ارائه شده توسط وبسایت مووی شو .::MovieSho.Com::.
‫وقتی شونزده سالم بود، ‫اتفاق افتاد،
‫تو کمپ تابستونی.
‫من با یکی صمیمی شده بودم.
‫تو این داستان، صداش ‫می کنم «پ».
‫اون نگهبانمون بود.
‫یه شب، رفتیم تو جنگل.
‫نباید می رفتیم.
‫قوانین رو زیر پا گذاشتیم.
‫هیچ کس این رو بهتر از ‫من نمی دونست.
‫برای امروز کافیه. ‫ممنون.
‫- اُلو! ‫- ورزش ها...
‫یه ثانیه میای، لطفا؟
‫پسش میدم. ممنون.
‫چه خبر، رییس؟
‫نوشته هایی که جدیدا گفتم بچه ها ‫بنویسن رو خوندی؟
‫درباره خاطرات خجالت آور؟ ‫واقعا ادبیات سنگینی داشتن.
‫باید بفهمم یکیشون رو ‫کی نوشته.
‫ناشناس نوشته شدن. ‫فکر خودت بود!
‫میخوام یه استثنا قائل بشم.
‫لئون!
‫- اُه! این جایی. ‫- سلام.
‫چیزی علیهشون داری؟
‫شافرانسکی زنگ زده؟
‫دو تا پسر رو سه ماه انداختی ‫زندون. وکیلشون به این تصمیم اعتراض کرده.
‫اگه مدرکی ارائه ندی، ‫آزادشون می کنن.
‫هیچ کس هوای اون دختر رو نداره.
‫هیچ کس.
‫و اون طور که می بینم، کل دنیا ‫پشت اون دو تا آشغالن.
‫- تو هم همین طور. ‫- خاطر دختره رو میخوای؟
‫آره، شبانه روز ‫به فکرشم.
‫فقط دارم اشاره می کنم ‫چه طور ممکنه به نظر بیاد!
‫آخرین پاراگراف رو بخون.
‫کلاودیا برونیارک یه شاهد بوده. ‫شهادت داده که یارو رو نمی شناخته.
‫تو سال اول دانشگاهش یه ‫جایی رو براش اجاره کرده.
‫همین طوره.
‫با سوگند، دروغ گفته.
‫پاول،
‫بکش کنار.
‫اگه مدرک نداری، بکش کنار.
‫هنوز هم خیلی دیر نشده.
‫و به عنوان رییست این رو ‫نمیگم، به عنوان دوستت میگم.
‫میخوای وجهه ات رو خراب کنی؟ ‫به خاطر همچین پرونده چرندی؟
‫افرادمون دارن دنبال ویدیویی ‫که برونیارک گفت، می گردن،
‫- اما هیچ جا نیست. ‫- پاکش کردن؟
‫دانشجوها؟
‫هیچ چیز بدون رد ‫ناپدید نمیشه.
‫اما این رو داریم.
‫داره برای یه نفر ‫نمایش اجرا می کنه.
‫باید چک کنیم که این ویدیو رو ‫کی گرفته.
‫تو عکس ها این لباس ‫تنش نبود.
‫- خوشگل بود، اما برانگیزنده نبود. ‫- پس یعنی اونا رو تحریک نکرده؟
‫پس نمایش اجرا کردنش ‫برای چی بود؟
‫باید چکش کنیم.
‫بله؟
‫دادستان، بازرس ماچی یورک ‫پشت خط دو هستن.
‫ممنون.
‫اجازه هست؟
‫اُه، چه سرعتی داری.
‫از شهرهای بزرگ ‫متنفرم.
‫تعجبی نداره همه اتون ‫از سرطان می میرین.
‫زن من تومور مغزی داشت و تمام عمرش ‫خارج از شهر زندگی کرده بود.
‫به خاطر موسسه خیریه کودکان؟ ‫می دونم.
‫زنت واقعا به دختر ‫دوستام کمک کرد.
‫- زنم به خیلی از بچه ها کمک کرد. ‫- اوهوم.
‫حدس می زنم درباره اون ‫نمی خواستی صحبت کنی، درسته؟
‫هتل زا مودریم استاوم. ‫چیزی یادت نمیندازه؟
‫نه.
