بیست و دو تموم. ترمز هوا!
لعنتی.
کی رانندگی یادت داده؟
تو هم عصبانی هستی، هم در اشتباه.
داری تلاش می‌کنی با من بامزه باشی؟
معمولاً این کارت جواب می‌ده؟
- من آدام هستم. - شانا.
- بابا باز تا دیر وقت کار می‌کنه؟ - آره.
می‌دونی، مشکل داره با دیتابیس موجودی.
معلمش نگرانشه.
می‌گه برای پیدا کردن دوست داره سختی می‌کشه.
- چرا این کارو کردی؟ - که منو نبینه.
- خانمی که توی درخته. - سمی.
سمی، سمی، سمی.
سلام، میستی.
- تو یه دیوونه لعنتی هستی. - سلام نَت.
فرستنده این کارت‌پستالا چی می‌خواد؟
کاملاً یه تهدیده.
شاید کسی حرف زده باشه.
تراویس رو پیدا کردی؟
درباره کسی که نمی‌خواست پیدا بشه.
ماشین خرابه؟
در واقع داشتم فکر می‌کردم یه سفری برم
شمال که تراویس رو ببینم.
همه‌چی خوب بود، چیزی آتیش نگرفت.
چیزی خراب نشد.
ساده نگهش داشتیم.
چیزی خسته‌کننده یا کهنه نبود.
مثل تو.
خیلی جذاب، خیلی تازه.
خیلی تنها.
لباس تولد، فقط یه لبخند.
مثل تو.
هیچ بازگشتی نیست، هیچ بازگشتی نیست.
هیچ دلیلی وجود نداره.
هیچ بازگشتی نیست، هیچ بازگشتی نیست.
هیچ دلیلی وجود نداره.
هیچ بازگشتی نیست، هیچ بازگشتی نیست.
هیچ دلیلی وجود نداره.
هیچ بازگشتی نیست، هیچ بازگشتی نیست.
هیچ دلیلی وجود نداره.
قبل از اینکه پرواز کنیم، شنیدم ریچل گفت که
ماه بعد می‌خواد بره کنسرت اوئیسیس تو مدولندز.
خیلی هیجان‌زده بود.
و دیگه هیچ‌وقت "واندروال" رو نمی‌شنوه.
بیا دیگه.
دستامونو بگیریم.
براشون دعا کنیم.
ریچل، تو تازه از تیم دوم اومدی بالا،
پس خیلی نمی‌شناختیمت.
ولی تو کلاس مثلثات،
هیچ‌وقت سکانت و کوسکانت‌هاتو قاتی نمی‌کردی.
خیلی باهوش به نظر می‌رسیدی.
کسی دیگه چیزی داره بگه؟
یه بار دیدم کیس فلوت حمل می‌کرد.
ای خدا، لطفاً ریچل گلدمن رو تو آغوشت بپذیر
تا بتونه پادشاهیت رو با موسیقی پر کنه.
لطفاً مربی مارتینز رو هم تو جلالت بپذیر،
و مهماندار جنت، خلبان رابرت، خلبان فرد.
حتی اگه از دره سایه مرگ بگذرم...
منو به پادشاهیت ببر، پدر.
منو با عشقت دوباره متحد کن.
روح خودت رو برام بفرست.
اوه. نترس، تای-تای.
بیا، پیش نانا بشین.
همه این بوق‌ها و...
و صداهای هوش‌دار ترسناک به نظر می‌رسن، نه؟
می‌خوای بمیری؟
مرگ چیزی نیست که ازش بترسی.
خدا بهمون زمانمون رو اینجا می‌ده،
بعد ما رو صدا می‌کنه برگردیم.
برگردیم کجا؟
پیش خودش.
به بهشت.
با فرشته‌ها؟
با فرشته‌ها.
خدا نجات منه.
از کی باید بترسم؟
خدا قوته منه.
از کی باید بترسم؟
می‌رم یه قدم بزنم.
واقعاً چی درباره تایسا ترنر می‌دونیم؟
می‌گه آموزش براش اوله،
ولی آیا درباره چگونگیش صادق بوده؟
تنها راه واقعی اینه که مالیات‌هاتون رو بخوره.
پرداخت شده توسط فیل بثورست.
- جدی می‌گه لعنتی؟ - اه.
