ارائه شده توسط وبسایت مووی شو .::MovieSho.Com::.
‫بیا از اول شروع کنیم.
‫آرتور پرکووسکی.
‫کامیلا کوپینسکا.
‫چی کارشون کردی؟
‫من کاریشون نکردم.
‫برای بار هزارم بهت میگم.
‫روحم هم خبر نداره! ‫من بی گناهم.
‫هر چیزی می دونستم بهت گفتم. ‫بیشتر از یه بار.
‫چهار ساعته این جا نشستم.
‫یا دستگیرم کن یا میرم.
‫هی، لاورا، صبر کن!
‫خدایا!
‫گم شو، کارول. من وقت برای ‫شوخی های مسخره ات ندارم.
‫سلام.
‫یه هفته شده و نتونستن ‫کامیلا و آرتور رو پیدا کنن.
‫چیزی در این مورد می دونی؟
‫لاورا! صبر کن.
‫لاورا! وایسا. ما یه چیزی ‫برات داریم!
‫لاورا!
‫حالت خوبه؟
‫- تنهام بذار. ‫- لاورا!
‫سلام، پاول.
‫تنهاش بذارین!
‫جوش نیار، ما فقط ‫داشتیم مسخره بازی در می آوردیم.
‫گم شید.
‫چی گفتی؟
‫باید تکرار کنم؟
‫ولش کن.
‫هیچ کس تو این شهر کوفتی ‫احساس شوخ طبعی نداره.
‫ما دیگه میریم.
‫خداحافظ، پاول.
‫کثافت ها.
‫لاورا!
‫لاورا! باید حرف بزنیم!
‫بیا پایین، لطفا.
‫صدام رو می شنوی؟
‫لاورا!
‫اونایی که من برات ‫گرفتم بهتر نیست؟
‫هدیه اولین سالگردمون؟
‫کینه توزی می کنی؟
‫کاری هم بخوام بکنم، گوشت تلخیه.
‫چه طور شدم؟
‫آم...
‫زیادی خوشگل شدی.
‫جلسه ات ساعت چنده؟
‫- صبح بخیر. ‫- صبح بخیر.
‫لاورا گُلداشتاین...
‫سلام.
‫چند وقت شده.
‫معذرت میخوام. دستیارم، ‫ایزا موستاویچ.
‫لاورا گلداشتاین، دوست ‫خوب بچگی هام.
‫از آشناییتون خوشوقتم.
‫نوشیدنی میل دارین؟
‫چای یا قهوه؟
‫نه، ممنون.
‫این رو یکی از دانشجوهات نوشته؟
‫آره.
‫فکر می کنی من بودم؟
‫نه.
‫نمی دونم.
‫ما اون موقع بچه بودیم. ‫از کجا باید می دونستیم؟
‫دوست دارم یه نگاه ‫به این بندازی.
‫نگران نباش. این عکس ها ‫خیلی واضح نیستن.
‫چرا داری این رو به ‫من نشون میدی؟
‫اسم قربانی مارک کوالسکی بوده.
‫اما فکر می کنم این اسم ‫واقعیش نیست.
‫فکر می کنم آرتور پرکووسکیه.
‫آرتور؟
‫آره.
‫چرا با والدینش حرف نمی زنی؟
‫مادرش میگه اون نیست.
‫پس نیست دیگه.
‫گفت زخم آرتور روی بازوی ‫راستش بوده. دروغ میگه.
‫من یه عکس پیدا کردم...
‫...که رو بازوی چپشه.
‫نمی تونین آزمایش دی ان ایی ‫چیزی انجام بدین؟
‫نمیخوان رضایت بدن.
‫و عکس من مدرک حساب نمیشه. ‫اگه کسی آینه ای چاپش کرده باشه چی؟
‫شاید تو هم عکس هایی ‫از کمپ داشته باشی؟
‫ندارم.
‫خدایا، پاول. اگه این واقعا ‫آرتور از آب در بیاد...
‫اون وقت...
