‫آنچه گذشت...
‫همه یهودیان با این ایده راحت نیستن که ملکه‌شون
‫داره خودش رو بی اعتبار میکنه
‫معتقدم که برادرت دومیتیان ‫مسئول تاخیر غلات هست.
‫و همینطورم شورش‌های بر سر غذا.
‫- مدرک داری؟ ‫- الان که داریم صحبت می‌کنیم
‫دارن ناوبر یکی از کشتی‌های غلات ‫رو میارن اینجا.
‫زمانش رسیده.
‫برادرم رو می‌کشیم.
‫کدوم پرتورین‌ها رو می‌تونیم بخریم؟
‫ده میلیون سسترشوس در قالب طلا، ‫دو روز دیگه در همینجا.
‫اسکورپوس، در میدان مسابقه ‫باهات رو به رو می‌شم،
‫و شکستت میدم.
‫«ترجمه از تورج پاکاری»
‫تنهامون بذار.
‫مانیلیوس ده میلیون سسترشوس می‌خواد.
‫بله. ‫بعد از اینکه امپراتور شدم، می‌تونم اینو بهش بدم.
‫یا هم می‌کشمش.
‫همین الان جلوتر می‌خواد.
‫غیرممکنه.
‫بدون بُردهامون، امکان نداره.
‫بدتر اینجاست که، لتو با تایتوس دیدار کرده
‫و به طرز تعجب‌آوری ‫دقیق گفته که من چیکار کردم.
‫- تایتوس می‌دونه؟ ‫- بله و نه.
‫نمی‌دونه حرف کی رو باور کنه، ‫من یا لتو.
‫- ده میلیون؟ ‫- شاید راهی باشه.
‫یه شرط.
‫امروز هرچی داریم رو روی یه دور مسابقه شرط می‌بندیم.
‫که اسکورپوس در دور هفتم ‫جلو بی‌افته.
‫- مطمئن می‌شم که این اتفاق بی‌افته. ‫- بیا الکی به هر دری نزنیم.
‫تنها راهمون همینه.
‫اگه برنده بشیم، اونقدر گیرمون میاد ‫که به مانیلیوس
‫و هرچقدر از نگهبان‌های پرتورین که نیاز داریم ‫پول بدیم.
‫بله، بله. ‫بیا انجامش بدیم.
‫برادر،
‫به نظر آشفته میای.
‫نه، فقط تو فکرم.
‫با اینکه نسبت به همه اینا هیجان دارم،
‫ما دو روز دیگه آمفی‌تئاترمون رو باز می‌کنیم،
‫و اینجا چیزی که جادوییه رو از دست میده.
‫راست میگی.
‫ولی همونطور که اشاره کردی، ‫این همچنین باعث میشه تسلطی که
‫پاتریسی‌ها روی شهرمون دارن ‫رو کم کنه.
‫- احسنت. ‫- اینو خودت گفتی.
‫می‌دونم.
‫الیا. ‫بیا درمورد این حرف بزنیم.
‫ما داریم شرط بزرگی رو یه دور از مسابقه می‌بندیم.
‫به بقیه تابلوها پخشش کن،
‫ولی صداش رو در نیار ‫که ضریب ما کمتر بشه.
‫گفتی "ما"؟
‫یعنی چیزی به منم میرسه؟
‫اینو ردیف کن و یک دهم گیرت میاد.
‫اسکورپوس در دور هفتم جلو می‌افته.
‫من باید برم مطمئن بشم که ‫همین اتفاق می‌افته،
‫و آخرین جواهرات و اسناد مالکیت رو بیارم.
‫شرط بستن همه‌چیز رو یه مسابقه خطرناکه.
‫چاره دیگه‌ای نیست.
‫مسئله مرگ و زندگیه.
‫همه‌چیز یا هیچی.
‫یه چیزی ازت نیاز دارم.
‫همه یه چیزی از اسکورپوس می‌خوان.
‫من امروز دارم تمام دار و ندارم ‫رو روی تو می‌بندم.
‫همه‌چیز.
‫البته، اسکورپوس برنده میشه ‫ولی...
‫همینطور هم انتظار میره. ‫ضریبش خیلی خوب نمیشه.
‫عوضی مغرور.
‫تو باغ نیستی؟
‫ضریب برنده شدنت دیگه مثل سابق نیست.
‫- روی یه دور شرط بستیم. ‫- یه دور تبانی شده؟
‫اینقدر نزدیک به مسابقه؟ ‫نه.