بثورست یه میچ مک‌کانل وانابی هست که هیچ‌کس بهش اهمیت نمی‌ده.
مردم به این چرندیات گوش می‌دن، سیمون.
آره، خب، یه کم ایمان داشته باش
که رأی‌دهنده‌هات باهوش‌تر از این حرفان.
اگه گذشته‌اشو بگردم، شرط می‌بندم خانوادش یکی دوتا برده داشتن.
اینم بذار توی تبلیغ.
ببینیم چی می‌گه.
وقتی این کمپین رو شروع کردی چی گفتی؟
ها؟
که روی مسائل تمرکز می‌کنی
و برای تغییر، استدلال منطقی می‌آری.
جلب کردن خشم و ترس رأی‌دهنده‌ها اصلاً توی برنامه نبود،
پس چرا می‌ذاری این مرده تغییرش بده؟
بیسکیت باید بره پارک.
باشه، عزیزم.
برو ژاکتت رو بیار.
بیا، بیسکیت.
هی، آخر هفته‌ست.
برو از بودن با پسرت لذت ببر.
این دفعه یه کم بیشتر کرفس اضافه کردم.
یه مرده توی پلنت فیتنس قسم خورد
واسه فشار خونت خوبه.
می‌خوای امتحان کنی؟
نه، مرسی. من فشار خونم رو بالا دوست دارم.
اگه می‌خوای ضربان قلبت بره بالا، فقط بگو.
آره.
راستی، یادم رفت،
بعدازظهر باید ونو ببرم واسه تعمیر سپر.
می‌تونی بیای تعمیرگاه
و منو... حدوداً ساعت چهار برداری؟
اوه...
راجر امروز نیست و یه بار داریم که می‌رسه.
- نمی‌تونی اسنپ بگیری؟ - اه.
اگه می‌خوای ۶۰ دلار خرج کنیم.
اونجا توی فِرویو و دیواین هست.
چرا اونجا بردیش؟
اونجا بهترین قیمتو گرفتم.
ببخشید عزیزم. نمی‌تونم.
بچه‌ها امروز توی مغازه به من نیاز دارن.
می‌دونی که دوست دارم از نزدیک هدایت کنم.
- بعداً می‌بینمت، باشه؟ - خداحافظ.
بعداً فهمیدم که از شغلش
لوازم اداری می‌دزدید.
و فقط در مورد منگنه و اینا حرف نمی‌زنم.
یه بارم یه پسری توی پیاده‌روی دیدم، به نظر عادی بود،
ولی بعداً ازم جوراب خواست.
و هیچ‌وقت دیگه زنگ نزد.
اوه...
خب تو چطور؟ تو با کسی قرار می‌ذاری؟
تا تراویس چقدر مونده؟
سه ساعت و بیست و چهار دقیقه.
کاملاً می‌فهمم.
می‌دونی، فعلاً با کسی قرار نمی‌ذارم.
تو سن ما، انگار همه گزینه‌های موجود
مثل خرده‌های ته یه پاکت چیپسه.
اوه.
بیشترشون.
یه چیپس کامل داری؟
فقط یه دوست.
فعلاً.
خب، من که هرگز...
تا حالا گربه‌ای به این باهوشی بود...
خیلی گرسنمه.
می‌خوای یه چیزی بگیریم تا من بنزین بزنم؟
اوه. خب نمی‌دونم چی دوست داری.
شاید بهتره با من بیای.
شکلات خوبه.
خب، تلخ داریم، شیری داریم، سفیدم داریم.
سورپرایزم کن.
باشه.
"باشه."
می‌دونستم لعنتی.
شکلات.
- چی؟ - جرکی؟ جدی؟
- همش همینه؟ - آره.
باید سهمیه‌بندی کنیم.
- خب. اینا رو ببر. - آره.
این آب رو نصف کن.
بیا.
چشمتو ببند و تصور کن بیکنه.
هی، میستی گفت نخارون.
ممکنه عفونت کنه.
اگه بلوط سمی چیزی باشه که منو اینجا بکشه، پس حقمه بمیرم.
فقط مراقب باش.
هی رفیق!
هی!
تراویس، داری چیکار می‌کنی؟
- اَه... - به جهنم.
شاید متوجه نشدی،
ولی ما اینجا تو یه شرایط خاصی هستیم، فلکس.