‫اتاق 35.
‫می دونی اخیرا کی اون جا ‫زندگی می کرد؟
‫مارک کوالسکی. ‫همون مارک کوالسکی.
‫مردی که تو سردخونه ‫شناسایی کردی.
‫پول کرایه اتاق رو تا آخر ‫ماه داده بود.
‫رفتیم داخل و می دونی چی شد؟
‫همم؟
‫یکی قبل از ما رفته بود ‫اون جا.
‫تخلیه شده بود. ‫حتی یه وسیله شخصی هم نبود.
‫هیچی نمونده بود که بتونه اون رو ‫به آرتور پرکووسکی وصل کنه،
‫- رفیقت تو کمپ تابستونی. ‫- اون آرتور پرکووسکی بود.
‫راستی،
‫یارو زیر پل خیابون ‫کارتوسکای نمرده بود.
‫یه سری فیبر عجیب تو موهاش پیدا کردیم. ‫یکی جسد رو جا به جا کرده بوده.
‫اون آرتور پرکووسکی بود.
‫پدر و مادر داشت. ‫ممکنه هنوز زنده باشن.
‫انتظار داری چی بهشون بگم؟
‫که این پسرشونه که...25 سال ‫پیش غیبش زد؟
‫لازم نیست فورا بهشون ‫بگیم آرتوره.
‫دختره هم میگه اون نیست.
‫کدوم دختره؟
‫بهش اشاره نکردم؟
‫ما می دونیم اخیرا کوالسکی ‫با کی وقت می گذرونده.
‫- شب بخیر. ‫- شب بخیر.
‫- رزرو دارین؟ ‫- دنبال مینگ لی می گردم.
‫- و کی دنبالش می گرده؟ ‫- دونالد ترامپ.
‫مارک گاهی وقتا تو رستوران ما ‫غذا می خورد. این طوری هم دیگه رو دیدیم.
‫- خیلی وقته با همین؟ ‫- دو ماه.
‫ما صرفا دوست بودیم. ‫فقط خیلی حرف می زدیم.
‫درباره چی؟
‫یادم نیست. مسائل مختلف.
‫«مسائل مختلف».
‫تو هتل باهاش دیدار داشتی؟
‫زا مودریم استاوم؟
‫شاید یه بار.
‫شاید؟
‫پس حدس می زنم مردهای ‫زیادی سعی می کنن دلت رو ببرن.
‫این یه تعریف بود؟
‫- چرا اون رو انتخاب کردی؟ ‫- خوش قیافه بود.
‫نه، نبود.
‫بهم احترام میذاشت.
‫همین، به علاوه قیافه اش.
‫احیانا اگه چیز مهمی...
‫...یادت اومد.
‫«دادستان پاول کوپینسکی»
‫تو کشتیش؟
‫این دیگه از کجا اومد؟
‫بهتره قبل از این که دیر بشه، ‫یه سری سوال های خاص پرسیده بشن، دادستان.
‫کاما؟
‫خوابی؟
‫کاما؟
‫وویتک، کامیلا رو ندیدی؟
‫امروز؟
‫از همه پرسیدم.
‫از دنیل هم پرسیدی؟
‫دیروز گیتار من رو قرض گرفت. ‫گفت میخواد یکی رو تحت تأثیر قرار بده.
‫انتظار نداشتم تمام شب ‫پسش نده.
‫اون فقط 16 سالشه.
‫لعنت، من اون عوضی رو ‫می کشم.
‫پاول.
‫گیتاره، از این ارزونا نیست!
‫من رو ترسوندی.
‫ببخشید.
‫بعد از اتفاق دیشب...رو به راهی؟
‫نمی خواستم اون طوری بشه.
‫می دونم.
‫- ببخشید. ‫- پاول.
‫با هم انجامش دادیم...درسته؟
‫حتما کار شکارچی های ‫غیرقانونی بوده.
‫مطمئن نیستم.
‫پس کی؟
‫حدس می زنم اونا اون ماشین پولونز ‫رو جا گذاشته بودن دم دروازه.
‫اون صدای جیغ یه آدم بود، پاول، ‫گراز و خرس نبود.