‫...خواهر من هم ممکنه ‫زنده باشه.
‫کامیلا!
‫دوباره من رو می زنی؟
‫بی خیال. تقصیر من نبود.
‫می دونی که نمی خواستم ‫این کار رو بکنم.
‫این مثلا عذرخواهی بود؟ ‫رقت انگیزی.
‫خودت هم همچین ‫تعریفی نداری!
‫با دو تا بچه رفتی یه کمپ ‫کوفتی و با یکی برگشتی.
‫فکر می کنی من داغون نشدم؟
‫نه به اندازه من!
‫معلومه، تو همیشه شماره یکی. ‫مرکز جهانی!
‫متوجه نیستی که...
‫...کامیلا همه چیز من بود؟
‫نمی فهمی با رفتن اون ‫من هیچی ندارم؟
‫هیچی، می شنوی چی میگم؟
‫پاول...
‫پاول! پسرم، صبر کن.
‫وایسا.
‫پاول!
‫به من گفت که میخواد ‫بره اتاقش،
‫وقتی رفتم حموم، اون ‫تو تخت خوابش بود.
‫یکی داشت تو جنگل جیغ می زد.
‫- کی؟ ‫- یه دختر.
‫ما رفتیم تو جنگل.
‫کی کمپ رو ترک کردین؟
‫نمی دونم.
‫بهت گفتم که، من هیچ کاری ‫نکردم. من بی گناهم.
‫من بی گناهم.
‫- هر چی می دونی بهم بگو. ‫- من هیچی نمی دونم!
‫باید اعتراف کنی. این طوری ‫حکم سبک تری بهت میدن.
‫تمام روز رو وقت نداریم که!
‫عوضی. اگه آپارتمانت رو ‫ترک کنی،
‫قیافه یهودی کوفتیت رو ‫داغون می کنم.
‫قاتل کوفتی! آشغال! ‫بچه کُش بی شرف!
‫وقتی بچه ها مراقبت لازم داشتن، ‫کدوم گورستونی بودی؟
‫خوک یهودی لعنتی...
‫بسه. فهمیدی؟ لطفا دست ‫از سرمون بردار.
‫بیا با هم فرار کنیم.
‫بچه ها چی؟
‫من پاول رو با خودم میارم. ‫اون و لاورا از هم خوششون میاد.
‫تو شوهر داری.
‫بی خیال...
‫تو یه ترسویی.
‫همین طوره.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫- حالت خوبه؟ ‫- آره.
‫پس چرا سردی؟ ‫من کار اشتباهی کردم؟
‫نه، پاول. طوری نیست، فقط...
‫فقط چی؟
‫یهو دیگه با من حرف نمی زنی. ‫از من دوری می کنی.
‫من هم احساساتی دارم!
‫محض اطلاعت، اگه ‫نمی دونستی.
‫می دونم.
‫پس چه خبره؟
‫پدرم داره به رفتن فکر می کنه.
‫چی؟
‫چرا؟
‫لاورا، نمی تونی الان بری.
‫خودت دیدی که چه وضعیه.
‫ببخشید. من باید برم.
‫لاورا! اما من...
‫نه!
‫لطفا، به زبون نیارش!
‫متأسفم.
‫می دونستم ازدواج کردی.
‫آره.
‫باید حلقه ام رو می دادم ‫تمیز کنن.
‫خیلی لفتش میدن.
‫یه ذره هم عوض نشدی.
‫چرا، شدم.
‫نمی دونی چه قدر.
‫درباره زنت متأسفم.
‫- داری باهاش کنار میای؟ ‫- آره.
‫خیلی خوشحالم که دیدمت.
‫من هم خوشحالم که دیدمت.
‫هی...
‫چی شده؟
‫بابایی،
‫تو من رو ول نمی کنی، می کنی؟
‫چه طور می تونی این ‫حرف رو بزنی؟
‫من هیچ وقت ولت نمی کنم.
‫مامان هم همین رو گفت،
‫اما حالا رفته.
‫من نگرانشم.