این کارو نکن.
کی مرده که اون شده شاه تنقلات؟
باباش، لاتی.
واقعاً باباش لعنتی.
نت راست می‌گه.
باید یه کم بهش مهلت بدیم.
احتمالاً اشکالی نداره اگه همه از گرسنگی بمیریم،
تا وقتی احساسات تراویس درسته.
ما از گرسنگی نمی‌میریم.
باشه؟ وقتی تیم نجات برسه...
اگه برسن.
این حرفو نزن.
می‌گم، سه روز شده.
اونا دارن میان.
بخور.
می‌شه این آشغالو بندازی بیرون؟
بابا اینو بهم داد که گوشام نترکه.
خب، هنوز هم می‌ترکن، حاوی؟
آره؟
در رو باز کن.
میستی، فقط، می‌تونی...
گفتم که، گرسنه نیستم.
اوه، نه، اشکالی نداره.
از ذخیره غذا دزدیدم.
خب، من که ازت نخواستم این کارو بکنی.
خب، دو روزه که هیچی نخوردی،
و نمی‌تونم باز هم از اینا بهت بدم وقتی چیزی نخوردی.
بیا، بیا.
ها؟
آره.
بچه‌ها!
بچه‌ها، یه دریاچه هست. یه دریاچه هست.
از اون تپه دیدمش.
حدود چهار یا پنج مایل فاصله داره.
فکر می‌کنید می‌تونیم برسیم؟
یه کم سنگیه، ولی آره.
ما نمی‌تونیم... نمی‌تونیم همین‌جوری بریم.
حداکثر دو روز آب داریم.
بعدش چی؟ فقط بشینیم و بمیریم؟
اگه تیم نجات برسه چی؟
فکر می‌کنی عمداً دارن لفتش می‌دن؟
اگه می‌دونستن ما کجاییم، الآن اینجا بودن.
نمی‌تونی اینو با اطمینان بگی.
نظر شما چیه، مربی؟
نمی‌دونم، نمی‌دونم.
یعنی... احتمالاً باید منو جا بذارید،
ولی خب، هر چی.
می‌تونیم برات برانکارد درست کنیم.
اوه، باشه.
جدی می‌گم. اگه نوبتی حملش کنیم...
نه، نه.
این حرف مزخرفه.
می‌گم نه، باشه؟
هیچ جوره.
بیایید رأی بگیریم.
کسانی که موافق منتظر موندن هستن؟
کیا موافق دریاچه هستن؟
خب، تصمیم گرفته شد. وسایلتونو جمع کنید.
می‌خوای یه کم بخوری؟
آب دهنتو؟
بی‌خیال.
هی.
مرسی که تو رأی‌گیری پشتم بودی.
پشتت نبودم. فقط چیزی بود که فکر می‌کردم.
خب، به هر حال، تصمیم درستی بود.
نمی‌تونی اینو با اطمینان بگی.
یعنی، فکر می‌کنیم می‌دونیم داریم چیکار می‌کنیم،
ولی واقعاً هیچ ایده‌ای نداریم.
خب، اون توی تایلند مستقر بود، اونم زن نیروی هوایی بود
آخر هفته‌ها پرواز می‌کرد، زندگی راحتی بود
ولی بعد همه چیز عوض شد و شروع کرد به تغییر
اون موقع تعجب نکرد
فکر نکرد که عجیبه
ولی بعد یه تماس گرفت، باید اون شب می‌رفت
نمی‌تونست زیاد توضیح بده، ولی گفت همه چیز خوبه
نیازی نبود وسایلشو جمع کنه
قرار بود شب بعد همدیگه رو ببینن
یه مأموریت داشت
پرواز به کامبوج
لعنتی.
و وقتی شب‌ها می‌گذشت
سعی می‌کرد گذشته رو پیدا کنه
اونجوری که قبلاً نگاه می‌کرد، اونجوری که قبلاً می‌خندید
فکر کنم هیچ‌وقت نفهمه چی توی روحش بود
نمی‌تونست بفهمه
فقط نمی‌تونست همه چیزو تحمل کنه
غمگین‌ترین چشما رو داشت
که دختر تا حالا دیده بود
بعضی شب‌ها گریه می‌کرد انگار توی یه رویا زندگی می‌کرد
لعنتی. ببخشید. ببخشید.