‫نه، غیرممکنه.
‫ترتیب دادنش خیلی سخته.
‫راننده‌های زیادی هستن که باید بیاریم تو کار ‫تا واقعی به نظر بیاد.
‫به درک!
‫ازت می‌خوام تو دور هفتم جلو بی‌افتی.
‫جلو بمونی و برنده بشی.
‫سهم من چیه؟
‫جونت.
‫بدون این، دومیتیان مُرده ‫و کار ما هم تمومه.
‫فهمیدی؟
‫به بقیه کافه‌های شرط بندی برو ‫و همه‌اش رو شرط ببند.
‫طلا، سندهای املاکم، همه‌چیز.
‫رسیدها رو کجا قایم می‌کنی؟
‫- مطمئنی؟ ‫- برو بیارشون.
‫در نومیدیا، پلنگ‌ها طعمه‌شون رو می‌برن بالای درخت.
‫جاهای بلند برای قایم کردن چیزهای باارزش بهترن.
‫برو.
‫من نیاز به کمک دارم.
‫روفس، بیا اینجا.
‫اینا رو بردار و دنبالم بیا.
‫جاهای بلند برای قایم کردن چیزهای باارزش بهترن.
‫- زنون مُرده. ‫- آره، خیلی غم‌انگیزه.
‫بنابراین با خودم گفتم، ‫"چرا طلایی رو انتخاب نکنم"؟
‫تصمیم خوبیه.
‫اوتو، برو اونجا.
‫فونسوآ در مسابقه اوله؟
‫بله که هست.
‫حالا می‌بینی، داداش کوچیکه؟ ‫جذابیت اینو.
‫یالا.
‫لابد حس می‌کنی که چه چیزی ‫من و آندریا رو به این جذب کرد.
‫شهروندان رُم،
‫من اولین مسابقه امروز رو بهتون تقدیم می‌کنم!
‫سوارکاران! آماده!
‫هیا!
‫هی اوتو، غذا می‌خوری؟ ‫گرسنته؟
‫برین کنار! بدویین!
‫راه بده. الیا، لطفا. ‫لطفا راه بده.
‫برو کنار.
‫نه! فونسوآ!
‫فونسوآ!
‫اوتو، بیا.
‫طبیب رو خبر کن. ‫بجنب.
‫پاهاش.
‫تسلیم نشو. ‫خواهش می‌کنم.
‫درست میشه.
‫لطفا طاقت بیار، خواهش می‌کنم.
‫الیا.
‫وقتی پای من شکست رو یادته؟
‫معلومه. ‫احمقانه بود.
‫تو منو کول کردی بردی خونه.
‫پدربزرگ نبود.
‫وقتی آندریا پام رو جا انداخت ‫منو در آغوش گرفتی.
‫کل شب که گریه کردم ‫منو در آغوش گرفتی.
‫حتما خیلی درد داشته.
‫نه مثل این.
‫متاسفم.
‫نه!
‫نه.
‫هی. اسکورپوس مُرده.
‫اسکورپوس مُرده!
‫دستور دادم که مراسم تدفین اسکورپوس ‫اینجا انجام بگیره.
‫دلم می‌خواد بگم براش مجسمه بزرگی بسازن ‫ولی...
‫قبل از دیدنش می‌میرم.
‫اون دوست من بود.
‫من مجسمه رو سفارش میدم.
‫تو هم تا اون موقع مُردی.
‫ما شرط بستیم و باختیم.
‫حالا به زودی می‌میریم.
‫شایدم نه به این زودی.
‫ما شرط بستیم، باختیم،
‫ولی من عوایدهامون رو پیدا کردم.
‫و اونقدر هست که بشه پول مانیلیوس رو داد.
‫چی؟
‫چطوری؟
‫مگه مهمه؟
‫نه.
‫و حالا سهم اسکورپوس رو هم داریم.
‫به گمونم همینطوره.
‫منظره از اینجا خیلی بهتره.
‫کی فکرش رو می‌کرد که چند قدم ‫چنین تفاوتی ایجاد می‌کنه؟
‫منظره بزرگیه که اینجا به عنوان شریکت وایسادم ‫و نه فقط یه تحت‌الحمایه.
‫وای.
‫ما جاه‌طلبیم، مگه نه؟
‫بله هستیم.
‫و تو، حتی یه پاتریسی‌ هم نیستی.