‫به گمونم می دونی که...
‫...بدون مادر بزرگ شدن،
‫چه قدر سخته.
‫خواهر تو بیمار بود، اما ‫مامان من یه روزه ناپدید شد.
‫نیازی به مقایسه نیست.
‫پاول، شاید مادرت دلایل خودش رو ‫داشته. شاید اتفاقی افتاده؟
‫میلیون ها احتمال هست.
‫و وادک هم فرشته نبود!
‫اما اون پیشم بود.
‫اون موند.
‫احتمالا دیوونه میوونه ست.
‫شکی درش نیست. ‫لعنتی.
‫هیچ حرف دیگه ای ندارین بزنین؟
‫شرط می بندم گُلداشتاین بوده.
‫چی؟
‫دیوونه شدی؟ ‫کار داوید نبوده.
‫پاول.
‫می فهمم که لاورا خیلی ‫خوش بر و روئه.
‫اما نذار ایناش کورت کنه.
‫گُلداشتاین یه یهودیه و امثالش ‫باید کشته بشن.
‫- حرفت رو پس بگیر! ‫- اوه!
‫آروم باش، باشه؟
‫کافیت بود؟ حالا آروم شدی؟ ‫بهتره حواست به خودت باشه وگرنه ممکنه بهت صدمه بزنم.
‫- حالت خوبه؟ ‫- آره.
‫پروردگار من اجازه داد از ‫چشمه زندگی بنوشید.
‫خاکستر به خاکستر، ‫غبار به غبار.
‫به امید قطعی و حتمی ‫رستاخیز،
‫به سمت زندگی ابدی از طریق ‫حضرت عیسی مسیح.
‫حالا اجساد مونیکا و دنیل رو ‫در قبرها میذاریم.
‫من خیلی متأسفم.
‫من واقعا...
‫بیا بریم.
‫بابا.
‫بیا، پاول. ‫بشین.
‫مراسم تدفین برای ما...
‫...خیلی سخت بود.
‫بدترین چیز اینه که حتی نمی تونیم...
‫...دختر کوچولومون رو به خاک بسپریم.
‫لطفا این حرف رو نزن.
‫می دونم اون زنده ست.
‫عدم اطمینان وحشتناکه.
‫من بدجور دلم میخواد ‫دوباره ببینمش.
‫بهم بگو، پسرم...
‫اون بهترین خواهر دنیا ‫بود، مگه نه؟
‫بهم بگو.
‫حتی یه لحظه هم به فکرت ‫رسید که من چه حسی دارم؟
‫فکر و ذکرت یه چیزه...کامیلا! ‫کامیلا، کامیلا، کامیلا!
‫خودت رو کنترل کن. ‫تو مرکز جهان نیستی که!
‫این رو می دونم.
‫تو چند روز اخیر قشنگ ‫ثابتش کردین!
‫خانواده از همه چی ‫مهم تره.
‫آره؟ پس تو پیش گُلداشتاین ها ‫چی کار می کنی؟
‫اونا هم خانواده اتن؟
‫اتفاقی افتاده؟
‫بابا!
‫دادخواست مدنی...
‫...از تک تک والدین.
‫شرکت بیمه قصور در نظر گرفتش، ‫برای همین من...
‫تو...
‫ما باید پول همه چیز رو بدیم.
‫بهم نشونش بده.
‫میخوان من رو بُز طلیعه کنن.
‫اما تقصیر من نبود!
‫داوید، سرده.
‫بیا برگردیم، باشه؟
‫داوید، چی شده؟
‫لطفا بهم نشون بده.
‫می تونم ببینم چه اتفاقی افتاده؟
‫فقط یه ثانیه. ‫لطفا نشونم بده.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫می تونم باهات حرف بزنم؟
‫البته.
‫ترجیح میدم تو دفترم ‫حرف بزنم. لطفا بیا تو.
‫- بعد از ظهر بخیر. ‫- بعد از ظهر بخیر.