و وقتی اونو محکم بغل می‌کرد، اون به صورتش نگاه می‌کرد
انگار حقیقتو می‌دونست
گم شده توی کامبوج
ولی فقط یه چیز باقی مونده
که مطمئنم
دیگه صورتشو نمی‌بینه
این بو چیه؟
نمی‌دونم.
لعنتی.
اوه، خدا، می‌خوام بالا بیارم.
وای. حال بهم زن.
چی می‌تونسته این کارو کرده باشه؟
احتمالاً یه گرگ.
- می‌تونن یه خرس لعنتی رو بکشن؟ - آره.
گرگا می‌تونن هر چیزی رو بکشن اگه گروهشون بزرگ باشه.
بیاید ادامه بدیم.
- وقتشه. - ببخشید.
سرم شلوغ بود.
آره، مشغول نقد کردن چک‌هام.
هی، این کار آسون نبوده.
بعضی از شماها عاشق زندگی خارج از شبکه هستید.
ولی تا حالا، هیچ‌کس حرف نزده.
چقدر فشار می‌آری؟
پول، قرارداد کتاب.
اگه می‌خوای زانو بشکنم، هزینه اضافی داره.
فقط عجله کن و بقیه رو امتحان کن.
تبلیغ فیل داره آمارمو خراب می‌کنه.
اگه یه سورپرایز اکتبر بیاد، کارم تمومه.
پس می‌خوای جواب بدی؟
یعنی چی؟
دختر بثورست یه معتاده.
مدرک داری؟
سه بار ترک قبل از ۱۶ سالگی.
سال گذشته، یه دستگیری برای داشتن مواد رو مخفی کرد
که از بلر اخراج نشه.
الآن چند سالشه؟
هجده. بازی عادلانه.
اوه، لعنتی. باید برم.
چی شده؟
- سمی، تو این کارو کردی؟ - آره.
عزیزم، حالت خوبه؟
خیلی متأسفم.
فکر کنم داشتن بازی می‌کردن،
و آرنج پسرم خورد تو صورتش.
هی. حالت خوبه؟
آره، بیا بریم.
چیز مهمی نبود.
سمی زد تو صورتش.
آره، خب، شنیدن اینکه به مامانش فحش دادن
باعث می‌شه این کارو بکنه، فکر کنم.
خوشبختانه، فکر کرد پسره گفته من یه "توپ‌خانه" هستم.
احتمالاً شنیده که والدینش
درباره تبلیغ بثورست حرف می‌زدن.
خدای من، مونی.
این می‌تونه روال جدیدمون باشه اگه جواب ندم.
چی؟
پسرت تازه یه بچه دیگه رو زد،
و تو داری درباره استراتژی حرف می‌زنی؟
حق با توئه.
باشه.
عزیزم، باید درباره اینکه چرا امروز اون پسر رو زدی حرف بزنیم.
نه.
بله.
تو نباید کسی رو بزنی، مهم نیست چی بهت می‌گن.
ساکت باش.
چی گفتی؟
باشه، دیگه بسه.
اونو برگردون.
اونو... برگردون.
برو توی اتاقت، سمی.
برو!
این راه خیلی بیشتر از چهار مایل طول کشیده.
اگه از دستش داده باشیم چی؟
از زاویه خورشید، به نظر می‌رسید درست سمت چپ شمال باشه.
اوه، عالیه.
"چپ." این یه روش دقیق برای انجامشه.
من که یه نقشه‌کش لعنتی نیستم.
یا شاید یه سراب دیدی.
اوه، لعنتی.
اوه، آره لعنتیا!
- بیاید بریم! - آره!
باید تفنگتو می‌آوردی.
چی؟ ما تراویس رو حدود ۲۵ ساله ندیدیم.
رفته توی جنگل، اسمشو عوض کرده.
همه چیزش شبیه یونابامبره.
ماشینی نمی‌بینم.
می‌تونیم برگردیم شهر، بررسی کنیم،
یه بال مرغ بگیریم، بعداً برگردیم.
یا اینم می‌تونه کار کنه.
مطمئنی این ایده خوبیه؟
یعنی، اگه همسایه‌ها ببینن چی؟
ای وای.
یکی باید بره یه سر به سه شنبه بازار بزنه.