‫خیلی از این بابت مطمئن نباش.
‫اگه اینطوره، پس بهتره که تو رو ‫به عنوان خادمم داشته باشم.
‫ببخشید.
‫باید برم از یکی خداحافظی کنم.
‫همه برین بیرون.
‫حیفه که دیگه همه خوشی‌ها رو ‫از دست میدی.
‫بدون تو دیگه خیلی کِیف نمیده.
‫با سرعت از رود استیکس بگذر ‫و به سوی لذت‌های بیکران الیزیوم برو...
‫ای مردک بی‌نظیر.
‫اگه بخاطر خشم من نبود، ‫الان قبری کنده نمی‌شد.
‫سرنوشت رو مقصر بدون.
‫نه خودت رو.
‫سلنا، من باید میومدم.
‫چه تراژدی ناگواری.
‫لطفا اجازه بده جبران کنم.
‫برو بخواب.
‫بخاطر حرفم معذرت می‌خوام.
‫اجازه میدی دوباره شروع کنم؟
‫حرفت رو بزن، بعد برو.
‫ازت می‌خوام بدون هیچ تعهدی ‫با وکیلم ملاقات کنی.
‫اون معتقده که تو پرونده قوی‌ای ‫برای پس گرفتن سهامت در حزب آبی داری.
‫ادامه بده.
‫فکر کنم تو سه بچه داشتی.
‫فقط اوتو زنده‌ست.
‫دوتای دیگه خیلی کم سن و سال بودن که...
‫پس حق سه فرزندی اعمال میشه.
‫وقتی یه زن سه بچه داشته باشه، ‫اون دیگه
‫از سرپرستی شوهرش آزاد میشه.
‫- یعنی چی؟ ‫- چیزی که مال توئه، مال خودته.
‫اون سهام مال خودت بودن، ‫نه مال شوهرت.
‫اون اونا رو ازت دزدیده بود،
‫بنابراین فروختن‌شون به کنسول مارسوس نامعتبر بوده.
‫اینو نمیشه ثابت کرد.
‫همین الانش هم ثابت شده.
‫فقط باید در دادگاه استدلال بشه.
‫روند گرون قیمت اما شدنی‌ای هست.
‫چقدر زود می‌تونیم وکیلت رو ببینیم؟
‫شرط احمقانه‌ای بود و باختی.
‫یکی رو باختم،
‫و یکی دیگه رو بردم.
‫مُرده‌ها رو دفن می‌کنیم ‫و ادامه می‌دیم.
‫اینا رو برام بنویس.
‫هر دو طومار باید مثل هم باشن.
‫می‌تونم بهت اعتماد کنم؟
‫بله و نه.
‫این هیچ ربطی به بچه‌هات نداره.
‫خوبه. حالا بنویس.
‫- بشماریدش. ‫- همه‌چی ردیفه؟
‫تایتوس در خواب می‌میره.
‫- و پورتو؟ ‫- اونم کمی بعد می‌میره.
‫همراه با پرتورین‌هایی که بهش وفادارن.
‫من در اوستیا آدم گذاشتم که ‫اومدن ناوبر رو زیر نظر داشته باشن.
‫هرکاری می‌کنی، سریع انجامش بده.
‫به عنوان بخشی از معامله،
‫دو اعتراف یکسان نوشتم.
‫اگه هر کدوم از ما به همدیگه خیانت کنیم، ‫هر دومون می‌میریم.
‫و دومیتیان هم به همراه ما.
‫دو پوست‌نوشته که هر کدوم ‫برای کشته شدن ما کافی‌ان،
‫و هر کدوم برای زنده نگه داشتن‌مون هم کافی‌ان.
‫بستگی داره که دست کی باشن.
‫انجام شد.
‫و حالا، تا زمانی که زنده باشی،
‫شمشیری روی گردنت قرار داره. ‫[اصطلاح شمشیر داموکلس]
‫- مثل اون افسانه یونانی. ‫- داموکلس؟
‫دنبالم بیا.
‫همه ما با شمشیری بر گردن‌مون زندگی می‌کنیم، کالا. ‫[مدام در خطر بودن]
‫فرقش اینه که من می‌دونم خطرم چیه.
‫اینجا رو فشار بده.
‫تو دیوونه‌ای.
‫حالا پای تو هم گیره.
‫پس هر دومون دیوونه‌ایم.
‫لطفا، التماست می‌کنم.
‫من اطلاعات مهمی برای امپراتور دارم.