‫آرتور رو جایی ندیدین؟
‫نه، فکر نکنم. چیزی شده؟
‫مونیکا سوویک رو دیدین؟
‫دیشب تو مهمونی بود.
‫اما امروز سر صبحانه نبود.
‫پسرم دیشب تو اتاقش ‫نخوابیده.
‫من هم نمی تونم کامیلا رو ‫هیچ جا پیدا کنم.
‫کامیلا!
‫بچه ها!
‫مونیکا!
‫کامیلا!
‫کاما!
‫آرتور!
‫کامیلا!
‫دنیل!
‫مونیکا!
‫اسم من لوبلسکی هستش. من دارم روی ‫قتل مونیکا سوویک و ناپدید شدن...
‫...سه نفر تحقیق می کنم.
‫مونیکا با من بود، داشتیم ‫قدم می زدیم.
‫بعد بهم گفت که میخواد ‫برگرده اتاقش، برای همین من...
‫من تا اتاقش باهاش رفتم.
‫وقتی رفتم تو حموم، ‫اون تو تخت بود.
‫و بعدش، دیگه نبود.
‫ما قدم زدیم.
‫چیز دیگه ای ندیدم.
‫نمی دونم. یادم نیست.
‫داشتیم خوش می گذروندیم. ‫فقط همین رو می دونم.
‫تو و لاورا کی برگشتین به کمپ؟
‫نمی دونم.
‫دیروقت بود.
‫یکی داشت تو جنگل ‫جیغ می زد.
‫کی؟
‫یه دختر.
‫مونیکا؟ کامیلا؟
‫کامیلا زنده ست.
‫همه امیدواریم که باشه.
‫اما من مطمئنم. ‫حسش می کنم.
‫دنبالش بگردین. وقت برای از دست ‫دادن نداریم. متوجهین؟
‫البته.
‫کامیلا!
‫قرار بود مراقبشون باشی.
‫تو هم قرار بود از الکل ‫دور بمونی.
‫بابا.
‫تو هیچ اهمیتی به بچه های ‫من نمیدی.
‫هیچ وقت نمی دادی.
‫اونا بچه های من هم هستن، وادک و ‫من واقعا عاشقشونم.
‫تو خیلی وقته میخوای ما رو ‫ول کنی.
‫منتظر چی هستی؟
‫من در محضر خدا عهد کردم که ‫تو رو ترک نمی کنم. اگرچه...
‫«اگرچه» چی؟
‫به اندازه کافی خوردی.
‫تو دخالت نکن.
‫«اگرچه» چی؟
‫چرا چک نکردی که کامیلا ‫تو کلبه اش خوابیده یا نه؟
‫- من گند زدم، نه مامان. ‫- تقصیر تو نیست، پاول.
‫تقصیر تو نیست.
‫کجا بودی، لعنتی؟
‫کجا بودی؟
‫با داوید.
‫یه صحبت طولانی راجع به ‫خیلی چیزها داشتیم.
‫عوضی.
‫از مامان عذرخواهی کن!
‫برو اتاقت!
‫- اما... ‫- همین الان برو!
‫داوید گُلداشتاین. مدیر مدرسه و ‫برنامه ریز کمپ تابستانی.
‫برنامه ریزی کمپ تابستونی به ‫اون خوبی پیش نرفت!
‫یه جورایی تقصیر منه.
‫باید شخصا به همه چیز ‫نظارت می کردم.
‫من هیچ کار نکردم.
‫البته.
‫همه اش چند تا سواله، باشه؟
‫لاورا.
‫چه اسم قشنگی داری.
‫فُرم کوتاه هم داره؟
‫لارا.
‫فکر کنم. نمی دونم.
‫پسرمون کجاست؟
‫آرتور کجاست؟
‫چه جور امنیتی برای کمپ تأمین کردی که ‫همچین اتفاقی افتاد؟
‫چه امنیتی برای کمپ تأمین ‫کردی، عوضی؟
‫- آروم. ‫- بوگدان!
‫آروم باش.
‫هر چی یادته بهم بگو.
‫ما برای قدم زدن رفتیم تو جنگل.
‫برای...
‫برای خلوت کردن.
‫دقیقا کی از کمپ رفتین؟
‫نمی دونم.
‫تاریک بود.