می‌دونی، هیچ‌وقت نشونه خوبی نیست
وقتی یه مظنون مثل یه منزوی زندگی می‌کنه.
ما اینجور چیزا رو همیشه می‌بینیم.
پرستار نیستی؟
مشخصه که
هر چی مظنون کمتر وسیله داشته باشه، آخرش ترسناک‌تر از آب درمیاد.
یه مردی بود، مایک مک‌گریوی،
معروف به غول گیبزبورو.
تقریباً هیچی نداشت.
آخرش معلوم شد قبر می‌زده
چون دندون جمع می‌کرد برای اینکه...
هی، می‌تونی توی زباله رو نگاه کنی؟
- یه قوطی اونجا دیدم. - اوه، ایده خیلی خوبیه.
می‌دونی، می‌تونی کلی چیز درباره یه نفر یاد بگیری
فقط با رفتن تو زباله‌های شخصیشون.
سلام.
فکر کردم دریاچه رو بیارم پیشت.
بیا، آماده شو. آب می‌پاشم روت.
آره. همچین کاری نمی‌کنم.
اگه اون دختر رو موهام آب بریزه،
مربی تنها کسی نمی‌شه که یه عضو کم داره.
می‌دونی، تیم دوم رو گول زدی.
چی؟
خب، انقدر که نشون می‌دی عوضی نیستی.
باشه.
یه چیز قطعیه:
تراویس مطمئناً سبزیجاتشو نمی‌خورده.
اون چیه؟
فیش حقوقیشه.
به نظر می‌آد توی یه جایی کار می‌کرده
به اسم ویلو بروک رنچ.
این یه بطری ۲۰۰ دلاریه.
این خیلی سلیقه گرونیه.
برای کسی که به زور حداقل دستمزد رو می‌گیره.
ایست!
واقعاً نیازی به این کار نیست.
دستاتو بالا ببر.
اینجا چیکار می‌کنی؟
فقط اومدیم یه دوست قدیمی رو ببینیم.
اونقدر دوست قدیمی که مجبور شدی شیشه‌شو بشکنی؟
زانو بزن.
الآن.
خانم، شلیک می‌کنم.
اینطوری؟
ببخشید، اجازه ندارم اطلاعات اتاق رو بدم
اگه اسمتون توی رزرو نباشه.
اممم، من زنش هستم.
فقط هنوز شماره اتاق رو برام پیام نداده.
پس، فقط...
پس مطمئنم به زودی می‌فرسته.
ببین، نمی‌خواستم مجبور بشم این کارو کنم،
ولی من از امنیت ملی هستم.
ما مخفی کار می‌کنیم، ولی تازه رد طرفمون رو اینجا گرفتیم،
و حالا فقط اتاق رو لازم داریم.
من نشانم توی جیبمه،
ولی این لعنتی همه جا چشم داره.
اگه نشونت بدم، ممکنه لو برم.
ببخشید.
مامور اسمیت؟
واشنگتن دی‌سی روی خطه. جلسه.
- این مهمه. باشه. - ام‌هوم.
آه، ممنون.
اوه، خدای من.
اینجا چیکار می‌کنی؟
خب، منم داشتم همینو ازت می‌پرسیدم،
ولی ظاهراً جوابش ضدتروریسمه.
آره. من...
دوست دارم مردم رو اذیت کنم. می‌دونم.
خب، من اینجا نیومدم که جرم رو متوقف کنم.
اومدم اینجا یه نوشیدنی بخورم.
استودیوم همین پایین خیابونه،
و اینجا یه نوشیدنی کلاسیک درست می‌کنه.
به نظر می‌آد تو هم یکی لازم داری.
می‌دونی، اگه یه بمب منفجر بشه، تقصیر توئه.
من کاملاً مسئولیتشو می‌پذیرم.
باشه.
زندان قدیمی.
وای.
قطعاً همون بویی رو می‌ده که فکر می‌کردم.
شرط می‌بندم فکر می‌کنه ما گداییم.
کابل باتریمو دزدیدی، میستی.
چرا باید همچین کاری بکنی؟
خب، می‌خواستم با تو بیام، و فکر نمی‌کردم بهم اجازه بدی.
اشتباه می‌کردم؟
تماس‌های تلفنی.
اول اسکاتورچیو.
اسکاتورچیو هستم.