‫وقتی حرف‌های منو بشنوه
‫از حد تصورت هم بیشتر بهت پول میده.
‫و دقیقا چی می‌خوای به برادرم بگی؟
‫لطفا، التماست می‌کنم، دوست من.
‫پس چطوره بهم التماس کنی؟
‫به خدایان قسم،
‫از کاری که کردم پشیمونم ‫و دیگه هرگز انجامش نمیدم.
‫هرگز درموردش حرف نمی‌زنم.
‫نه.
‫نمی‌زنی.
‫تو همین الانش هم زیادی می‌دونی.
‫نمی‌تونم اجازه بدم رازهام رو به برادرم بگی.
‫نه خواهش می‌کنم، این کارو نکن. ‫نکن!
‫- وایسین. ‫- بذارین زمین.
‫خبر بدیه.
‫دومیتیان داره نگهبانان پرتورین رو می‌خره.
‫اون مالک بخشی از حزب زرینـه.
‫پول‌هاش رو داره از اونجا میاره.
‫بگو که مدرک داری.
‫- فقط چیزیه که شنیدم. ‫- پس کی به طور قطعی اینو می‌دونه؟
‫کالا حساب و کتاب‌هاش رو انجام میده.
‫فکر کنم دختر کوچیکه‌ی اون برده‌ی منزل کنسول مارسوسه.
‫آره.
‫بلند کنین.
‫اومدم خانمت رو ببینم.
‫دشمن ما یکیه، آنتونیا.
‫و دشمن‌مون کیه؟
‫خودت خوب می‌دونی که کیه.
‫آنتونیا کورنلیا، همسر کنسول مارسوس احضارت کرده.
‫منو؟
‫بخاطر چی؟
‫بانو آنتونیا می‌خواد درمورد دخترت جولا
‫همونی که برده‌ خونه‌ی اونه ‫باهات صحبت کنه.
‫یادت باشه، خیلی عجله نکنین.
‫اول بذارین مردم انتظار بکشن ‫بعد بهشون بدینش.
‫فکر کنم بالاخره حرفه‌ات رو پیدا کردی.
‫ورزش‌های خونین، گرداننده نمایش،
‫بهت میاد.
‫من اونقدر از دور تماشا کردم
‫که بدونم مردم چی می‌خوان.
‫بانوهای من.
‫می‌خواستین درمورد دخترم ‫باهام صحبت کنین؟
‫امکانش هست که بتونم آزادیش رو بخرم؟
‫- مادر! ول کن! نه! ‫- ولش کن. ولش کن.
‫ساکت باشین.
‫دخترت جاسوسی من و شوهرم رو می‌کرده.
‫چنین جرمی حکم مرگ داره.
‫و من حق و قدرتش رو دارم که
‫هرطور که بخوام اجراش کنم.
‫تو برای یه مرد کار می‌کنی، تناکس.
‫در منزل اون اقامت داری.
‫این مَرد تحت‌الحمایه‌ی فلاویوس دومیتیانوس،
‫برادر امپراتوره.
‫گمان کنم که دخترت از طریق تو
‫داشته بهش گزارش می‌داده.
‫دومیتیان و تناکس مسئولین دستگیری شوهرم، ‫کنسول مارسوس هستن.
‫تو می‌دونستی که اونا نقشه داشتن
‫علیه امپراتور تایتوس کودتا کنن؟
‫همین فکر رو می‌کردم.
‫ما از خیانت برنامه‌ریزی شده‌شون مدرک نیاز دارم.
‫فقط با این می‌تونی دخترت رو نجات بدی.
‫سکوتش گواه همه‌چیزه.
‫اگه چنین مدرکی وجود داشته باشه،
‫از کجا بدونم که سر حرفت می‌مونی
‫و به دخترم صدمه نمی‌زنی؟
‫دروغ گفتن در شأن من نیست.
‫ولی اعتماد نداشتنت رو درک می‌کنم.
‫نه، نه، نه، نه، نکن، نکن، خواهش می‌کنم.
‫می‌تونم مدرکت رو برات بیارم.
‫ولی به اون صدمه نزن.
‫دیگه به خودت بستگی داره.
‫تا ظهر وقت داری.
‫اگه این کارو نکنی، دخترت می‌میره.
‫حالا برو.
‫گوش کنید،
‫مردم بهترین شهر دنیا،
‫بیاید مسابقات رو شروع کنیم!