‫با هم رفتین؟
‫فکر کنم پاول دنبال من اومد.
‫فکر کنی؟
‫پس مطمئن نیستی؟
‫نه، اون اومد.
‫چیزی دیدی یا شنیدی که ‫عادی نباشه؟
‫کسی اون ورا نبود؟ کسی که ‫قاعدتا اون جا کاری نداشت؟
‫نه. من غریبه ای ندیدم.
‫مطمئنی؟
‫مطمئنم.
‫«یهودی ها برن بیرون!»
‫- روز بخیر. ‫- دنیل کجاست؟
‫پسرمون کجاست؟
‫همه اشون رو پیدا می کنیم.
‫دنیل، آرتور و کامیلا.
‫وقتی اون اتفاق افتاد، تو کجا بودی؟ ‫اون موقع کجا بودی؟
‫تو اتاقم، در حال کار.
‫جون خودت. ‫حتما خواب بودی!
‫من اون شب دو بار دروازه رو ‫چک کردم. قفل بود!
‫اما اونا تونستن برن بیرون!
‫پسرها و دخترها هر روز ‫با هم می رفتن بیرون.
‫تقصیر رو ننداز گردن بچه های ما!
‫فقط دارم میگم چه طوری بوده. ‫میخوای دروغ بگم؟
‫اون طوری راحت تر ‫باورم می کنین؟
‫از دست شما یهودی ها! ‫فقط تو حرف زدن ماهرین!
‫وقتی پولشون رو بگیرن، هیچ ‫اهمیتی به چیز دیگه ای نمیدن.
‫اگه از این جا خوشت ‫نمیاد، برو، جهود!
‫- چی گفتی؟ ‫- بسه!
‫بخشی از یکی از ‫مقالاتتون.
‫طبیعتا بدون اسم.
‫بعدا ازتون نظرتون رو می پرسم و ‫درباره اش بحث می کنیم.
‫عشق در جنگل.
‫نویسنده پیوونیا.
‫«وقتی شونزده سالم بود ‫اتفاق افتاد...»
‫«تو کمپ تابستونی. من با یکی صمیمی شده بودم.»
‫«تو این داستان، «پ» صداش می کنیم.»
‫صبح بخیر! سلام!
‫صبح بخیر!
‫خب، شرلوک؟
‫نصفشون خوابشون برد. ‫بقیه هم تو تیندر ول می گشتن.
‫سیلویا نواکووسکا؟
‫می خواستین من رو ببینین؟
‫بشین.
‫گوش کن.
‫موضوع مقاله اته.
‫قرار بود...
‫...ناشناس باشه. ‫شما قول دادین.
‫می دونم که قول دادم.
‫چه طوری...
‫نمیخوام باهاتون صحبت کنم.
‫- باید صحبت کنی. ‫- نه، نباید.
‫- کی بهت این رو دیکته کرده؟ ‫- چی؟
‫داستانت.
‫هیچ کس.
‫این داستان...
‫...از خاطراتمه.
‫جفتمون خوب می دونیم که ‫این حقیقت نداره.
‫چه طور؟
‫تو از کجا می دونستی؟
‫من نوشتم که...
‫...عموم بوده.
‫اما آدام بود.
‫آدام این کار رو باهام کرد!
‫آدام؟
‫برادرم.
‫این همه سال...تمام مدت تو مدرسه ابتدایی!
‫درباره اون می نوشتم. ‫داستان درباره اونه.
‫پیوونیا...
‫این اسم مستعارت نیست؟
‫متأسفم.
‫خیلی متأسفم.
‫این جا خونه منه!
‫تو که دیگه من رو دوست ‫نداری، چرا به خودت زحمت میدی؟
‫اینا حرف توئه، نه من. ‫حرف توئه، وادک.
‫هی!
‫از این جا گم شید بیرون!
‫صدام رو می شنوین؟
‫- وگرنه چی؟ ‫- گور بابات!
‫از این جا گم شید بیرون!
‫«لهستان فقط برای لهستانی هاست!»
‫دیگه هیچ خانواده ای ندارم.
‫خواهری ندارم.
‫اما تو گفتی کامیلا زنده ست.
‫گفتی حسش می کنی.
‫احتمالا با دنیل فرار کرده.