سلام؟
شما یک تماس جمع‌آوری‌شده دریافت کرده‌اید
از ایستگاه پلیس اِدن فالز.
- نام تماس‌گیرنده... - ناتالی.
هزینه تماس را قبول می‌کنید؟
بله.
سه روز از ترک‌خونه گذشته، و تو باز دستگیر شدی.
یه رکوردی بود که می‌خواستی بزنی یا...
دلم برای سه وعده غذای گرم
و یه تخت خواب تنگ شده بود.
فکر کنم وقتی پول خودت نیست، می‌تونی بامزه باشی.
من ازت نخواستم که هزینه ترک‌خونه رو بدی.
و اگه برات مهمه، من کار خلافی نکردم.
اِدن فالز کجاست؟
نیوهمپشایر.
اون بالا چه خبره؟
تراویس.
بخدا، ناتالی.
شنیدم که اونجا زندگی می‌کنه، و بعد،
می‌دونی، پلیس‌ها منو اونجا توی خونه‌اش پیدا کردن.
یعنی تو دزدی کردی.
هنوز اونو ندیدی؟
نه، ولی فکر کنم می‌دونم کجا کار می‌کنه.
برگرد خونه، نات.
خونه؟
آره، خونه چیه؟
اون نمی‌خواد پیداش کنی.
اون به دلیلی ازت دور شد.
واو.
مرسی که حمایتم کردی.
من فقط می‌دونم این داستان چطور تموم می‌شه، تو هم می‌دونی.
شما دو تا بدترین آدم‌ها برای همدیگه هستین،
و من نمی‌خوام دوباره تو رو از اون آشغال‌ها نجات بدم.
برا تو خیلی راحته که از بالا دیگران رو قضاوت کنی
با اون زندگی کاملت، درسته؟
- می‌خوام قطع کنم. - نه.
بی‌خیال.
نیاز دارم که من رو از اینجا آزاد کنی.
می‌تونی یه تماس بگیری یا کاری بکنی.
تو آدم‌هایی رو می‌شناسی، درسته؟
اوه، شوخی می‌کنی، درسته؟
نتیجه این همه ارتباطاتی که داری چیه
اگه نتونی ازشون استفاده کنی؟
اگه من بخوام با نفوذ خودم تو رو از زندان آزاد کنم،
فکر می‌کنی چه شکلی به نظر می‌رسه؟
نمی‌دونم.
متأسفم، نمی‌تونم کمکت کنم.
باید پیداش کنم، تای.
خواهش می‌کنم.
این بار نه.
بچه‌ها!
نگاه کنید.
بچه‌ها، یه چیزی روی تپه هست!
بچه‌ها، اینجاست. اینجاست!
کسی رو نمی‌بینم.
سلام؟ سلام؟
کسی اینجاست؟!
- سلام! - سلام؟
سلام! کسی خونه هست؟!
سلام؟ کسی اینجاست؟
شاید رفتن کوه‌نوردی؟
آره، مثلاً ده سال پیش.
اینجا بوی بدی می‌ده.
ای خدا.
بچه‌ها، انباری رو چک کنید، ببینید غذا هست یا نه.
بقیه، دنبال چیزایی بگردید که به درد بخوره.
کمک‌های اولیه، چراغ‌قوه، ابزار.
غذا. اوه، آره.
چی شده؟ جکی، این بوفه شخصی تو نیست.
اَه. لعنتی.
چقدر چندش.
می‌بینید، به خاطر همین باید تو هواپیما می‌موندیم!
آره، خب، نموندیم.
پس این دقیقاً چه کمکی می‌کنه؟
این یه کابوس لعنتیه.
لعنتی.
هی، بذار ببینمش
نه
بیخیال، بذار ببینمش.
بندازش بیرون
نه
بیرونش بده.
ول کن!
بابامون عوضی بود، جاوی.
باشه؟
همش به خاطر اونه که الان تو این جهنمیم
و حالا مرده.
نمی‌فهمی؟
بابامون مرده، لعنتی!
با کی تماس گرفتی؟
یکی که فکر می‌کردم دوسته، ولی انگار اشتباه می‌کردم.
پس نوبت منه؟
تو به کی باید زنگ بزنی؟
پرنده ت؟
نه
کالیگولا هنوز یاد نگرفته چجوری تلفن استفاده کنه.