‫خودت رو آماده کن، برادر.
‫قراره ستایش کل روم رو به دست بیاری.
‫- پرنده‌ها رو آماده کنین. ‫- پرنده‌ها رو آماده کنین.
‫- پرنده‌ها.
‫- آزادشون کنین. ‫- آزادشون کنین.
‫آزادشون کنین.
‫سنگ تموم گذاشتی، برادر.
‫این خاصه.
‫آرا.
‫- این چطور ممکنه؟ ‫- لطفا منو ببخش.
‫- بابت چی ببخشمت؟ ‫- بابت همه‌چی.
‫تو الان بخاطر من در این رزمگاه هستی،
‫که جولا برده‌ست، که مادرمون در رومه.
‫من مسبب همه‌چیزم.
‫- تو داشتی از جولا محافظت می‌کردی. ‫- و ببین چی به سرمون آورد.
‫من خودم رو به لودوس فروختم.
‫فکر می‌کنی که مرگت ‫شرایط ما رو راحت‌تر می‌کنه؟
‫شاید برای شما راحت‌تر نکنه،
‫ولی برای خودم می‌کنه.
‫- در رو ببند. ‫- خواهرته؟
‫- و بکِشین. ‫- بکِش.
‫بکِش!
‫نیکا دخترم، با دقت گوش کن.
‫سناتورها.
‫تناکس، ما رو آزاد کن. ‫چنان سودی کنی که فراتر از رویاهات باشه.
‫جناب کنسول.
‫این دیوانگیه. ‫می‌دونی که تو رو هم می‌کشه.
‫همه ما می‌میریم!
‫خفه شو!
‫تناکس.
‫دروازه رو باز کنید.
‫نمی‌تونی این کارو کنی.
‫خواهش می‌کنم!
‫تناکس!
‫اون عوضی‌های پاتریسی‌ رو ببینین.
‫حالا دیگه خیلی از تپه آونتین دور شدین؟
‫سوبک رو ببینید، خدای تمساح مصری‌
‫از آب‌های تاریک نیل.
‫دیوِ آخرت.
‫اینجا بمون. ‫منتظرم باش.
‫- آوردیش؟ ‫- دخترم رو بیار.
‫اونو بدین بهم، بعد مدرک رو بهتون میدم.
‫برو بیارش.
‫- مادر. ‫- ساکت باش.
‫نیکا.
‫بلند کنین. بلند کنین.
‫تو آزادی.
‫وایسید.
‫تو جولا برده‌‌ی دختر منزل کنسول مارسوس،
‫و خواهر گلادیاتور کوامه هستی؟
‫مسئله چیه؟
‫- ببریدش. اون حالا دارایی روم هست. ‫- نه. نه، نه، دست نگه دارین.
‫خواهش می‌کنم. ‫این چه کاریه؟
‫- مادر! مادر! ‫- کجا دارین می‌برینش؟ خواهش می‌کنم!
‫یالا!
‫- حالا. ‫- حالا!
‫حالا!
‫وقتی شیث برادرش اوزیریس رو به قتل رسوند،
‫ایزیس سوبک توانا رو فرستاد ‫تا از شیث انتقام بگیره.
‫آیا سوبک به خیانتکاران رحم می‌کنه؟
‫یا...
‫انتقام می‌گیرن؟
‫از این بابت مطمئنیم؟
‫هرچی نباشه، اون یه کنسوله ‫و اونا هم سناتورن.
‫اینطوری بهتر هم هست که در ملا عام ‫جواب خیانتشون رو بدیم.
‫به گمونم حق با توئه.
‫تناکس، یکی از آدم‌هات که بندر اوستیا ‫رو زیر نظر داره
‫بهم میگه که بادهای مساعد ‫یه ناوبر به خصوص رو
‫زودتر از انتظار به اوستیا آوردن.
‫اون امروز عصر میرسه.
‫یالا!
‫مراقب باش!
‫اون رفیقت نبود؟
‫سلیقه‌ات در سرگرمی همیشه منو شوکه می‌کنه، برادر.
‫راه باز کنید. ‫برای بانو آنتونیا راه باز کنید.
‫تو، وایسا. ‫هیچ زنی اجازه ورود نداره.
‫دروازه 22 به طبقه بالایی میرسه.
‫من آنتونیا سیویلیوس هستم، ‫همسر کنسول مارسوس.
‫برید کنار.
‫- خودت رو کنار. ‫- بهم دست نزن!
