصات چیه؟
‫هیچی.
‫این که معنی نداره.
‫همه مختصات یه جایی رو نشون می‌دن.
‫خیلی خوب.
‫درست گفتی. ستاره طلایی می‌گیری.
‫خب؟
‫خب، این مختصات به خلأ گاوران می‌رسه.
‫«هیچِ بزرگ».
‫عملاً...
‫یه سوراخ بزرگ توی کیهانه،
‫سیصد سال نوری پهناشه.
‫مقیاسی که حتی نمی‌تونیم تصور کنیم.
‫اگه بخوایم، دیوونه می‌شیم.
‫می‌شه کهکشان راه شیری رو
‫یه میلیارد بار توش جا داد.
‫خب، نمی‌تونه درست باشه.
‫ریاضی دروغ نمی‌گه. ‫فقط آدم‌ها دروغ می‌گن.
‫اون بالاست.
‫توی صورت فلکی بوتس.
‫چوپان، ملاقه بزرگ رو دور ‫ستاره قطبی می‌چرخونه.
‫یه حباب بزرگ از نیستی مطلق.
‫می‌شه یه چیزی بپرسم؟
‫معلومه می‌شه.
‫من معلمتم.
‫همه کارهایی که کردی ‫تا من رو برگردونی...
‫واقعاً به خاطر خودم بود؟
‫یا فقط برای این بود تا ‫به چیزی که می‌خواستی برسی؟
‫هر دو.
‫چون...
‫داشتم بهش فکر می‌کردم.
‫و من رو فرستادی پیش جنسن ‫که به نظر...
‫نمی‌دونم...
‫واقعاً خطرناک بود.
‫فکر نمی‌کردم بتونه بهت آسیب بزنه. ‫فکر کردم بیهوشه.
‫خب، منطقیه.
‫و بهت آسیب نزد.
‫نه.
‫راستش خیلی مهربون بود.
‫خب، همین دیگه.
‫ببین، این فرق من با کمرونه.
‫اونقدر بهت احترام می‌ذارم ‫که حقیقت رو بگم.
‫چیزی که می‌خوای بشنوی رو نمی‌گم.
‫می‌دونم.
‫و بابتش ممنونم.
‫مرسی.
‫نه، نه، نه، نه، نه، نه، نه.
‫چی شده؟
‫نه.
‫دلت می‌خواد صبحونه بخوری؟
‫آره.
‫«ترجمه از خشایار»