منظورم اینه که انگار همینطور بود به یک سیم ساییده شده است،
ولی درواقع کابل هواپیما بود.
می‌تونست ۴۰۰۰ پوند وزن تحمل کنه.
ولی معلوم شد پلیس نیویورک از اینکه یه گاوصندوق غول‌پیکر
بالای خیابون‌های چلسی آویزون باشه
زیاد خوشحال نمی‌شه.
بعد از اون شکست، تقریباً مجبور شدم غرورمو قورت بدم،
و برگردم اون طرف رودخونه.
کاملاً بی‌پول شده بودم،
ولی باعث شد دوباره با ریشه‌هام ارتباط بگیرم.
بیشتر مسائل انتزاعی.
نمی‌دونم، یه چیزی
آزادی‌بخش توش هست.
من هر جا کار باشه می‌رم.
نمی‌پرسم چرا یا کجا.
می‌تونم فقط ول کنم.
حالت خوبه؟
آره، خوبم. اهم.
"ما همونی هستیم که تظاهر می‌کنیم هستیم،
پس باید مراقب باشیم به چی تظاهر می‌کنیم."
"و از خودم درباره حال پرسیدم:"
چقدر وسیعه، چقدر عمیقه،
"چقدرش مال منه که نگه دارم."
فکر کنم از این باشگاه کتاب خوشم میاد.
چرا اینجایی، شانا؟
دارم یه حدسی رو تأیید می‌کنم.
و وقتی این کار رو کردی، خوشحال‌تر می‌شی؟
نه.
وقتی صادقی زیبا می‌شی.
چرا تو... اینجایی،
آدام؟
فقط داشتم یه نوشیدنی می‌خوردم.
ولی حالا نمی‌دونم.
دارم فکر می‌کنم شاید یه چیزی اون بیرون
ایده‌های دیگه‌ای داره.
نمی‌پرسم کجا یا چرا.
فقط می‌رم.
دوستت یه برنده رو صدا زده.
به کی زنگ زدی؟
آه، فقط به کسی که فکر می‌کردم دوسته،
و معلوم شد حق با من بود.
باشه. کوین تن.
کوین؟ چرا-چرا بهش زنگ زدی؟
چون پلیسه و چون ما
پیام می‌دادیم و...
اوه، باشه، باشه.
فکر می‌کنه من توام.
اوه، بیخیال.
مگه چه مشکلی داره؟
داشت نگاهت می‌کرد انگار می‌خواست تو رو
همون لحظه توی کافه تصاحب کنه.
پس فکر کردم، "چه اشکالی داره؟
بذار ببینیم برای این جوونای دیوونه چی میشه."
و کاملاً حق با من بود.
خیلی شدید بهت علاقه منده.
بهش چی گفتی؟
خب، بیشتر سعی کردم مثل تو حرف بزنم،
پس تاریک و بی‌روح بودم.
- آره، می‌تونم تصور کنم. - آره، یه جورایی همینطوری.
می‌دونی چقدر عجیب غریبی؟
اوه، لطفاً عصبانی نشو.
راه خونه خیلی دوره،
و سکوت‌های ناراحت‌کننده منو ناراحت می‌کنه.
ما خونه نمی‌ریم.
کجا داریم می‌ریم؟
هی.
چندتا پتو اضافه پیدا کردم، اگه یکی می‌خوای.
مرسی.
نمی‌خواستم احساساتتو جریحه‌دار کنم، باشه؟
ایده‌ای ندارم اینجا چی درسته یا غلط.
فقط داشتم از حس درونیم پیروی می‌کردم که ما...
از تشنگی نمیریم.
نمی‌دونم تو چطوری، ولی...
من واقعاً ترسیدم.
تا حالا باید می‌اومدن دنبالمون، نه؟
اگه هیچ‌وقت نیان چی؟
الان فقط به بهترین دوستم نیاز دارم.
بیا اینجا.
بدترین‌ها گذشته، باشه؟
ما از یه سقوط هواپیما لعنتی جون سالم به در بردیم.
ما خوب می‌شیم.
لعنتی! خدا!
لعنتی! لعنتی! لعنتی!
چرا؟!
لعنت بهش. لعنت به تو.
لعنت به تو!
لعنت به تو! لعنت به تو!