‫مادرم و پدرت با هم ‫صمیمی هستن.
‫نه. امکان نداره.
‫چرا؟
‫چون که!
‫امکان نداره دیگه!
‫یکی گلوی مونیکا سوویک رو ‫پاره کرده.
‫خواهر من گم شده.
‫دنیل، آرتور...همه! ‫یهویی و کاملا!
‫پس به من نگو که یه چیزی ‫امکان نداره، باشه؟
‫باشه.
‫سرم داد نزن.
‫پاول...
‫کی این کار رو کرده؟ ‫کی اون رو کشته؟
‫نمی دونم.
‫اگه یکی از ما بوده باشه چی؟
‫یعنی...یکی که می شناسیم؟
‫کی؟
‫دنیل،
‫یا آرتور.
‫هیچ مدرکی علیهشون نداریم.
‫فقط میخواد اون بچه پولدارها رو ‫تیغ بزنه، همین.
‫اونا خودشون رو با قربانی ‫تو یه اتاق حبس کردن.
‫ما شاهدهایی داریم که ‫تأییدش می کنن.
‫آقای کوپینسکی، جدی؟
‫میخواین مالیات مردم رو خرج ‫همچین چیزی کنین؟
‫من میخوام به حقیقت برسم.
‫اون با امیل و بارتک ‫صمیمی شده.
‫و صبح روز بعد، فکر کرده ‫می تونسته بیشتر از اینا بخواد.
‫مردم کشور شما این طورین؟
‫عوضی نباش.
‫این پرونده تو رسانه ها پخش میشه.
‫داریم درباره پسران دو تا ‫آدم شناخته شده حرف می زنیم.
‫یه اسکرین شات.
‫از یه ویدیوی اینترنتی.
‫...چند تا دختر خوب هستن که ‫همچین خالکوبی ای رو...
‫...پشت کمرشون بزنن؟
‫از منظره لذت ببر.
‫راستش، خیلی چیزا برای ‫لذت بردن هست.
‫لطفا بیاین داخل.
‫برای یه مهمونی زده ‫بودمش، برای یانک.
‫یانک کیه؟
‫اولین بارم بود.
‫اونا می دونستن!
‫مجبورم کردن، با این که نمی خواستم. ‫بهشون التماس کردم. گریه کردم.
‫دوست داریم حرفت رو باور کنیم، اما ‫اون خالکوبی به ضررت تموم میشه.
‫من دختر خوبیم.
‫اگه چیز دیگه ای هست که باید ‫بدونیم، الان وقتشه که بهمون بگی.
‫بعدا دیر میشه.
‫من همه چیز رو بهتون گفتم.
‫من رفتم به دپارتمان دانشگاهش.
‫- و؟ ‫- لیست دانشجوها رو دارم.
‫سه تا یانک توش هست.
‫یکی از فامیلی ها به نظر ‫آشنا میاد، فالکووسکی.
‫فالکووسکی؟
‫کانال مای تی وی، کینگا فالکووسکا، مادرشه.
‫گزارشگر همکار دونای-شافرانسکی. ‫هم دیگه رو می شناسن.
‫خیلی هم خوب می شناسن، پاول. ‫ازدواج کردن.
‫دونای-شافرانسکی شوهر دومشه، ‫که این یعنی...
‫- امیل برادر ناتنی یانکه، درسته؟ ‫- یه سال ازش بزرگتره.
‫«والدین پرکووسکی ساعت 5 عصر میان سردخونه.»
‫خدا لعنتم کنه.
‫عصر بخیر. ماچی یورک هستم.
‫عصر بخیر.
‫- بوگدان پرکووسکی هستم. ایشون همسرمه. ‫- سلام.
‫لطفا این رو بخونین. ‫نامه حقوقیه.
‫لطفا بشینین.
‫و شما...
‫شما این جا چی کار می کنین؟
‫چند روز پیش، نزدیک پل خیابون ‫کارتوسکای یه قتل اتفاق افتاده.
‫قربانی یه مرد 35 تا 45 ساله ست.
‫180 سانتی متر قد، ‫82 کیلو وزن.
‫طرف از اسم قلابی استفاده کرده،
‫برای همین نمی تونیم هویت ‫واقعیش رو تأیید کنیم.