‫نمی خواستم بهت زنگ بزنم. ‫منتظر سر زدن بعدیت بودم.
‫داوید اخیرا حساسیت ‫شدیدی نشون میداده.
‫معذرت میخوام اما...منظورتون ‫از حساسیت شدید چیه؟
‫بذارین روشن بگم. اون رفتارهای ‫پرخاشگرانه نشون می داده.
‫به یکی از کارمندانمون ‫حمله کرده.
‫متوجهم.
‫اگه دوباره اتفاق بیافته، باید ‫بفرستمش به یه بخش دیگه.
‫چه طوری؟
‫عالی.
‫درباره اتفاق بهم بگو.
‫همم؟
‫آهان!
‫نقاشیم کثیف شد.
‫همه اش همین.
‫- می دونی اخیرا کی رو دیدم؟ ‫- همم؟
‫پاول.
‫اون رو یادت میاد؟
‫- پاول کوپینسکی؟ ‫- اوهوم.
‫کوپینسکی ها. آره. ‫یادم میاد.
‫البته.
‫چند تا عکس از کمپ...
‫...لازم داشت.
‫هنوز هم چیزی داری؟
‫دوست دارم کمکش کنم.
‫کمکش کنی؟
‫مگه اون موقع کسی به ما ‫کمک کرد؟
‫کرد؟
‫ما نیازی نداریم کسی ‫کمکمون کنه.
‫و اون به کمک ما نیاز داره.
‫- چیزی داری؟ ‫- دارم.
‫آلبوم های عکس تو ‫جعبه چوبیه هستن.
‫بابا،
‫این تو هیچ عکسی نیست.
‫- چرا این کار رو کردی؟ ‫- من نکردم.
‫کی کرده؟
‫جنگل.
‫همه باید تو اون جنگل می موندیم.
‫تو، من،
‫باید می موندیم.
‫بابا، منم!
‫منم!
‫ببخشید، می تونین دفتر ثبت ‫بازدیدکننده ها رو امضا کنین؟
‫البته. یادم رفت.
‫بفرمایید.
‫«مارک کوالسکی»
‫سلام. چه طور پیش رفت؟ ‫چیزی گیرت اومد؟
‫نه.
‫پدرم تمام عکساش رو ‫پاره کرده.
‫پاره کرده؟
‫جالبه.
‫پاول،
‫حدس بزن دو هفته پیش ‫کی اومده دیدنش؟
‫کی؟
‫مارک کوالسکی.
‫فردا میرم دیدن ‫پرکووسکی ها.
‫با من میای؟
‫باشه.
‫می بینمت.
‫پاول، رییس میخواد ‫تو رو ببینه.
‫عصبانیه؟
‫به نظر میومد باشه.
‫برای چی؟
‫«این عدالته؟»
‫روی جلدی.
‫مجله جدید سوپرنیوز رو خوندی؟
‫از کی تا حالا به این ‫چرندیات اهمیت میدیم؟
‫برای اغلب لهستانی ها، فقط پلیس شجاع ‫برنامه های تلویزیونی خلافکارها رو می گیره.
‫می دونستی که پدر یکی از اون ‫بچه ها، همون گزارشگره؟
‫دختره برای پول ‫نمایش اجرا کرده.
‫این یعنی اجازه دارن ‫بهش تعرض کنن؟
‫من یه شاهد دارم.
‫- داری؟ ‫- آره.
‫عالیه.
‫حالا شد یه چیزی.
‫استشهاد امضا شده؟
‫- فردا یا پس فردا می گیرمش. ‫- پاول.
‫من دیروز می خواستمش.
‫- چیز دیگه ای هم هست؟ ‫- همین.
‫بهش گفتم که شاهد داریم.
‫چه شاهدی؟
‫پیدا کردنشون وظیفه توئه.
‫من باید برم دنبال دخترم.
‫واقعا به کمکت نیاز دارم.
‫- پس دو طرف خیابون رو نگاه کردن چی شد؟ ‫- نگاه کردم.