لعنت بهش!
چی ازم می‌خوای لعنتی؟!
- هی، هی، هی، این-این... - چی...
ازم دور شو، میستی!
بیا اینجا.
بیا اینجا. بیا اینجا.
اشکالی نداره. اشکالی نداره.
نمی‌تونم فقط... نمی‌تونم الان اینطوری باشم.
چرا نمی‌تونستم بمیرم؟
چون ما بهت نیاز داشتیم.
و من اینجام برای تو، بن.
من اینجام برای تو.
می‌گفت، "بیلی، اینقدر تند ندو"
ممکنه روی یه تیکه شیشه بیفتی
"ممکنه مار توی علف‌ها باشه"
دستای مادربزرگ
ننا؟
چی شده؟
تو کی هستی؟
فرشته اینجاست؟
نیا اینجا.
جدی می‌گم. دور بمون.
- کی؟ - اون مرد بدون چشم‌!
نذار منو ببره!
نذار چشمامو ببره!
می‌دونم که نخوابیدی.
می‌خوای تا ابد ازم دلخور بمونی؟
می‌فهمم که می‌خوای منی رو برگردونی، ولی امروز اون پسر رو اذیت کردی.
و وقتی آدما کارای بد می‌کنن،
باید تنبیه بشن، اینطور نیست؟
آره.
خب، باشه، پس.
دفعه بعد، از کلماتت استفاده می‌کنی، نه مشت‌هات.
صبح که شد، می‌تونی منی رو پس بگیری.
چرا مردم ازت خوششون نمیاد؟
من با چیزی که مردم انتظار دارن فرق دارم، و این می‌ترسونتشون.
ولی هر چی که درباره من می‌گن،
امیدوارم بدونی که حقیقت نداره.
می‌دونم.
تو آدم بدی نیستی.
سامی، کسی دیگه‌ای آدم بده؟
شب بخیر، مامان.
شب بخیر.
- سلام؟ - فیل.
من تایسا ترنرم.
می‌خواستم بهت خبر بدم. می‌دونم که جین به خاطر مواد دستگیر شده.
می‌فهمم چرا مخفیش کردی.
تو یه والدی.
منم همینطور.
ولی اون تبلیغ حمله، فیل...
تایسا.
که القا می‌کنه من خطرناکم.
حدس بزن چی. حق با توئه.
من برای نابود کردن تو، خانوادت...
کل وجودت لحظه‌ای تردید نمی‌کنم.
یه حرکت دیگه مثل اون، و عکس دخترت
روی صفحه اول همه روزنامه‌های منطقه سه ایالتیه.
با من در نیفت، فیل.
مشکلت چیه؟
بیا تو.
فقط یه حس بدی نسبت به اینجا دارم.
خب، آره، چون بوی گند می‌ده.
و عنکبوت‌هایی هستن که می‌تونن صورتتو بخورن.
ولی، هی، بعد از اون خرسی که امروز دیدیم،
نمی‌ذارم اینجا بخوابی، باشه؟
بیا. بریم.
الان داری شوخی می‌کنی؟
"یه حس بدی"؟
من به این مزخرفات اعتقاد ندارم، و تو هم نباید داشته باشی.
باشه؟ پس برو تو.
اهم.
لعنتی!
لاتی؟
بهت گفتم.
نوشته که رانچ ویلو بروک نزدیکه،
یک چهارم مایل.
همینجا سمت چپ.
ای خدای من.
ناتالی، نکن.
اوه، تراویس.
اون صدای آژیر رو می‌شنوی؟ پلیسا دارن میان.
باید بریم. می‌فهمی؟
بیا.
بریم.
ما توی هوای سرد راه رفتیم...
تراویس خودکشی نکرد.
در حال دروغ گفتن و انتظار کشیدن
این آخرین چیزی بود که تراویس قبل از مرگش نوشت.
توی کابینش پیداش کردم.
یه مرد تو تاریکی توی یه قاب عکس...
می‌دونی تو چی درست می‌گفتی؟
نمی‌دونم.
ولی مطمئنم در این مورد حق با منه.
همیشه همراهته
تراویس این کار رو نکرد.
یه نفر کشتش.
اون حس رفته، فقط من و تو
برای من معنایی نداره
این برای من معنایی نداره
اوه، وین.