‫یه شاهد آوردیم که جسد رو ‫شناسایی کنه.
‫به نقل از اون،
‫قربانی ممکنه پسر شما، ‫آرتور باشه.
‫پسر ما...
‫تو آگوست 1994 تو جنگل ‫نزدیک کوچانوو کشته شد.
‫من داستانش رو می دونم.
‫پس بالاخره جسدش رو ‫پیدا کردین؟
‫موضوع همینه؟
‫آرتور وقتی گم شد ‫17 سالش بود.
‫این مرد که فوت شده، ‫حدودا 40 سالشه.
‫جسد پسرتون هیچ وقت ‫پیدا نشد، درسته؟
‫بله.
‫دارین میگین...
‫غیرممکنه.
‫می دونم چه طوری به نظر میاد.
‫چرا فکر کردین آرتوره؟
‫همون طور که گفتم، ‫یه شاهد دارم.
‫کی؟
‫اینش نامربوطه.
‫نامربوط؟ نامربوط؟
‫من باید به مراحل ‫قانونی پایبند باشم.
‫پس منتظر چی هستیم؟
‫آرتور نیست.
‫مطمئنین؟
‫آخرین بار که دیدینش، 17 ‫سالش بود. موهاش بلندتر بود.
‫وسط سرش. اطراف رو می تراشید.
‫این مرد خیلی پیرتره. ‫سال ها گذشته.
‫اون نیست.
‫آقای پرکووسکی؟
‫فقط سنش بهش می خوره، ‫نه چیز دیگه.
‫یعنی چی؟
‫بازوش رو نشونشون بده.
‫عصر بخیر.
‫پاول کوپینسکی؟
‫- برادر کامیلا؟ ‫- درسته.
‫- تو جسد رو شناسایی کردی؟ ‫- بازوش.
‫آرتور یه زخم عمیق ‫رو بازوش داشت.
‫همسایه امون مزرعه روباه داشت... ‫و یه حصار سیم خاردار.
‫آرتور سعی کرد از ‫روش بپره.
‫22 تا بخیه خورد.
‫اون گفت تو دعوا و چاقوکشی بوده!
‫بازوش رو ببینین. لطفا.
‫چرا؟ اون نیست که.
‫لطفا.
‫بازوش رو نگاه کنین.
‫چپه. این زخم روی ‫بازوی چپشه.
‫مال آرتور رو بازوی راستش بود.
‫- و این قدر عمیق و بلند نبود. ‫- کارمون تموم شد، بازرس؟
‫مطمئنین؟
‫اون نیست، آقای کوپینسکی.
‫می دونم چرا این قدر براتون ‫مهم بود که اون آرتور باشه.
‫اما نیست. نه اون برگشته ‫پیشتون، نه کامیلا.
‫بیا بریم، بوزنا.
‫اونا 25 ساله که...
‫...مُردن.
‫افراد از جنگل برگشتن.
‫سوراخ هایی مثل پنیر ‫سوییسی...با چاقو.
‫کیه؟
‫یکی از چهار نفر ‫گم شده، دنیل کوتلر.
‫چیزی می خوریم؟
‫لاورا؟
‫- لاورا. ‫- چیه؟
‫خوشگل شدی.
‫قدمت بیست ساله، طعم موندگار، ‫عطر تانن بلوط. دیگه چی؟
‫- تنباکو، ادویه. ‫- امتحانش کن.
‫حدس می زنم ارزون نیست، درسته؟
‫دخترها، برید طبقه بالا. ‫اما اول برید دندوناتون رو مسواک کنین.
‫میشه فردا بکنیم؟
‫- شب بخیر. ‫- شب بخیر.
‫می دونی گوشکا کلیدهای ‫موسسه رو کجا نگه می داره؟
‫چه طور؟
‫میخوام یه سر به خونه قدیمیم بزنم. ‫چه عیبی داره؟
‫همین طوری پرسیدم.
‫من گیاه های دفترش رو ‫هم آب میدم.
‫«دادستان پاول کوپینسکی»
‫اون کیه؟
‫یه دوست.
‫یه دادستان؟
‫زخم روی بازوی چپش بود.
‫الو؟
‫سلام.