‫از اینجا برو.
‫همین الان.
‫برو. تو هم دیگه.
‫من برنیس هستم، ملکه یهودیان ‫و همسر امپراتور تایتوس.
‫می‌خوام باهاش صحبت کنم.
‫امروز جریان چیه؟
‫- من ملکه برنیس هستم... ‫- اونجاست.
‫دیگه فرصت کشتنش نصیب‌مون نمیشه.
‫حالا گمش نکنین.
‫من یه چیز خیلی مهم دارم که ‫باید به امپراتور تایتوس بدم.
‫تقاضا دارم باهاش حرف بزنم!
‫- صدات رو بیار پایین. ‫- همین الان ولم کن،
‫وگرنه گزارشت رو به امپراتور میدم.
‫اون از این بابت خبردار میشه.
‫بخاطر دادنش به اون پاداش می‌گیرین ‫یا هم اگه اینو بهش ندین مجازات می‌شین.
‫خیلی‌خب، بدش به من.
‫چیزی که داری رو بهم بده ‫و من خودم می‌برم بهش میدم.
‫نه. باید خودم بهش بدم.
‫یا همین کارو می‌کنیم ‫یا هم هیچی.
‫پس همون هیچی.
‫و شما بخاطر این اهانت‌تون می‌میرین.
‫- رومیان احمق! ‫- عوضی وحشی!
‫طبقه بالا برای بانوان کجاست؟
‫براش نوشیدنی بیارین.
‫باید با والاحضرت دومیتیان صحبت کنم، فوریه.
‫برین عقب.
‫برگردین.
‫تناکس باید باهاتون صحبت کنه.
‫یه لحظه، برادر.
‫باشه، بسیارخب.
‫وقت نداریم.
‫ناوبر امروز عصر به اوستیا میرسه.
‫پس تموم شد.
‫تایتوس برنده میشه و ما می‌میریم.
‫نه.
‫نه اگه نقشه‌هامون رو جلو بندازیم.
‫همین الان اینجا بکشیمش.
‫چی؟ زده به سرت؟
‫- دیگه چه چاره‌ای داریم؟ ‫- نمی‌تونیم اونو
‫جلوی کل روم بکشیم.
‫تایتوس رو از رو صندلیش بلند کن ‫و به اتاق انتظار ببر.
‫بقیه‌اش با من.
‫نگهبان‌هاش چی؟
‫وقتی اون مُرد، اونا به تو نگاه می‌کنن.
‫به امپراتور جدیدشون.
‫هرچه سریع‌تر کنترل رو به دست بگیر ‫تا نذاری منو بکشن.
‫اگه نقشه خراب شد، من اصلا خبر نداشتم.
‫البته. برو.
‫باید حرف بزنیم.
‫تنها.
‫بسیارخب.
‫امپراتور.
‫پورتو. ‫من و برادرم، تازه داشتیم...
‫به شدت مهمه.
‫بسیارخب.
‫یه لحظه، برادر.
‫ناوبر ناوگان غلات در اوستیاست.
‫اون یه دفتر ثبت وقایع کشتی رو به عنوان مدرک داره.
‫مدرک بر اینکه برادرتون محموله‌های غلات ‫رو به تاخیر انداخته.
‫بیارش پیشم.
‫به نظرم امن‌تره که خودمون به اوستیا بریم.
‫به افرادت اعتماد نداری که اونو به اینجا بیارن؟
‫درحال حاضر به هیچکس اعتماد ندارم.
‫پس کار به اونجا کشیده. ‫یه گروه اسکورت آماده کن.
‫برای امپراتور و خودم اسب تازه‌نفس بیارید.
‫یک دسته نگهبانان شخصی آماده باشند.
‫تا این قضیه حل نشده ‫از کنارتون تکون نمی‌خورم.
‫من به افراد کمی می‌تونم اعتماد کنم.
‫ازت سپاسگزارم، پورتو.
‫من ازتون محافظت می‌کنم، سرورم.
‫برو.
‫برادر، داشتی می‌گفتی؟
‫من فقط نگران امنیتت بودم،
‫برادر.
‫در مقابل انتقام گرفتن کسانی که ‫با کنسول مارسوس متعهد هستن.
‫ولی حالا فرمانده‌ات اینجاست،
‫پس مطمئنم که در امان می‌مونی.
‫بله.
‫تایتوس! تایتوس!
‫خائن!
‫«ترجمه از تورج پاکاری»