‫بابا! چی کار داری می کنی؟
‫معذرت میخوام!
‫حالت خوبه؟
‫چه مسابقه ای دادیم، ها؟
‫باشه، دارم میرم.
‫سلام!
‫- سلام، خاله! ‫- سلام، عزیزم!
‫مگدا، مهمون داریم.
‫باید فردا به یه چیزی ‫رسیدگی کنم.
‫خب، آقای دادستان ‫چه طور بود؟
‫همم.
‫راستش چیز جالبی نشد.
‫یه «خیلی وقته ندیدمت» ساده.
‫من فردا تو دانشگاه کار دارم.
‫حجم کارت زیاده؟
‫اخیرا روی هم تلنبار شده.
‫شاید من هم بیام.
‫تو کتابخونه یه کم ‫مطالعه کنم.
‫فکر کردم جایی کار داری.
‫شوخی می کردم. نگران نباش. ‫شنبه ات رو خراب نمی کنم.
‫«خراب»؟ درباره چی حرف می زنی؟
‫من که میرم سر کار.
‫و میشه بهم بگی حلقه ‫ازدواجت کجاست؟
‫حسودیت شده؟
‫- پرکووسکی ها می دونن ما داریم میایم؟ ‫- دیروز بهشون زنگ زدم.
‫نمیخوان ما رو ببینن.
‫فکر کردم توضیح دادیم. ‫اون مرد آرتور ما نیست.
‫بازدید از سردخونه برای زنم ‫خیلی ناراحت کننده بود.
‫پس بیاین دیگه از هم ‫خداحافظی کنیم.
‫متوجهم.
‫ببخشید، اما قبل از رفتنمون ‫می تونم از دستشویی استفاده کنم؟
‫این جاست. بفرمایید.
‫ممنون.
‫گفتی اسم تو چی بود؟
‫گُلداشتاین.
‫لاورا گُلداشتاین.
‫- خداحافظ. ‫- خداحافظ.
‫عجیبه.
‫چی؟
‫دارن یه چیزی رو ‫پنهان می کنن.
‫من هم متوجه شدم.
‫و اون آپارتمان...
‫...به قیمت بدبختی پدر من، ‫اونا پولدار شدن.
‫همه چیز رو ازش گرفتن که بتونه ‫خسارت ها رو پرداخت کنه.
‫پدر من هم همین کار رو کرد.
‫اما الان کارهای مهمتری داریم.
‫این چیه؟
‫دی ان ای.
‫این قانونیه؟
‫نه.
‫بله؟
‫پس چیزی یادت اومد؟
‫واقعا یه دادستانی.
‫نشانم رو نشونت دادم که.
‫این روزا من هم می تونم ‫همچون چیزی پیدا کنم.
‫از رستوران که بری بیرون، ‫آخرین ساختمون دست راسته.
‫طبقه سوم، واحد هفت.
‫آپارتمان داشته اما تو ‫هتل می مونده؟
‫چرا؟
‫با من نمیای؟
‫خب، خب...
‫میشه بهم بگی این جا ‫چی کار می کنی؟
‫- دارم تحقیق می کنم. ‫- این طوره؟
‫جالبه، چون من هم همین طور.
‫چرا بهمون خبر ندادی که می دونی ‫کوالسکی کجا اقامت داشته؟
‫تازه فهمیدم.
‫همم.
‫همه چیز خیلی جالب و ‫اسرارآمیزه.
‫یارو رو مُرده پیدا کردیم و ‫همراهش چیزایی بود که به تو ربط داشتن.
‫تو نمی شناسیش.
‫بعد به شکل غیرمنتظره ای، تو رو ‫تو اقامتگاه متوفی می بینم.
‫فکر کنم دیر کردم، ها؟
‫زمین رو با وایتکس شستن؟
‫اگه به من مظنونی،
‫دستگیرم کن.
‫نمی تونم، زبل خان، چون تو ‫مصونیت قضایی داری.
‫اما هر چیز به وقتش.
‫«همسر کُش»